12/08/2023
Zdjęcie w czasie wycieczki rowerowej zrobił Wiktor, który nie skończył jeszcze 4 roku życia.
Ma chłopak oko😁 Motyw Igora i ojca z rowerami idącego po schodach nie wrzucam przez przypadek, a konkretnym celem jakim jest przypomnienie, że za rozwój motoryczny i aktywność ruchową dziecka odpowiedzialni są rodzice. Odpowiedzialność ta nie może zostać w pełni skutecznie „outsourcowana”. Regularna, spontaniczna, przekrojowa i wspólna aktywność ruchowa buduje u dziecka obraz świata, w którym ruch jest takim samym nawykiem jak mycie zębów. Przypomnę, że ruch na dzieci działa podobnie jak na dorosłych i będzie pomocny w regulacji emocji u dzieci – tak samo jak u dorosłych jest komponentą behawioralną, której impakt na człowieka potrafi przyćmić komponentę poznawczą.
Wrócę jeszcze do słów „przekrojowa” i „wspólna”. Jeżeli uwielbiasz biegi długodystansowe i wychodzisz na 2h wybiegania samemu o świcie, gdy domownicy jeszcze śpią to dziecko w tym nie uczestniczy. Mimo, że ma aktywnego rodzica niekoniecznie musi być tego świadome,a na pewno nie doświadcza z nim wspólnej aktywności.
„Wspólna” oznacza również, że gdy zabierasz malucha na rower to ty wybierasz się na spokojny jogging. Spacer za dzieckiem jadącym na rowerze jest tak samo „wspólny” jak wizyta w parku trampolin i rodzic siedzący na ławce. Taki jogging z czasem łatwiej zamienić na wspólną wycieczkę rowerową. „Przekrojowa” to nie tylko synonim „różnorodna”. Warto ją rozumieć jako pokazywanie nowych możliwości, ale nie jedynie swoich preferencji ruchowych. Jeszcze jedno…znacie teorię 10.000h praktyki danej aktywności by osiągnąć poziom mistrzowski, która często jest koronnym argumentem, dlaczego doprowadza się do szybkiej specjalizacji sportowej wśród dzieci? Można ją świetnie „zczelendżować”.
Ku pamięci.
Chcesz zaktywizować swoje dziecko? Zacznij od siebie.
Na koniec standardowo zostawiam trochę tematycznej literatury, a ja idę z chłopakami na siłkę... 😉
