Wybrzeże Gdańsk - profil historyczny

28/02/2026

27 lutego 1958 roku w Carshalton urodził się Steve Schofield. Brytyjczyk startował w wielu odmianach speedwaya. Prócz klasycznego żużla występował również na długim torze i na torze trawiastym.

Największe sukcesy w karierze odnosił w wyścigach na długim torze, zdobywając srebrny medal indywidualnych mistrzostw świata w 1997 roku oraz brązowy medal w 1998 roku. Na torze trawiastym wywalczył trzy medale indywidualnych mistrzostw Europy: dwa srebrne (1986, 1996) i brązowy (1994). "Pocket Rocket" zdobył brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Wielkiej Brytanii w 1994 roku, a w 1995 roku osiągnął srebrny medal w finale Drużynowych Mistrzostw Świata w Bydgoszczy jako zawodnik rezerwowy.

W latach 1992–1996 reprezentował Wybrzeże Gdańsk. W barwach Wybrzeża popularny „Scoie” wystąpił w 103 biegach, zdobywając łącznie 251 punktów i 8 bonusów, co daje średnią biegową 2,515.

Wybrzeże Gdańsk
Fot. Tomasz Rosochacki

23/02/2026

23 lutego 1992 roku urodził się Marcel Szymko. Jest synem Piotra Szymko, również żużlowca aktualnego trenera młodzieży. Na torze ścigali się także jego brat Cyprian Szymko (obecny mechanik klubowy) oraz wujek Grzegorz Szymko (brat Piotra).

Licencję żużlową Marcel zdał w 2008 roku, a swoją karierę ligową rozpoczął rok później w barwach Polonii Piła, startującej w II lidze. W 2010 roku zaczął startować dla Wybrzeża Gdańsk, z którym zdobył srebrny medal młodzieżowych drużynowych mistrzostw Polski.

Występował też w ligowej drużynie, zdobywając łącznie 136 punktów i 23 bonusy w 204 wyścigach, co daje mu średnia 0,779 (należy do tego doliczy 2 punkty i trzy biegi w sezonie 2025, ale o tym za chwilę).

Po zakończeniu startów w Gdańsku kontynuował karierę w Stali Rzeszów (2017) oraz w jednym meczu w barwach Polonii Piła (2019). Chciał kontynuować karierę, ale bez powodzenia. Pracował jako mechanik Rasmusa Jensena i pomagał przy szkoleniu dzieci na minitorze.

Na ligowe tory wrócił po sześciu latach przerwy, gdy w sezonie 2025, po odnowieniu licencji, otrzymał szansę startu dla Wybrzeża podczas meczu KLŻ w Krakowie. W trzech startach zdobył 2 punkty.

Na sezon 2026 podpisał kontrakt z ekstraligową Stalą Gorzów. Choć potencjalnie ma stanowić przede wszystkim rozwiązanie umożliwiające regulaminowe zestawienie składu, zawodnik sumiennie przygotowuje się do rozgrywek i zamierza podjąć walkę o regularne występy.

Wszystkiego najlepszego!

Marcel Szymko Racing
Wybrzeże Gdańsk
Fot. Tomasz Rosochacki / Arkadiusz Buczyński / Sławomir Żylak / archiwum

11/02/2026

Nic słodszego dziś nie zobaczycie. 🥹

W ramach akcji , otrzymaliśmy obraz namalowany przez 9-latkę! Ania - "Miśka", mała dziewczynka o wielkim ❤️, gdy tylko usłyszała o szczytnym celu jakim jest wsparcie poddającego się rehabilitacji Daniel Kaczmarek - Daniel's Team, nie zastanawiała się ani chwili.

Dziękujemy i liczymy, że odpowiednio docenicie tę pracę! Obraz ma wymiary 30,5 x 40,5 cm, nadruk na materiale banerowym, naciągnięty na drewnianą ramę.

Licytować możecie w komentarzach do czwartku, 12 lutego, do godz. 15:00. Cała kwota uzyskana z licytacji wesprze powrót Daniela do zdrowia! 🔴⚪🔵

11/02/2026

09/02/2026

9 lutego 1967 roku w Horsens urodził się Brian Karger. Duńczyk zdobył licencję w 1986 roku.

W swojej karierze wywalczył dwukrotnie tytuł drużynowego mistrza świata (1991, 1995), a także srebrne medale mistrzostw świata drużynowo (1989, 1993), brązowe medale mistrzostw świata drużynowo (1990, 1993) oraz mistrzostw świata par (1993). Na poziomie indywidualnym był brązowym medalistą mistrzostw świata juniorów w 1988 roku oraz mistrzostw Europy juniorów w 1986 roku. W 1992 roku wystartował w finale IMŚ we Wrocławiu, w którym z 4 punktami zajął ostatnie miejsce, Od 1995 roku regularnie kwalifikował się do finału interkontynentalnego. W 1998 roku odniósł w nim zwycięstwo, co zapewniło mu awans do cyklu Grand Prix 1999. Zakończył sezon na 16. miejscu, zdobywając 36 punktów i po Grand Prix Challenge utrzymał się w cyklu na kolejny rok.

W latach 2003–2004 startował w Wybrzeżu Gdańsk, osiągając 121 punktów i 12 bonusów w 60 biegach, uzyskując średnią biegową 2,216. Z czerwono-biało-niebieskimi startującymi pod szyldem Lotosu zaliczył kolejno spadek i awans do Ekstraligi.
Reprezentował także: ZKŻ Zielona Góra (1993–1994, 1996–1997), GKM Grudziądz (1998), TŻ Opole (1999), Polonia Piła (2000), RKM Rybnik (2001) oraz KS Toruń (2006), gdy podpisał kontrakt warszawski.

W 2004 roku Brian Karger rozpoczął pracę jako tuner silników żużlowych i obecnie jest ceniony w swoim fachu.

Wybrzeże Gdańsk
Fot. Tomasz Rosochacki, archiwum

04/02/2026

4 lutego 1980 roku urodził się Tomasz Chrzanowski. Jest wychowankiem toruńskiego Apatora, w którego barwach zadebiutował w lidze w 1997 roku. W Apatorze startował do 2002 roku, zdobywając m.in. tytuł Drużynowego Mistrza Polski w 2001 roku. W latach 2003–2005 oraz 2007–2008 i w sezonie 2012 reprezentował Wybrzeże Gdańsk, łącznie spędzając w tym klubie pięć sezonów. Występował również w barwach takich klubów jak: Marma Polskie Folie Rzeszów, Polonia Bydgoszcz, GTŻ Grudziądz, GKM Grudziądz, Orzeł Łódź i KSM Krosno.

Na arenie międzynarodowej Chrzanowski odnosił sukcesy jako dwukrotny finalista Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów (1999, 2001) oraz Indywidualnych Mistrzostw Europy Juniorów (1998, 1999). Jego największym osiągnięciem jest zakwalifikowanie się do cyklu Grand Prix 2005, co zawdzięcza drugiemu miejscu w finale eliminacji w Vojens w 2004 roku. W Grand Prix zajął jednak 15. miejsce, nie odnosząc większych sukcesów.

W krajowych zawodach mistrzowskich Tomasz Chrzanowski zdobył srebrny medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski w 2000 roku i brązowy medal w 1999 roku. Zdobywał również brązowe medale w rozgrywkach MDMP (1999), MMPPK (2000) i MPPK (2004 – z Wybrzeżem Gdańsk). Ponadto w 1999 roku zajął drugie miejsce w Brązowym Kasku, a rok później trzecie miejsce w Srebrnym Kasku.

Chrzanowski trzykrotnie wzmacniał Wybrzeże Gdańsk. W latach 2003–2005, 2007–2008 oraz 2012 roku występował w gdańskim klubie, uzyskując solidne wyniki w rozgrywkach ligowych. W sumie w barwach Wybrzeża odjechał 503 biegi, zdobył 948 punktów i 56 bonusów, co dało mu średnią biegową na poziomie 1,996.

Zawodniczą karierę zakończył po 2017 roku. W 2023 roku rozpoczął pracę w sztabie szkoleniowym Wilków Krosno, gdzie odpowiadał za sekcję miniżużla. Jego współpraca z klubem zakończyła się jednak w kwietniu tego samego roku.

Wszystkiego najlepszego "Chrzanek"! 🥳

Wybrzeże Gdańsk
Fot. Tomasz Rosochacki , archiwum

30/01/2026

31 lat kończy dziś Adrian Gała #32, zawodnik Wybrzeża w sezonach 2022 i 2024. Wszystkiego najlepszego! 🥳

Adrian urodził się 30.01.1995. Jest synem Stanisława Gały, również żużlowca. Licencję uzyskał w 2010 roku, a w rozgrywkach ligowych w Polsce startuje od 2012 roku. Swoją karierę rozpoczął jako wychowanek Startu Gniezno, a w kolejnych latach reprezentował m.in. Kolejarza Rawicz, Spartę Wrocław, Orła Łódź, Polonię Bydgoszcz i Zdunek Wybrzeże Gdańsk.

W 2012 roku zdobył brązowy medal Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych w Gnieźnie, reprezentując WTS Warszawa, do którego był wypożyczony na rozgrywki młodzieżowe. Największe sukcesy Adriana Gały to srebrny medal Drużynowych Mistrzostw Polski oraz złoty medal Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostw Polski, oba zdobyte w 2015 roku jako zawodnik Betard Sparty Wrocław. W 2016 roku zajął także trzecie miejsce w turnieju o Srebrny Kask.

W sezonie 2022 Adrian Gała dołączył do Wybrzeża Gdańsk, gdzie osiągnął średnią biegową 1,712. Po zakończeniu sezonu, mimo ustnego porozumienia, zdecydował się na zmianę klubu. W 2024 roku powrócił jednak do Gdańska, najpierw podpisując kontrakt warszawski, a następnie, 26 maja, zawierając aneks finansowy. W barwach Wybrzeża Gdańsk wystąpił łącznie w 108 biegach, zdobywając 129 punktów i 16 bonusów, co dało średnią biegową 1,343.

Po spadku Wybrzeża przeniósł się macierzystego Startu, również występującego na trzecim poziomie rozgrywek. I tu sezon nie był jednak udany. Adrian dostał szansę zaledwie w 18 wyścigach, a jego średnia biegowa wyniosła 1,167. Na rozgrywki 2026 znalazł angaż w KLŻ we wracającym po latach ligowego niebytu ośrodku ze Świętochłowic. Prowadzi również szkolenie na minitorze w Akademii Sportu Wybrzeże.

fot. Tomasz Rosochacki / Arkadiusz Buczyński / Sławomir Żylak

Wybrzeże Gdańsk

28/01/2026

28 stycznia 1959 roku urodził się Grzegorz Dzikowski,. W 1975 roku zapisał się do sekcji żużlowej gdańskiego Wybrzeża, a licencję uprawniającą do startów uzyskał dopiero w 1978 roku. W 1980 roku na stałe dołączył do drużyny Wybrzeża, gdzie występował przez całą swoją trzynastoletnią karierę. W sumie zdobył 1557 punktów, a jego najwyższą średnią biegową osiągnął w sezonie 1985 – 2,633.

Grzegorz Dzikowski trzykrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski, osiągając najlepszy wynik w 1985 roku w Gorzowie, gdzie zajął VI miejsce z 8 punktami. Ponadto, czterokrotnie startował w Złotym Kasku, zdobywając drugie miejsce w 1984 roku. W drużynie Wybrzeża Gdańsk zdobył trzy medale Mistrzostw Polski Par Klubowych: brązowy w 1984 roku, złoty w 1985 roku oraz srebrny w 1987 roku.

W latach 1985–1987 Dzikowski startował w eliminacjach Indywidualnych Mistrzostw Świata, a w 1985 roku dotarł aż do finału światowego w Bradford jako rezerwowy. W 1985 roku, wraz z Andrzejem Huszczą, reprezentował Polskę w finale Mistrzostw Świata Par w Rybniku.
Po zakończeniu kariery zawodniczej w 1991 roku, Dzikowski zajął się pracą trenerską, prowadząc m.in. Wybrzeże Gdańsk w latach 1995–1997, 2003–2006 oraz 2015–2016.

W barwach Wybrzeża Grzegorz Dzikowski wystąpił w 866 biegach, w których zdobył łącznie 1557 punktów i 90 bonusów, co daje średnią biegową 1,902. I choć jazdę w drużynie ligowej zaczął dopiero w wieku 21 lat z dorobkiem 1557 punktów znajduje się na 4. miejscu w zestawieniu najskuteczniejszych żużlowców w historii, za Mirosławem Berlińskim, Jarosławem Olszewskim oraz Henrykiem Żyto.

Więcej o Grzegorzu Dzikowskim przeczytacie tutaj ⬇️
https://www.wybrzezegdansk.pl/grzegorz-dzikowski

Wszystkiego najlepszego! 🔴⚪️🔵

Wybrzeże Gdańsk

Fot. Tomasz Rosochacki, Arkadiusz Buczyński, archiwum

27/01/2026

27 stycznia 1969 roku w Gdyni urodził się Jarosław Olszewski, jeden z najbardziej utytułowanych zawodników w historii GKS Wybrzeża Gdańsk. Żużlem zafascynował się podczas imprezy naborowej „Zenon Plech zaprasza”. Licencję żużlową uzyskał w 1985 roku. Przez jedenaście sezonów startów w Gdańsku stał się jednym z filarów drużyny, przyczyniając się do wielu sukcesów klubu. Był również bardzo skutecznym zawodnikiem na arenie krajowej i międzynarodowej.

W trakcie swojej kariery Olszewski odniósł wiele sukcesów indywidualnych. W 1988 roku triumfował w prestiżowych zawodach Srebrnego Kasku i Brązowego Kasku. Wcześniej, w 1987 roku, zdobył brązowy medal Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski. W 1994 roku sięgnął po brązowy medal Indywidualnych Mistrzostw Polski, a rok później wywalczył drugie miejsce w Złotym Kasku.

Reprezentując Wybrzeże Gdańsk w latach 1985–1995, Jarosław Olszewski zapisał się złotymi zgłoskami w historii klubu. Wspólnie z Tomaszem Gollobem zdobył złoty medal Młodzieżowych Mistrzostw Polski Par Klubowych w 1989 roku. Na arenie międzynarodowej dwukrotnie wystąpił w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów, a w 1990 roku zajął wysokie czwarte miejsce, przegrywając brązowy medal w biegu dodatkowym z przyszłym wielokrotnym mistrzem świata, Tony Rickardssonem.

Dla Wybrzeża Gdańsk zdobył 1743 punkty i 76 bonusów, startując w 900 wyścigach, co dało mu imponującą średnią biegową wynoszącą 2,021. Do dziś w klasyfikacji wszechczasów zajmuje drugie miejsce, ustępując jedynie Mirosławowi Berlińskiemu.

Po odejściu z Wybrzeża reprezentował Polonię Piła (1996-1998, 2003-2004) i Śląsk Świętochłowice (2000), ale nie był już tak skuteczny jak w gdańskiej drużynie, której przez szereg lat był niekwestionowanym liderem.

Po zakończeniu kariery sportowej Olszewski pracował przez pewien czas jako trener w szkółce miniżużlowej.

Wszystkiego najlepszego!

Wybrzeże Gdańsk
Fot. Tomasz Rosochacki , archiwum

18/01/2026

17 stycznia 2009 roku zmarł Romuald Łoś, zawodnik i trener. Urodził się 23 października 1950 roku w Opolu, gdzie rozpoczął swoją przygodę z żużlem. Jako adept, jeszcze bez licencji, przeniósł się do Zielonej Góry, gdzie trafił pod opiekę Stanisława Sochackiego.

Jako zawodnik reprezentował barwy Zgrzeblarek i Falubazu Zielona Góra w latach 1967–1976, a następnie Startu Gniezno (1977–1980). Dwukrotnie zdobywał brązowe medale Drużynowych Mistrzostw Polski (1973, 1980). W 1972 roku wystąpił w finale Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski w Lesznie, zajmując XVI miejsce.

Po zakończeniu kariery zawodniczej z powodzeniem pracował jako trener. Prowadził drużyny z Gniezna, Rawicza, Opola, Wrocławia, Ostrowa, Rybnika oraz Gdańska. W latach 2001–2002 był trenerem GKS Wybrzeże. W 2001 roku wprowadził zespół do ekstraligi, a w kolejnym sezonie, mimo poważnych problemów organizacyjno-finansowych klubu, utrzymał go w najwyższej klasie rozgrywkowej, co było uważane za cud. Był bardzo lubiany przez gdańskich kibiców, z którymi chętnie się spotykał jak choćby w Speedway Pubie na Chmielnej. Po sezonie 2002 na stanowisku trenera zastąpił go Grzegorz Dzikowski.

W 2007 roku Romuald Łoś ponownie objął funkcję trenera w Gdańsku, tym razem w GKŻ Wybrzeże. Choć nie udało się awansować do ekstraligi, pełnił jeszcze przez kilka miesięcy funkcję koordynatora ds. sportowych.

Był cenionym szkoleniowcem, który wychował wielu znanych zawodników, w tym Jacka Gomólskiego, Tomasza Fajfera i Krzysztofa Jabłońskiego. Swoją wiedzą i doświadczeniem pozostawił trwały ślad w historii polskiego żużla.

Na zdjęciach Romuald Łoś w rozmowie z redaktorem Włodzimierzem Machnikowskim oraz radość gdańskich kibiców, którzy wbiegli na tor po wygranym meczu barażowym 18.10.2002 ze Startem Gniezno i utrzymaniu w najwyższej klasie rozgrywkowej.

fot 1. Tomasz Rosochacki
fot. 2 marman
fot 3. Wybrzeże Fanatic
skany: Głos Sportowy

Wybrzeże Gdańsk