Grzegorz Kujawski - Forma Jak Wino

09/05/2026

Mistrzostwa Europy Masters w konkurencjach non-stadia.

Majowy weekend spędziliśmy na Sycylii. Jako, że mój rozbrat z bieganiem trwa już blisko 4 miesiące, tym razem głównym celem był wypoczynek i relaks. 🏝️🏔️
Jako, że przed wyjazdem, udało mi się już wyjść dwukrotnie potruchtać po kilka kilometrów, uznałem, że skoro już tu jestem, fajnie będzie pobiegać ulicami Katanii, wśród najlepszych weteranów Europy.
Wiedząc ile trudu sprawiało mi truchtanie po 5 min/km, założyłem, iż przebiec dyszkę po 4:00 będzie sporym wyzwaniem.
Niby luz, niby fun, ale stojąc na starcie z Orzełkiem na piersi, adrenalina zaczęła pięknie buzować. 🤩
Pierwszy km w 3:50. Ostrożnie, badając wytrzymałość Achillesa.
Trochę dziwnie się czułem biegnąc wśród panów M70. 😁 Szybciej od założeń, a jednocześnie z wielką łatwością. Noga nie sprawiała problemów, więc delikatnie przyspieszałem. Wciąż czujnie, lecz z coraz większą swobodą.
Czułem radość. Z tego, że znów biegnę i że znów mogę rywalizować. Cały czas przyspieszałem, wyprzedzając kolejnych zawodników. Tym razem nie rywali, bardziej towarzyszy.
Udało mi się pokonać cały dystans, (co już było dużym wyczynem), ze średnią 3:36/km.
Cieszę się, że mogłem tam być i znów poczuć te emocje. ❤🇵🇱
Przede mną wciąż długa droga.

03/05/2026

Coraz szybsze bieganie w kategoriach Masters.
31:48 na 10000 m w wieku 55 lat. 🤯
Congratulations Davide Figueiredo! 👏

Na Trwających Mistrzostwach Europy w konkurencjach non-stadia, aby zdobyć medal na dychę w M50, trzeba kręcić w 32:09.

W dzisiejszym półmaratonie, prym wiedli zawodnicy M45
🥇Marc Lozano 1:08.56
🥈Giovanni Auciello 1:09.10
🥉Domenico Ricatti 1:09.25

Pora wracać do treningów. 😏

O atleta português estabeleceu a nova melhor marca mundial no escalão M55 durante os Campeonatos de Portugal.

19/04/2026

Minęły już dwa miesiące od startu na hali, gdzie nabawiłem się kontuzji ścięgna Achillesa.
O ile jeszcze do Mistrzostw Europy coś tam próbowałem się ruszać, to po starcie w Toruniu, zakończonym naderwaniem mięśnia, całkowicie zrezygnowałem z aktywności.
Stwierdziłem, że nie będę męczył się treningiem zastępczym, do którego i tak za bardzo nie mam warunków. Zamiast tego, dam organizmowi czas na odbudowę fizyczną i psychiczną.
Rehabilitacja jest żmudna. Efektów nie widać z dnia na dzień, co może prowadzić do zniechęcenia. Na szczęście ten okres mam już za sobą i jestem zdeterminowany w walce o powrót do biegania.

Zdjęcie bez związku. 😉

07/04/2026

Halowe Mistrzostwa Europy Masters
EMACI

Wspaniali ludzie, wspaniałe emocje. ♥️🇵🇱

02/04/2026

Jeszcze spijam śmietankę za ubiegły sezon. No i można było poczuć się trochę młodziej. 😏

Pomorska Gala Sportu Młodzieżowego.
Nagroda dla najlepszego półmaratończyka województwa pomorskiego. 🏆

Gdynia Półmaraton 4 miejsce (najlepszy P***k)
Półmaraton Ziemi Puckiej 1 miejsce
Półmaraton Gdańsk 2 miejsce
Półmaraton Nadwiślański Szlakiem Doliny Dolnej Wisły 1 miejsce

30/03/2026

Kto by się spodziewał, że po 6 tygodniach bez treningu, przebytej chorobie oraz infekcji w tygodniu poprzedzającym mistrzostwa Europy, wciąż będę w grze o medale...

Nie ja. Dlatego za cel postawiłem sobie walkę o kwalifikację do drużyny narodowej. 🇵🇱
Po agresywnym starcie, przez pierwsze kilkaset metrów próbowałem uratować numer startowy. Niestety, próby ponownego przypięcia agrawek spełzły na niczym, więc oderwałem część z chipem i włożyłem w spodenki.
Pierwsze 2 km spokojnie, badając wytrzymałość Achillesa. Tragedii nie było. Gorzej z mięśniami. Zupełnie odwykły od biegania. Wydolnościowo lepiej niż się spodziewałem.
Po nawrotce postawiłem wszystko na jedną kartę. Biorąc pod uwagę okoliczności, szło naprawdę dobrze. Sapałem jak lokomotywa, ale wyprzedzałem kolejnych rywali. 3-4 km już po około 3:05-3:06/km. 💪
I kiedy już zbierałem się do mojego firmowego, długiego finiszu, wydarzył się dramat.
Mocne ukłucie w lewym udzie. Nie było wątpliwości, strzelił mięsień dwugłowy, naciągnięty 2 tygodnie wcześniej podczas pracy. Do mety prawie kilometr.
Tak naprawdę w tym momencie powinienem zejść z trasy, tyle że taka myśl nawet nie przyszła mi do głowy. Po kilkuset metrach kuśtykania, dotarłem do finiszowej prostej.
Byłem wciąż na 3 miejscu.
Zawsze uwielbiałem finisze, gdzie metę widać z daleka. Tym razem była to prawdziwa katorga. Tak blisko, a tak daleko.
Medal straciłem jakieś 200 m przed metą. Mimo, że miałem sporo sił, w żaden sposób nie mogłem zareagować na wyprzedzającego mnie rywala.
Najciekawsze wydarzyło się jednak już za linią mety. Nie czułem rozczarowania, ani złości. Był uśmiech.
Byłem z siebie autentycznie dumny. 15:50 to rezultat zdecydowanie ponad stan, a gdyby nie nieszczęsny dwugłowy, mogło być nawet kilkanaście sekund szybciej.
Niespodziewana nagroda przyszła kilka godzin później. Po długiej weryfikacji wyników, okazało się, że wraz z Leszek Czaja i Trzebiatowski zdobyliśmy złoty medal w klasyfikacji drużynowej!
O 1 sek. wyprzedzając Norwegów i o 9 sek. Niemców. 🤯
Nie opłacało się, ale było warto.

27/03/2026

To moje ostatnie chwile, jako Mistrz Europy na 3000 m
Do obrony tytułu niestety nie stanę. 😉
Pierwsze poważne problemy zdrowotne w karierze mastersa, zniweczyły trud zimowych przygotowań. Od halowych mistrzostw Polski praktycznie nie biegam.
W Toruniu, mimo wszystko, się pojawię. Trochę w roli trenera, a trochę dla samej atmosfery mistrzostw.

Trzymajcie kciuki za naszą reprezentację. 🇵🇱

19/03/2026

48

Dziś rozpoczynam przedostatni sezon w kategorii M45. Wszystko wskazuje na to, że najtrudniejszy z dotychczasowych.
Niektórzy mówią, że w końcu PESEL mnie doścignął, ale ja jeszcze nie powiedziałem ostatniego słowa.
Dziękuję za wszystkie piękne życzenia. 😘
Choć część postaram się spełnić. 💪

13/03/2026

W niedzielę miałem bić własny rekord Polski na 5 km.
Jeszcze 3 tygodnie temu, wszystko wskazywało na to, że będzie to formalnością.
Jednak, aby nie było za łatwo, jedna nierozsądna decyzja, uruchomiła lawinę nieszczęść.
Nawrót kontuzji Achillesa wyłączył mnie z biegania na 2 tygodnie, a potem już poszło. Jakiś wirus wyzerował formę, a gdy już zacząłem się ruszać, kolejna głupota doprowadziła do naciągnięcia mięśnia dwugłowego.
Sorry BeMore5K, w tym roku beze mnie. 🤷

07/03/2026

Sport to chyba jednak zabawa dla masochistów...
Droga na szczyt jest długa, żmudna, często okupiona cierpieniem i bez gwarancji sukcesu. Za to na dnie można znaleźć się w jednej chwili.
Po bardzo obiecujących pierwszych startach, aktualnie próbuję wygrzebać się z mułu.
Nie jest łatwo i nie wiadomo czy będzie warto, ale to nie powód, żeby się poddać.

19/02/2026

Focused on the goal 😌

2:57 - 2:58 - 2:56
Równo, bez szaleństw, bez oglądania się na rywali.