02/06/2026
Dziś spotkałem się z Przyjaciółmi z Akademia Ateneum w Gdańsku, by opowiadać o budowaniu dobrych relacji w zespole. Temat wydaje się oczywisty i banalny, zwłaszcza gdy mówi się do Mistrzów w tej dziedzinie❤️
Bardzo dziękuję Panom Rektorom:
* Profesorowi Waldemarowi Tłokińskiemu,
* Profesorowi Henrykowi Olszewskiemu,
* Profesorowi Marcinowi Krawczyńskiemu
za obdarzenie mnie tym wyróżnieniem i zaufaniem💙.
Zazwyczaj na podobnych spotkaniach kierownictwo, oficjele zazwyczaj witają i znikają🙂 zasłaniając się różnymi sprawami.
Panowie Profesorowie wytrwaliście do końca z uważnością. Pięknie za to dziękuję!❤️🌻
Dziękuję także Paniom i Panom Dziekanom, nauczycielom akademickim Beata Chojnowska-Gąsiorek 💙, Kierownikom i pracownikom administracji za życzliwe przyjęcie, zaangażowanie, cenne refleksje i wiele ciepłych słów! Dzięki Wam byłem mniej onieśmielony.😍
Dziękuję firmie Instytut Rozwoju Personalnego Ganesa za profesjonalne przygotowanie spotkania🌻
Spotkanie odbyło się w hotelu Skipper w Rewie Skipper Hotel. Polecam uwadze to przyjazne miejsce w pięknych okolicznościach nadmorskiej przyrody❤️
Muszę Państwu coś wyznać...
Byłem studentem i wychowankiem Pana Profesora Waldemara Tłokińskiego, od którego nauczyłem się tak wiele...
Przede wszystkim troski, uważności i szacunku do pacjenta. Do człowieka❤️
W latach 90-ych nie było to oczywistym standardem a i dziś wydaje się, że są to cechy nadal w deficycie.
Pan Profesor jest prawdziwym człowiekiem renesansu. Wszechstronnie wykształcony, językoznawca, neurolog, profesor nauk humanistycznych, człowiek wielu talentów, poeta...
To nie tylko mój Mistrz w dziedzinie psychologii, ale przede wszystkim wyjątkowy, dobry i znający życie Człowiek.
Gdyby w Sèvres ktoś wpadł na pomysł, by stworzyć wzorzec akademickiego mentora, Pan Profesor Tłokiński z pewnoscią by nim był💪
Pamiętam pełną salę studentów na zajęciach z neurologii. Rozpoczynały się w każdy wtorek o godzinie 8 rano... Pan Profesor prowadził je w taki sposób, że czas nie miał już znaczenia...
Po południu odbywaliśmy ćwiczenia na oddziale neurologicznym w Państwowym Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych na Srebrzysku. Taką nazwę onegdaj nosił Wojewódzki Szpital Psychiatryczny im. prof. Tadeusza Bilikiewicza w Gdańsku.
Neurologia to wymagający i często przygnębiający oddział, przytłaczający ogromem ludzkich dramatów.
Gdy Pan Profesor wchodził do pacjentów, to jakby... słońce wzeszło. Na ich naznaczonych cierpieniem twarzach pojawiał się uśmiech.
Pan Profesor zanim zaprosił nas do sali najpierw pytał ich o zgodę na wizytę w towarzystwie studentów.
Zawsze opowiadał nam półgłosem o diagnozach tak, by nie krępować osób, których schorzenia nam objaśniał.
Był i jest wzorem elegancji i kultury osobistej.
Bardzo za te lekcje jestem Panu Profesorowi wdzięczny❤️
I powtórzę to, co powiedziałem dziś publicznie na spotkaniu. W czasach upadku tak wielu autorytetów, Pan Profesor świeci nieustąjąco jasnym blaskiem i wskazuje właściwy kierunek.
Dziękuję🤗
Zdjęcia: dr Aleksandra Peplińska (Olu, pięknie Ci dziękuję🌻)