13/04/2025
DE KRISNALDO'S SNEUVELEN IN DE HALVE FINALE
Beste Ultranaldo, sympathisant, tegenstander, …
Deze ochtend verzamelden 12 geel-blauwen om voor de laatste keer hun voetbalkunsten tentoon te spreiden. Tegenstander van dienst was VK Rood-Wit, tot vorig seizoen gekend als RW Nieuwe Stee. Toen Jean-Pierre Everaert, de oprichter en bezieler van Rood-Wit stierf en het terrein op de Nieuwe Stee werd opgedoekt besloten de mannen uit het Jonkershoofse gehucht om verder te gaan onder de naam VK Rood-Wit.
RLV-voorzitter Frans kwam ons persoonlijk succes wensen tijdens onze mogelijke laatste match, een gebaar dat we allen wisten te appreciëren. De match, die niet gespeeld werd op het terrein van Jonkershove maar wel op die van Merkem Sport, begon afwachtend. Er stond immers een finaleplaats van de Trofee Sportschepen Piet Delrue op het spel. Beide ploegen wilden vooral niet verliezen: te aanvallend beginnen tegen de ervaring van de tegenstander zou ons gegarandeerd zuur opgebroken hebben. Na een tiental minuten begon ons middenveld, bevolkt door de heren B. Houvenaghel, Deceuninck, Vandaele, De Geest en De Sutter te draaien. We slaagden er enkele keren in om de diepte te zoeken met spits en voorzitter Veranneman. Dit evenwel zonder écht dreigend te zijn. Rood-Wit bleef echter niet onbetuigd en zette hier ook enkele scherpe acties tegenover. Het viel vooral op dat de lokale legende “Pattyn” gezocht moest worden. De verdediging van dienst anticipeerde hier echter steeds zeer gevat op waardoor het voor doelman Degezelle voldoende was om attent te zijn op stilstaande fases en diepe ballen. Voor die laatste was het echter een vertrouwd beeld want centrale verdedigers Soenen en Van Hulle speelden als vanouds nog eens naast elkaar. Een connectie op een voetbalveld zoals Maldini en Nesta ook hadden in hun betere dagen. De Cafú en Costacurta van dienst waren T. Houvenaeghel en Germonprez. Zonder uitgespeelde kansen voor beide ploegen haalden we de rust.
In de rust werden de koppen bij elkaar gestoken en beslist om tactisch niets te wijzigen. We wisten immers dat er geen verlengingen konden komen en na de triomf in de vorige penaltyreeks leek dit ons opnieuw de beste kans. Om een antwoord te bieden aan hun sterspeler “Pattyn” besloten wij om onze eigen Pattyn van de bank te halen, T. Houvenaeghel nam de rol van lijnrechter over.
Tijdens de rust was de wind komen opzetten en blies deze recht naar ons doel. We voelden dus onmiddellijk aan dat de tegenstander dit zou aangrijpen om meer vanop afstand te trappen. Een spervuur aan kansen leverde dat niet op. De schoten misten vaak het kader en indien niet, konden die relatief eenvoudig onschadelijk gemaakt worden door onze doelman. De voorzetten van de Rood-Witten werden naarmate dat de 2e helft vorderde wel steeds gevaarlijker. “Jezus”, “Mozes” of hoe de man van dienst ook moge heten, trapte enkele ballen waar de aanwezige supporters zo van moesten likkebaarden dat de lokale meteoroloog dacht dat er een plaatselijke regenbui ontstaan was. De zoveelste scherpe voorzet vond het hoofd van de verkeerde Pattyn, en deze kopte de 1-0 tegen de touwen. Sturm und drang dan maar, al raakten we niet verder dan enkele schuchterige pogingen. Strijden deden we des te meer. Onze hoop werd echter de kop ingedrukt toen het zoveelste afstandsschot gedragen door de wind een schicht werd die in het verste zijnetje verdween. 2-0 en match gespeeld. In retrospect moeten we gewoon toegeven dat we vandaag op een betere tegenstander zijn gebotst die zijn plaats in de finale niet gestolen heeft.
Het doek is dus gevallen voor De Krisnaldo’s na enkele wondermooie seizoenen met 2 promoties, en een gewonnen beker als hoogtepunt. Na afloop werden alle spelerscontracten ontbonden, geïnteresseerde ploegen in één of meerdere spelers mogen zich steeds melden.
De laatste woorden van dank gaan uit naar het RLV, onze sponsoren, Sefke en familie van de Cera en onze eigen gezinnen! Merci, Merci, Merci!