01/08/2026
หลังจากผมหยุดส่งจดหมายรักไปถึงลูกๆ ป่าป๊า หม่าม้า ไปเกือบ 4 ปี
ก็ใจไม่รัก!!! จะเขียนจอมอรัก!! ก็ไม่อิน!!
วันนี้... คนคลั่งคนเดิม
กลับมาส่งจดหมายรักฉบับใหม่อีกครั้ง
ในทุกๆ วันจะส่งจดหมายรักที่เขียนหลังเลิกงานอันไม่เป็นเวลาของผม ไปถึงลูกๆ ป่าป๊า หม่าม้า
ลูกๆ ป่าป๊า หม่าม้าเรียกจดหมายรักที่ผมส่งไปให้ว่าการบ้าน
บางครั้งก็ส่งในช่วงเวลาปกติทั่วๆ ไป
บางทีก็เป็นช่วงเวลาวิปริตผิดผู้คน
สี่ทุ่มบ้าง ตีสามบ้าง ตีห้าบ้าง หกโมงเช้าบ้าง เที่ยงๆ บ่ายๆ บ้าง
ก็เป็นเรื่องธรรมดาอีกครั้งนะ ความคิดถึงมันไม่เลือกเวลา
ข้อความของจดหมายที่ส่งไป เป็นความลับที่บางคนอยากรู้
แต่ก็แน่นอนมันไม่อาจเปิดเผยได้
คร่าวๆ ตามประสาคนอยากอวดแต่ขี้อาย
คือเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ที่ใหญ่พอๆ กับขนาดพุงของผม
อัดแน่นไปด้วยประสบการณ์ที่มากกว่าอายุของผม
เรียกได้ว่าแม้ไม่ถึงขั้นเจ้าอาวาส ก็คงไม่ด้อยไปกว่าเด็กวัด
ผมเน้นย้ำให้ลูกๆ ป่าป๊า หม่าม้า นึกถึงคุณค่าของตัวเอง
และผลลัพธ์เมื่อเราเป็นคนที่ดีขึ้นในทุกๆ วัน
เข้าถึงแหล่งพลัง โดยประตูชื่อความเข้าใจ ด้วยพื้นฐานอย่างง่ายๆ
เขียนแผนที่สู่ความฝัน ที่ต้องเดินทางไปด้วยความขยัน อดทน
จับมือแล้วเดินทางไปด้วยกันทุกๆ วัน ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ฉบับแล้วฉบับเล่า
จะมีลูกๆ ของป่าป๊า หม่าม้า คนไหนบ้างนะ... ที่รอจดหมาย ได้รับจดหมาย
และเข้าถึงความรักที่ผมส่งให้ในทุกๆ วัน
โดย.... ชายคลั่งรัก
