12/03/2019
เนื้อเรื่องในวันนี้อาจจะทำให้ผู้อ่านเศร้าซึ้งระทมพระมหาบรมบรรทมบนเตียงนอนได้นะครับ แนะนำเตรียมทิชชู่ไว้ข้างๆตัวเลย เอาล่ะที่นี้เรามาฟังเรื่องราวของชายฉกรรจ์ในภาพกันดีกว่า
ชายในภาพที่คุณเห็นนั้น มีชื่อว่า “ซึเนโอะ” ครับ ซึ่งการที่ซึเนโอะกับพวกเราได้มาเจอกันครั้งแรก เหตุการณ์ตอนนั้นคือ ขณะนั้นเวลาใกล้บริเวณสามทุ่มกว่าได้ โปรโปเต้ เกิดลงแดงหิวกาวและทินเนอขึ้นมา จึงกะว่าจะเดินเท้าไปทางทิศตะวันใต้เฉียงออก เพื่อไปเจอกับเด็กเดินยาบริเวณพุ่มไม้ พอโปเต้ไปถึงก็ได้เจอกับเด็กส่งของซึ่งยืนอยู่ตำแหน่งเดิม แต่ผิดสังเกตนิดนึงตรงที่วันนี้เด็กส่งของนั้นใส่หมวกกันน็อกเต็มใบสีดำทำให้มองไม่เห็นใบหน้าที่อยู่ภายใต้หมวกกันน็อก โปเต้ฉุกคิด “วันนี้มันคงเซฟใบหน้าตัวเองเผื่อไว้มั้ง เพื่อจะได้ใช้ชีวิตประจำวันได้ไม่มีคนรู้” โปเต้ไม่รอช้าตรงดิ่งเข้าไปหาเด็กส่งของและบอกกับเด็กส่งของว่า “พี่ๆ กาวงูเห่าหางกระดิ่งกระป๋อง ติดตังค์ไว้ก่อนนะ เดียวมีเงินละมาให้” จากนั้นเด็กส่งของได้ยินของที่โปรเต้สั่งจึงตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงที่เคียดแค้นหมายจะเอาชีวิต “งูเห่าหางกระดิ่งไม่มีให้หรอกโว้ย มีแต่หมาหยอกไก่ วะฮ่าๆๆๆ !!” และได้ชักคัตเตอร์ยี่ห้อ OLFA ขนาด 3ฟุต ส่วนตัวใบมีดเป็นของสำนัก Stanley ลงออฟชั่นสนิมไว้ที่ปลายใบมีด มาจ่อที่คอโปเต้ โปเต้ตกใจเป็นอย่างมากและได้บอกให้ชายสวมหมวกกันน็อคใจเย็นๆ จากนั้นชายสวมหมวกกันน็อคจึงบอกความจริงว่า “กูไม่ใช่คนส่งของกูมาดักปล้นคน” พอโปเต้ได้ยินดังนั้นถึงกับเยี่ยวราดออกมา แต่โปเต้นั้นไม่มีตังให้มัน มันจึงเอาคัตเตอร์จี้คอโปเต้ออกมาจากพุ่มและตรงไปศาลา ร.5 เพื่อหวังที่จะเรียกค่าไถ่ พอไปถึงบริเวณศาลา ไอหนุ่มหมวกกันน็อกตะโกนว่า “ท่าพวกมึงไม่อยากให้ไออ้วนนี้โดนเสียบคอส่งตังและของมีค่าของพวกมึงมาให้หมด!!” แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัดไม่รู้ว่าเป็นเพราะคนไม่รักหรืออะไร ทุกคนในที่นั่นไม่มีใครสนใจต่างล้อมวงคุยเล่น ก้มหน้าก้มตาเล่นสเก็ตอย่างปกติ ไอหมวกงงไปพักนึงกับเหตุการณ์ที่ตัวเองเห็นและได้ตะโกนเหมือนเดิมอีกครั้งพร้อมกับคราวนี้เอาปลายมีดสะกิดคอโปเต้ไปด้วย หลังจากนั้นก็......
ยังเหมือนเดิมไม่มีใครสนใจ ต่างทำกิจกรรมตามปกติ พอโปเต้เห็นดังนั้นจึงร้องไห้อย่างเสียใจที่คนไม่ช่วยตนนึกว่าเป็นเรื่องเล่น แต่ที่แปลกกว่านั้นคือชายหนุ่มคนนั้นก็น้ำตานองออกมาเช่นกัน และได้ปล่อยแขนที่รัดคอโปเต้ โปเต้ซึ่งร้องไห้อยู่ไม่ได้หนีออกจากโจรเพราะเสียใจที่คนไม่รักมากกว่าจึงถามโจรว่า “ทำไมถึงร้องไห้ แล้วปล่อยเราทำไม” โจรบอกว่า “จริงๆแล้วกูไม่ได้อยากทำแต่ทำไปเพราะจำเป็น กูมีลูกเมียต้องเลี้ยงดู ทุกวันนี้ต้องหาตังส่งลูกเลี้ยงเมีย” พร้อมกับโชว์สร้อยทองหนัก3บาทที่เพิ่งวิ่งราวมาจากสาวแก่แม่หม่ายแถวตลาดสะพานปลา โปเต้ได้ยินถึงกับซึ้งและสงสารจึงชักชวนให้มาเล่นสเก็ตและแนะนำให้รู้จักกับพ่อค้ากาวรายใหญ่ เพื่อฝากฝังงานให้กับโจรผู้นี้แถมยังเป็นโปรสเก็ตประจำทีม ร.5
ปัจจุบัน ซึเนโอะ กลับตัวกลับใจแล้ว และ ส่งของเพื่อหาเลี้ยงชีพเลี้ยงดูลูกเมีย
ปล.ทองที่คอในรูปได้นำไปคืนแก่สาวแก่แม่หม่ายแล้วและทางสาวแก่ก็ไม่ได้เอาความแต่อย่างใด
