09/06/2026
RACE NOTE
ปีนี้พวกเราได้มีโอกาสมาลองสนามที่ได้ยินคำร่ำลือว่า “โหด” ที่สุดในภาคใต้
Kapong Trail PhangNga 🐯🔥
หลังจาก DNF ที่เบตง บอกตามตรงเลยว่าน้อยใจกันไปพักใหญ่ๆ 🤣 แต่ต้องมูฟออนให้ไว เพราะมีอีกสนามที่รอให้ไปท้าทายในระยะ 55 km (ยาวซักนิด)
เวลาระทึก โคตรจะตื่นเต้น
- Start to A1 -
8 โมงเช้า วันที่ 6 มิถุนายน เริ่มปล่อยตัวระยะ 55 และ 75 km พร้อมๆ กัน กว่า 200 คน ครึกครื้นมาก ออกไปทางถนนดำไปซักหน่อย ย้ำว่าหน่อยนึงจริงๆ ก็เข้าป่าเลย อากาศค่อนข้างร้อน อบอ้าว HR กระฉูด แต่ผู้บ่าวยังชิวอยู่ กินน้ำไปเยอะมาก น้ำเริ่มหมด แต่มีน้ำตกให้ฮีลใจเป็นระยะๆ ดับร้อนได้ดีเลยทีเดียว
- A1 to A2 -
ออกจากสวนปาล์มปุ๊บ งัดขึ้นเขาปั๊บ ทางยังพอวิ่งได้ rolling ขึ้นๆ ลงๆ จนมาเจอ A2 ของกินก็จังหู้ว มีพี่ๆ ทีมหงอนนาค คอยเสิร์ฟกำลังใจ อาหารคาวหวาน ผลไม้ น้ำ เกลือแร่ ครบ แวะเติมข้าวไข่เจียว ไข่พะโล้ เพื่อนๆ พี่ๆ นักวิ่งพักกันจุดนี้เยอะมากหรือเพราะทุเรียนสาริกา🤔 และเสียดายที่เราไม่ได้กิน เราพักกันจุดนี้ 20 นาที รับพลังเรียบร้อยพร้อมลุยต่อกับเขาลูกบอส
- A2 to A3 -
ไปกันต่อ พลังกายยังพร้อมอยู่ uphill ขึ้นเขากันไปเรื่อยๆ เกาะๆ กันไป 3 คน กับพี่ชายสระบุรีบอยที่แว๊นมอไซค์มาจากสระบุรี(พี่เคี้ยง)ชายผู้ไม่ยอมแซง เดินไปเม้าไป ลืมเหนื่อยเลย rolling ลงเท่าไหร่ ขึ้นเท่านั้น แบบนี้เรียก rolling กี่โมง 😂 ชันสุดๆ หนามทิ่มมือ+ล้มไปหลายรอบ ไหนจะหัวโป๊กลำไม้ไผ่ ใช้เวลาค่อนข้างนานจากแผนเดิมที่เตรียมไว้ 18 ชม. เละ พัง ล้มไม่เป็นท่า กลายเป็นแผนเอาชีวิตรอดเท่านั้น ลงจนมาถึงป่ายางชื่นใจใกล้ถึง CP แล้วแน่ๆ ลงมาได้กินข้าวไก่ต้มฟักฮีลใจ กินไก่จนหมดจาน แต่ไม่มีการหมดใจ 😜 เติมเจล เติมน้ำ ใส่ Headlamp เตรียมฉายไฟ แล้วไปกันต่อออ //จากจุดนี้เราต้องลาพี่เคี้ยงเพราะแกลง 75 km
- A3 to A6 -
เดินหน้าต่อกับบอสลูกที่ 2 ต้องใช้ไม้โพลช่วยงัดขึ้นแบบสุดอีกเหมือนกัน ดินนุ่มแบบปักโพลแล้วลงไปครึ่งนึง เกาะพี่ๆ ทีมบางนราไปเรื่อยๆ แต่เกาะไม่ค่อยติดแกไปกันไวมากก ซักพักเจอพี่ป้อมอีลีทชายระยะ 75 km คนแรก นี่ก็ไวมากๆ ถึงตอนนี้ขาขึ้นเริ่มมืดแล้ว ปีนเชือกแบบฉ่ำๆ นึกว่ามาฝึกรบ rolling ขึ้นสุด ลงสุด เหมือนเดิม เหนื่อยเหมือนเดิม!! มองไม่เห็นวิวทิวทัศน์ใดๆ ฝนเริ่มตก ความเงียบเริ่มแทรกซึม รีบจ้ำตามผู้บ่าวให้ทัน ผลัดกันลาก กลัวก็กลัว เพราะเพิ่งวิ่งเรซกลางคืนครั้งแรกกันทั้งคู่ กลัวมองหน้ากันแล้วตกใจกันเอง เอ้ะ!?
- A6 to A7 (cut-off 23.30 น.) -
ออกจาก A6 ขึ้นแกรนด์แคนยอน มองไม่เห็นวิวใดๆ เลย ต้นหม้อข้าวหม้อแกงลิงเยอะมาก ดันเนินทราย กันไปเรื่อยๆ ใกล้จะถึงป่ายาง เจอบังโมอีลีทชายคนที่ 2 ไม่แน่ใจว่าแกดาวน์ฮิล เหาะ หรือเพราะมีปีก ไวเกินนนนน ลงมาจนถึง A7 มาถึง cut-off ก่อน 1 ชม. ให้พอได้พักหายใจลึกๆ กินข้าวอีกรอบเป็นไก่ต้มขมิ้น CP นี้มีมีน้ำฟอง แต่ไม่ได้ลอง กลัวเพลินแล้วน้ำจะนองในตา 🤣 ขอไปต่อแบบสติประมาณนี้ก๊อนนน
- A7 to A8 -
อิ่มท้องแล้วก็ไปกันต่อ ทางก็ไม่ได้ชิวเลย ปีนเชือก 2 เส้น แบบชันตะโกนนนน ชันชิบ*าย ตรงนี้งัดทุกส่วนของแรงกายมาใช้ทั้งมือ เท้า เข่า แกนกลาง ไหล่ หลัง เล็บ🫠 เอาหมด ลื่นมากกกกก พอถึงยอดแล้ว rolling เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือฝนตกแล้วหล่าว ล้ามาก ขอผู้บ่าวนั่งพักแป๊บนึง ซักพักผู้บ่าวฟุบหลับ ทางนี้ไม่ทันได้งีบ เพราะมัวแต่นั่งเหม่อ มองไปไม่เห็นอะไรเลย นอกจากป่าและต้นไม้รกๆ สูงๆ ผ่านมาขนาดนี้แล้วจะมาท้อกันตอนนี้ไม่ได้ ลุกขึ้นแล้วไปต่อ และแล้ววอีลีทชายคนที่ 3 ก็ผ่านมาา พี่ป๊อบปี้ กบเบตง ยินดีมากๆ ที่ได้เดินตามหลังอยู่ซักแป๊บ แกก็หายไปเลย ขาลงเขาลูกนี้ หลงแล้วไปเจอพี่ปุ๊กพอดี หลงเหมือนกัน มองไม่เห็นริบบิ้น เลยต้องเช็ค GPX กันอยู่พักนึง uphill กลับขึ้นมาที่เส้นทาง ชาดท้อ ลงไปแล้วขึ้นมาหล่าว เอ้าไปกันต่อ ทำพือมันเหลาา จนมาถึง A8
- A8 to A9 -
ผู้บ่าว ผู้สาว ดันควนสวนยาง แบบใจไหวแต่ขาไม่ไหวกันแล้ว ฝนดันตกลงมาอีก ตอนนี้เป็นเวลา ตี 2 จะตี 3 ลื่นปี๊ดไม่พัก หวิวหลังอีกตะหาก (กลัวผี ใกล้จะตี 3) 😂 ขึ้นนน แล้วก็ ลงงง ทางดินแดงไปเรื่อยๆ ขาลงแบบเดิ๊ม เหมือนเดิ๊ม หรูดกันแล้วหรูดกันอีก ผู้บ่าว check-in ทุกก้าว ข้อเท้าไม่เอาไรแล้ว 55555
- A9 to Finish line -
ขาขึ้นป่าปาล์มทางไม่ยากแล้ว แต่ขาลงยากเหมือนเดิม ล้มลุกคลุกคลานกันไป จนกางเกงนี่ขาดตรงกลางตรูดพอดิบพอดีเพราะไปเกี่ยวกะตอไม้ โอ้ยยน้อ จะถึงอยู่แล้วแท้ๆ ดีมีกางเกงเผื่อมาในเป้ รอดตัวไป อีกไม่กี่โลจะเข้าเส้นชัย ใจเริ่มชื้น แต่!! เหมือนโกตุ๊ได้ยิน กลัวไม่คุ้มให้ขึ้นป่าปาล์มอีก ชาดท้ออีกรอบ ไม่มีใจๆๆๆๆ ลงมาตาลายหาริบบิ้นไม่เจอยืนเหม่อกันอยู่พักๆ ย่ำต๊อกกันมา ออกจากป่ามาสู่ถนนที่โหยหา เลี้ยวเข้าโรงเรียน แล้วก็ถึงเส้นชัยในที่สุด 🔥👊🏻
.
สนามกะปงทำถึงเกิน เสือดุมาก! สมคำร่ำลือ ต้องมีสติทุกย่างก้าว เกือบหลับ เกือบจะกลับมาไม่ได้ ท้อใจอยู่หลายครั้ง หลายหน ได้แต่นึกถึงประโยคที่พี่คนนึงบอกว่า “ยังไงก็ต้องไปข้างหน้าอยู่ดี”
ขาขึ้นร้องเห้ย ขาลงร้องเ*ี้ยไรเนี่ยยย ตลอด
58 km elevation gain 4300 m+ (ตามนาฬิกา)
ภูมิใจมากๆ กับสนามนี้ เพราะไม่ร้องไห้ 555555555
ขอบคุณพี่ๆ สตาร์ฟทุกๆ คน ที่ดูแลมิตรรัก นักวิ่งได้ดีมากๆ และคอยเชียร์อัพกันตลอด
ขอบคุณสนามที่สอนประสบการณ์มากมาย จนน่วม
ไม่เสียดายเลยกับเวลา 22 ชม. 27 นาที คุ้มค่าสุดๆ
ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ และน้องๆ ทั้งที่สนามและทางบ้าน ที่คอยเชียร์และให้กำลังใจกันอย่างล้นหลาม ขอบคุณมากๆ งับ 🙏🏻💖
พวกเรา Pace13 ยินดีที่ได้พบเจอและได้วิ่งด้วยกันกับทุกๆ คนนะคะ 🥰
See you next trail 😉
#กะปงเทรลชาดท้อ
