Լինում է չի լինում մի հին ու բարի քաղաք, մարդիկ այն Երևան են կոչում: Երևանյան մի փոքրիկ անկյունում ծնվում է քաղաքի ամենափոքր ակումբը:
Այնտեղ լինում է մի կարմիր բուխարի, որի շուրջ հավաքվում են շատ քիչ թվով, բայց քաղաքի պես բարի մարդիկ:
Ասում են ակումբում շատ ջերմ երեկոներ են լինում:
Ակումբի ապրում է միտքը, երաժշտությունն ու թատրոնը….
Պատմում են, որ այնտեղ երբեմն լինում են N
E’ST օրեր /Նէայի էքսպերիմենտալ անկյուն/
որտեղ…
- Հեքիաթ են պատմում ու լսում`հատուկ հեքիաթում հնեցված կոնյակով
- Լուռ երեկոները թակում են դուռը /երեկոյի պայմանը`լռելն է/
- Անծանոթ 13 հոգի /5-ից 95 տարեկան/ հանդիպում են, դիրիժորը` պատահականությունն է
- Կյանքի է կոչվում -ը...
….և շատ այլ էքսպերիմենտներ ճանապարհին են…
Վառենք բուխարին միասին! There was a red fireplace around which few but only kind people met. They say there were warm evenings in the club. On the “One Person Stage” of the Nea club thoughts, music and theatre lived. They say sometimes there are NE’ST days /Nea’s experimental corner/
where:
- They tell stories with cognac aged in a special fairytale
- Silent evenings knock at the door /the condition is to respect silence/
- Unknown 13 people /age 5-95/ meet and the chance is the only decision-maker
- “One work exhibition” takes place /the artist, the piece of art and people…/
Many other experiments are going to be created
Let’s light the fire together!
