Centrum Arteterapii Katarzyna Góralczyk

05/06/2026

Niektóre drogi zaczynają się od kroku. Inne od jednej kreski postawionej na pustej kartce.

Centrum Arteterapii KG powstało z przekonania, że każdy człowiek nosi w sobie własną opowieść – czasem wyraźną i barwną, a czasem ukrytą pod warstwami codzienności, obowiązków i ciszy.

To nie jest miejsce, w którym ktoś mówi Ci, kim masz być.

To przestrzeń, w której możesz na nowo usłyszeć siebie.

Za Centrum Arteterapii KG stoi Katarzyna Góralczyk – arteterapeutka, która wierzy, że twórczość jest językiem serca. Językiem, który potrafi wyrazić to, czego nie da się zamknąć w słowach.

Tutaj farba staje się emocją.
Linia wspomnieniem.
Kolor drogowskazem.

Nie trzeba umieć malować.
Nie trzeba mieć talentu.
Nie trzeba tworzyć dzieł sztuki.

Wystarczy odwaga, by zostawić pierwszy ślad.

Podczas sesji indywidualnych, warsztatów i spotkań rozwojowych nie szukamy perfekcji. Szukamy znaczeń. Odkrywamy zasoby, oswajamy emocje, odnajdujemy wewnętrzną równowagę i budujemy relację z samym sobą.

Bo sztuka nie jest mapą, która pokazuje gotową trasę.

Jest kompasem.

Nie popycha.
Nie ciągnie za rękę.

Pomaga odnaleźć własny kierunek.

🌿 Jeśli czujesz, że nadszedł moment, by zatrzymać się na chwilę i spojrzeć na siebie z nowej perspektywy, zapraszam Cię do tej podróży.

Napisz wiadomość i sprawdź, dokąd może zaprowadzić Cię pierwsza kreska.

04/06/2026

Kolejny Białostocki Krąg Arteterapeutów za nami! 😍 Tym razem odbył się w pięknej przestrzeni w Centrum Warszawska 50 dzięki inicjatywie Karolina Nikola Zadroga, a warsztat z kwiatem paproci i w temacie marzeń poprowadziła Artystownia Karolina Chilecka 😊 dziękuję dziewczyny za wspólny czas, wymianę doświadczeń i podzielenie się swoją twórczością 🖼🎨😃

Wszystkich chętnych arteterapeutów z Białegostoku jak i okolic zapraszamy w sierpniu na kolejne spotkanie kręgu 🤗

20/05/2026

Jak może wyglądać przyszłość arteterapii? Właśnie tak! Zobaczcie sami 😎

Dwoje wspaniałych, utalentowanych i kreatywnych uczniów z mojej szkoły stworzyło Art Therapy Bot, mały robocik, który ma wspierać seniorów w trudach dniach, ale również dzielić się informacją o wydarzeniach kulturalnych i zapraszać do własnych działań twórczych! 🤗

Brawo młodzieży! Cieszę się, że mogłam wesprzeć swoim doświadczeniem i wiedzą arteterapeutyczną w procesie tworzenia tego arteterapeutycznego robota ❤️

🤖Ninjas Białystok oficjalnie melduje się na ogólnopolskim finale World Robot Olympiad (WRO) 2026, który odbywa się w Stalowej Woli! ✨

Podlasie reprezentują uczniowie z klasy matematyczno-informatycznej z XIII LO w Białymstoku: Kseniia Syrota oraz Wojciech Chorościan, opiekunem jest Krzysztof Dowgiert.💻

Nasz zespół startuje w niezwykle wymagającej i kreatywnej kategorii Future Innovators (Przyszli Innowatorzy). W tym roku przygotowali niesamowity projekt o nazwie Art Therapy Bot 🎨🤖 – robota wspierającego procesy arteterapii. Co ważne, projekt ten był szeroko konsultowany z Panią Katarzyną Góralczyk, wybitną specjalistką od arteterapii, której w tym miejscu składamy serdeczne podziękowania za ogromne wsparcie merytoryczne i bezcenne wskazówki! 🙏❤️

Stawka w tegorocznych zmaganiach jest ogromna! Zwycięski zespół z finału krajowego otrzyma bilet na Finał Międzynarodowy WRO 2026, który w grudniu odbędzie się w słonecznym San Juan w Puerto Rico! 🇵🇷🌴 Wyobraźcie sobie to połączenie: najnowocześniejsza robotyka, pasja, sztuka i Karaiby!

Trzymajcie mocno kciuki za Kseniię i Wojtka! 🥷 Trzymamy kurs na Puerto Rico! 🌊🚢

Więcej o konkursie i wynikach znajdziecie na stronach organizatorów oraz drużyny:
🌐 wropolska.pl
🌐 wro-association.org
🌐 ninjasbialystok.eu

💪🤖🔥

11/05/2026

Na oddziale onkologii dziecięcej czas płynie inaczej. Nie jak rzeka — bardziej jak kroplówka. Kropla po kropli. Cisza po ciszy. Ostatnio w salach szpitalnych zauważam spadek motywacji. To nic dziwnego i każdy ma do tego prawo. Jednakże z każdym wtorkiem staram się przyjść i pozostawić po sobie małe światełko - że potrzeba została zauważona, że można pobyć razem w tej niemocy.

Tak więc są dni, kiedy dzieci nie mają siły trzymać kredki. Kiedy ręka drży od leków, a wyobraźnia chowa się pod szpitalnym kocem razem ze strachem. I wtedy arteterapia przestaje być „rysowaniem”. Staje się byciem obok.

Czasem najważniejsze dzieło powstaje nie z farby, ale z oddechu. Ze wspólnego patrzenia w ekran, gdzie sztuczna inteligencja zamienia kilka słów w obraz — a obraz zaczyna oddychać, poruszać się, świecić. I tak właśnje było na ostatnich zajęciach.

Warsztaty biblioterapeutyczne przemieniły się w twórcze pisanie a w zasadzie w tworzenie obrazu słowem.

Dziecko mówi:
„Chcę lisa, który niesie księżyc.”
Albo:
„Chcę planetę, na której nikt nie choruje.”

I nagle to istnieje. Naprawdę istnieje.

Technologia nie odbiera tu magii. Ona czasem staje się protezą wyobraźni wtedy, gdy ciało odmawia współpracy. Mostem między zmęczeniem a tworzeniem. Między bólem a sprawczością.

Bo arteterapia nie zawsze musi pachnieć kredką świecową. Nie zawsze musi zostawiać ślady farby na dłoniach.

Czasem działa właśnie dlatego, że pozwala odpuścić, że powiemy dziecku: „Nie musisz dziś nic udowadniać. Wystarczy, że jesteś.”

A kiedy obraz zaczyna się poruszać, coś porusza się też w środku. Coś bardzo cichego. Coś, co przypomina nadzieję.

I może właśnie o to chodzi w sztuce — żeby choć na chwilę odzyskać wpływ na świat, który od dawna wymyka się z rąk.

Załączony krótki filmik jest efektem takiej pracy - bycia obok, zostania wysłuchanym, tworzenia razem i uświadomienia sobie, że gdzieś w głebi serca jest chęć powrotu do zwykłej a jakże potrzebnej nam wszystkim komunikacji.

10/05/2026

Uwielbiam czas gdy czuć, że wszytsko jest możliwe, że życie stoi otworem gdy się chce! 😍

Ponowne połączenie energii i pasji bijacej od 4 kobiet z zupełnie innych krańców Polski. Warszawa, Olsztyn, Katowice i Białystok znowu na wspólnym torze przygód, inspiracji oraz działań.

Zaczęło się od 2021 roku i książki "Akademia Arteterapii. Od praktyktów dla praktyków", która ciągle wzbudza zainteresowanie czytelników.

A co będzie dalej z tych spotkań i z tej współpracy... to już czas pokaże 🥰

Dziękuję dziewczyny za wspólny czas i czekam na więcej 😍

08/05/2026

Podróże...
Podróże do...
Podróże do realizacji marzeń ❤️

Właśnie ruszam w jedną z nich. O czym niebawem Ci opowiem.

Dziś zapraszam Cię do ćwiczenia 😃 oczywiście w temacie podróży 🏍🚙🚌🚉

Podróże... Jakie wzbudzają w Tobie emocje? Z czym Ci się kojarzą? Gdybyś mógł pojechać gdziekolwiek gdzie byś chciał się udać? Co by tam na Ciebie czekało? Czy ktoś by na Ciebie tam czekał? Co chciałbyś tam zrobić? Stwórz obraz tej wizji i nadaj mu tytuł.

03/05/2026

📷 Są obrazy, które pokazują świat. I są takie, które zatrzymują coś bardzo osobistego — emocję, ślad chwili, fragment wewnętrznego krajobrazu.
Fotografia arteterapeutyczna nie służy tworzeniu perfekcyjnych kadrów. Jest raczej zaproszeniem do uważnego patrzenia — na siebie, swoje emocje, relacje i codzienność.

Każdego dnia zakładamy różne maski.
Czasem jesteśmy silni, choć w środku wszystko drży. Czasem uśmiech staje się zasłoną dla zmęczenia. Bywamy opiekunami, wojownikami, buntownikami, obserwatorami własnego życia.
Gramy role, które kiedyś pomagały nam odnaleźć bezpieczeństwo, bliskość lub akceptację.

I właśnie wtedy sztuka zaczyna mówić. Nie krzyczy. Nie ocenia. Raczej delikatnie uchyla drzwi do miejsc, które od dawna czekały na zauważenie.

W arteterapii kolor może stać się emocją.
Linia — napięciem.
Puste miejsce na kartce — samotnością.
Rozmazany cień na fotografii — tym, co niewypowiedziane.

Obraz zatrzymany w kadrze często pokazuje więcej niż sam moment wykonania zdjęcia.
Światło. Cień. Rozmycie. Gest. Przestrzeń. Symbol. To, co wybieramy do sfotografowania, bardzo często opowiada o naszym świecie wewnętrznym — nawet wtedy, gdy jeszcze nie umiemy ubrać tego w słowa.

Fotografia arteterapeutyczna pozwala zatrzymać się na chwilę w świecie, który nieustannie pędzi.
Uczy uważności. Obserwacji. Obecności.
Pomaga zauważyć emocje zapisane w codziennych detalach i odnaleźć znaczenia ukryte w zwykłych obrazach.

Kiedy fotografia spotyka się z intuicyjnym rysunkiem, kolażem, kolorem lub słowem, powstaje twórcza przestrzeń dialogu ze sobą samym. Bez oceniania. Bez przymusu tworzenia „czegoś ładnego”. Po prostu prawdziwie.

Warto zanurzyć się w fotografii arteterapeutycznej nie po to, by lepiej wyglądać, ale by głębiej poczuć.
Zobaczyć siebie w zatrzymanym obrazie.
Odnaleźć emocje ukryte między światłem a cieniem. Usłyszeć to, co przez długi czas pozostawało ciche.

📸 Może dziś warto zrobić jedno zdjęcie — nie idealne, ale szczere. Takie, które pokazuje Twój obecny stan, emocję albo fragment codzienności.
A potem spotkać je z intuicyjnym rysunkiem — dodać linię, kolor, symbol lub słowo, które pojawi się spontanicznie. Nie analizować. Nie poprawiać.
Po prostu pozwolić obrazowi opowiedzieć swoją historię.

Bo czasem to, czego nie umiemy wypowiedzieć, najpierw pojawia się właśnie w obrazie. 💛

01/05/2026

„Wewnętrzny wir” — praca inspirowana ruchem emocji i procesem zanurzania się w siebie.

W arteterapii spiralne i koliste formy często symbolizują proces przemiany, powrotu do własnego centrum oraz przepływu emocji. Intensywny błękit może kojarzyć się ze spokojem, intuicją i głębią wewnętrznego świata, natomiast ciemniejsze warstwy wokół przypominają o chaosie, napięciu lub doświadczeniach, które otaczają nas każdego dnia.

Tworzenie takich obrazów działa nie tylko relaksująco, ale również pomaga:
✨ obniżyć poziom stresu,
✨ lepiej rozpoznawać emocje,
✨ uruchomić wyobraźnię i kreatywność,
✨ budować kontakt ze sobą bez używania słów.

W arteterapii nie chodzi o „ładny efekt” ani umiejętności plastyczne. Najważniejszy jest proces tworzenia — ruch ręki, dobór kolorów, spontaniczność i to, co pojawia się w nas podczas pracy twórczej. Często obrazy stają się symbolicznym odbiciem emocji, których trudno dotknąć w codziennym rozmowach.

Patrząc na tę pracę, można zadać sobie pytanie:
👉 Co dziś dzieje się w moim wewnętrznym świecie?
👉 Czy bardziej czuję spokój, czy wir emocji?
👉 Do czego prowadzi mnie moje „centrum”?

🎨 Arteterapia przypomina, że czasem jedna kreska lub kolor potrafią powiedzieć więcej niż wiele słów.

💬 A Ty — co widzisz w tej pracy? Jakie emocje lub skojarzenia budzi w Tobie ten obraz? Napisz w komentarzu.

10/04/2026

Proces terapeutyczny nie kończy się wraz z jedną pracą – on się rozwija, przenika i dojrzewa 🌿

Podczas ostatnich spotkań arteterapii wracaliśmy do wcześniej rozpoczętych obrazów. Kolory zaczęły ze sobą rozmawiać – nakładać się, mieszać, czasem kontrastować. Tak jak emocje, które nie są jednowymiarowe. Każda kolejna warstwa odsłaniała coś nowego, a jednocześnie chroniła to, co wciąż potrzebuje pozostać trochę tajemnicze.

Tworzyliśmy obrazy bezpiecznych miejsc – wyjątkowych przestrzeni, które mogą być schronieniem, ale też zaproszeniem do odkrywania. Czasem były jasne i spokojne, a czasem nieco mroczne, pełne symboli i ukrytych znaczeń. I to jest w porządku.

Ten proces wzbogaciliśmy o biblioterapię – pojawiła się opowieść o duchu bohatera z ruin. Historia o tym, co zostaje po zniszczeniu. O sile, która nie znika, tylko zmienia formę. O obecności, która trwa, nawet jeśli jest niewidzialna.

A potem przeszliśmy do terapii cyfrowej – tworzenia własnego bohatera. Bohatera, który może mieć cechy, których nam brakuje. Albo takie, które dopiero odkrywamy. Bohatera, który niesie naszą historię dalej.

Dlaczego to połączenie działa?
Bo różne formy pracy docierają do różnych poziomów doświadczenia:
🎨 obraz pozwala poczuć i wyrazić to, co trudne do nazwania
📖 historia nadaje znaczenie i porządkuje przeżycia
💻 tworzenie cyfrowe daje sprawczość i możliwość eksperymentowania z tożsamością

Razem tworzą spójną opowieść – o zmianie, o integracji, o drodze od chaosu do sensu.

To nie są oddzielne działania. To jedna historia opowiedziana różnymi językami.
I każda z tych form wzmacnia pozostałe. ✨

👉 Jeśli czujesz, że taka forma pracy jest Ci bliska – odezwij się.
👉 Możesz też zapisać się na kolejne warsztaty i doświadczyć tego procesu na własnej skórze.

Twoja historia zasługuje na to, by ją opowiedzieć. 💛

01/04/2026

Jutro 2 kwietnia będziemy obchodzić Światowy Dzień Świadomości Autyzmu 💙

I już dziś zapraszam Was do zatrzymania się, by lepiej rozumieć, by widzieć więcej, by słuchać uważniej.

Autyzm to nie „coś do naprawienia”. To inny sposób odbierania świata — często intensywniejszy, bardziej szczegółowy, czasem przytłaczający, a czasem niezwykle piękny.

W arteterapii tworzymy przestrzeń, w której nie trzeba dopasowywać się do schematów. Tu można wyrażać siebie w swoim tempie, na swój sposób — kolorem, ruchem, fakturą. 🎨

💬 Każda forma komunikacji jest ważna. Każda osoba zasługuje na bycie wysłuchaną.

Zapraszam Was zatem do ćwiczenia: „Mój świat zmysłów”.

To proste ćwiczenie pomaga lepiej zrozumieć różnorodność odbierania bodźców — zarówno u siebie, jak i u innych.

1. Podziel kartkę na 5 części (zmysły: wzrok, słuch, dotyk, zapach, smak).

2. W każdej części zaznacz kolorami, symbolami lub liniami:
👉 co jest dla Ciebie przyjemne
👉 co jest neutralne
👉 co bywa trudne lub przytłaczające

3. Nie musi to być realistyczne — ważne, żeby było Twoje.

🧠 Zastanów się:
👉 Czy coś Cię zaskoczyło?
👉 Jak możesz zadbać o swój komfort sensoryczny na co dzień?

💙 Jeśli chcesz — podziel się w komentarzu jednym sposobem, w jaki dbasz o swój dobrostan sensoryczny.
A jeśli pracujesz z osobami w spektrum lub jesteś rodzicem — jestem tu, by wspierać Cię poprzez arteterapię. Jeśli chcesz spróbować pracy z arteterapią to napisz do mnie 💬