Karolina Dziegciar Psycholog Sportu, Coach ICF, Mindfulness

28/04/2026

Jak skutecznie zarządzać stresem w pracy reżysera dźwięku? 🎧
W mojej pracy łączę wiedzę z zakresu neurobiologii 🧠 z praktycznymi metodami regulacji, które pozwalają zachować sprawczość nawet w najbardziej wymagających sytuacjach.

Ostatnio miałam okazję podzielić się tym podejściem w roli prowadzącej zajęcia dla studentów I roku Reżyserii Dźwięku w łódzkiej Filmówce Szkoła Filmowa w Łodzi / PWSFTviT .
Zamiast czystej teorii – postawiłam na realne wyzwania i naukę zarządzania własnym układem nerwowym pod presją. Wykorzystaliśmy case studies od praktyków z branży, by przeanalizować momenty, w których trzeba działać poza schematem.

Podczas warsztatów:
🧠 Rozmawialiśmy o tym, co oznacza dla nas sytuacja trudna i mogliśmy doświadczyć, jak bardzo różnimy się w swoich perspektywach.
🧠 Dzieliliśmy się przykładami, które wspierają samoregulację emocjonalną w sytuacjach leżących daleko poza granicą komfortu.
🧠 Miałam też ogromną radość podzielić się tym, co aktualnie sama zgłębiam – wiedzą z obszaru psychowzroczności (mindsight) oraz języka samorezonansu według Sarah Peyton.

Jestem pod wrażeniem świadomości młodych twórców i ich otwartości na naukę świadomej regulacji w trudnych momentach. To była obustronna inspiracja!

Ewa Serwotka Psychologia Sportu – dziękuję za zaufanie i zaproszenie do tego projektu! Praca w zespole ekspertów z Ewą, Natalia Pawelska i Daniel Pawlak to czysta przyjemność. 👏


------

How to effectively manage stress in the demanding work of a sound director? 🎧

In my practice, I combine neurobiology 🧠 with practical regulation methods that allow one to maintain agency and focus even in the most challenging situations.

Recently, I had the pleasure of leading a session for first-year Sound Direction students at the Lodz Film School Szkoła Filmowa w Łodzi / PWSFTviT. Instead of focusing on pure theory, we dove into real-world challenges and learning how to manage the nervous system under pressure. We used industry-sourced case studies to analyze moments that require thinking outside the box.

During the workshop:
🧠 We discussed what a "difficult situation" means to each of us and experienced how much our perspectives can differ.
🧠 We shared strategies for handling challenges that lie far beyond our comfort zones.
🧠 I also had the joy of sharing my current areas of research – mindsight and Sarah Peyton's language of self-resonance.

I am deeply impressed by the awareness of these young creators and their openness to learning conscious regulation in high-stress moments. It was a source of mutual inspiration!

Ewa Serwotka Psychologia Sportu – thank you for the trust and for inviting me to lead this project! It was a true pleasure to work with such a team of experts as Ewa, Natalia Pawelska, and Daniel Pawlak.👏

17/10/2025

Dziękuje Ewa Serwotka Psychologia Sportu za zaproszenie do tego projektu 🤩 działamy!

PREMIERA

💥 Dziś RUSZYŁY PIERWSZE ZAJĘCIA- z Reżyserii Dźwięku na Szkoła Filmowa w Łodzi / PWSFTviT I jednocześnie 💥 Podstawy Psychologii Wykonania w Łódzkiej Filmówce! 🎬

Z ogromną radością 🎉 ogłaszam, że dziś prowadziłam pierwsze z 60-godzinnych zajęć z unikatoego modułu z zakresu Psychologia wykonania dla twórców filmowych na łódzkiej filmówce!
To jest ten moment, na który czekaliśmy! 🗓️

Ten pionierski program jest realizowany w ramach studiów Reżyserii Dźwięku, które powstały z wizji Dr Katarzyny Figat (twórczyni kierunku)- ogrom detalicznej pracy i zebranie wspaniałej grupy prowadzących 👌

Do współpracy i prowadzenia zajęć zaprosiłam grono sprawdzonych psychologów sportu i wykonania: Natalię Pawelską, Karolina Dziegciar Psycholog Sportu, Coach ICF, Mindfulness i Daniel Pawlak.

To realna odpowiedź na potrzeby branży, która wymaga nie tylko talentu technicznego, ale i mentalnej siły! 💪

Ta inicjatywa wpisuje się w naszą historię, bo już w 2011 roku prowadziliśmy pilotażowy projekt z psychologii wykonania na 3 roku wydziału aktorskiego- wraz z dr Aleksandra Zienowicz-Wielebska, Kamil Radomski i Aleksandrą Pogorzelską. To niesamowite, że teraz to się dzieje naprawdę! ✨

Składam też ogromne podziękowania za przetarcie szlaków i inspirację: Aleksandra Zienowicz, Pola Weiner i Daniel Pawlak z Centrum Psychologii Wykonania prowadzą zajęcia z psychologii wykonania na Reżyserii Dźwięku w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, dowodząc, że takie podejście jest potrzebne 🤝

Czego dotyczy przełomowy moduł? 🎓
W ramach 60 godzin studenci rozwinąć się m.in. w tematach 🛠️:
* Odporności i Antykruchości: Jak przekuwać wyzwania w rozwój.
* Koncentracji i "Flow": Metody optymalizacji produktywności i kreatywności. 🌟
* Współpracy i Komunikacji: Technik psychologicznych dla efektywnego współdziałania w zespole. 🗣️
* Motywacji Długoterminowej: Jak utrzymać pasję i energię w wymagającym zawodzie.
Trzymajcie kciuki za pierwszą grupę w Łodzi! 👍

15/07/2025

Czy Wy też słyszeliście, że "strach ma wielkie oczy"?
W sytuacji odczuwania strachu możemy wyolbrzymiać pewne sytuacje i myśleć bardzo "zero-jedynkowo". A czy może być tak, że wcale nie wyolbrzymiamy? Po prostu tak czuję, czujesz, coś przeraża i paraliżuje.
Bez ocen, bez etykiet.

Czasem w strachu tracisz kierunek, cel – to tak jak prowadzenie samochodu we mgle, gdzie nie dostrzega się drogi. Bieg na oślep.
Strach może być informacją o tym, że nie czujemy się bezpiecznie, coś jest poza naszą kontrolą, a tak bardzo chcielibyśmy mieć na to wpływ. Strach potrzebuje zatrzymania i uziemienia, kontaktu i ciekawości.

👉Zapraszam w tym tygodniu do przyglądania się sobie, zwłaszcza w sytuacjach, w których coś nas wystrasza.

strach, emocje, bezpieczeństwo, uziemienie, lęk, samoregulacja, uważność, zniekształcenia poznawcze.

07/07/2025

"Nie wstyd ci?", "Masz 26 lat, a zachowujesz się jakbyś miał/a 6", "Czy coś jest ze mną nie tak?" - zdarza Ci się tak mówić? Zdarza Ci się to słyszeć, nawet dziś, gdy jesteś już dorosły/a?

Za tymi komunikatami kryje się WSTYD, albo kogoś świadomie/nieświadomie chcemy zawstydzić, albo ktoś nas kiedyś zawstydził i dziś mamy nadszarpnięte poczucie własnej wartości.

Zawstydzające komunikaty to m.in:
👉pytania retoryczne: "Nie wstyd ci?", "Jak mogłeś/mogłaś tak zrobić?"
👉porównywanie z innymi: "Zobacz, jak Grześ/Zosia ładnie siedzi, a ty?", "Twoja mama by tego nigdy nie zrobiła."
👉etykietowanie: "Jesteś niegrzeczny/a.", "Jesteś beksą.", "Jesteś łobuzem."
👉publiczne wytykanie błędów: "Patrzcie wszyscy, co X zrobił/a!", "Powiedz wszystkim, gdzie nawaliłeś/aś."
👉ocenianie charakteru zamiast zachowania: "Jesteś zły/zła.", "Jesteś nieuważny/a."

I mniej oczywiste względem dzieci i nie tylko:
👉groźby utraty miłości/akceptacji: "Jak tak będziesz się zachowywał/a, to nikt cię nie polubi." (to może prowadzić do wewnętrznego wstydu z obawy przed odrzuceniem).
👉sarkazm i ironia: "Świetnie, po prostu rewelacja!", "No tak, jak zawsze..." (dziecko często wyczuwa, że coś jest nie tak, ale nie rozumie dlaczego, co buduje poczucie zagubienia i wstydu).
👉ignorowanie lub wyśmiewanie emocji dziecka, bagatelizowanie jego "problemów" np. Dziecko płacze, a dorosły mówi: "Ale mi to problem, już przestań.", "Duży chłopiec/dziewczynka, a płacze z byle powodu."
👉opisywanie dziecka innym w jego obecności w negatywny sposób: "On/a zawsze robi bałagan.", "Z nim/nią to zawsze jest problem."

Czasem zawstydza już sam ton głosu.
Warto być uważnym na to, kiedy odczuwamy dyskomfort w jakiejś relacji,
nie zostawiać siebie i sprawdzić "co jest grane", że tak się poczułem/am?
Zacznij od siebie ➡ budowanie bezpieczeństwa i miłości do KAŻDEJ emocji, jaka się pojawia. Pokazując sobie i innym, że każda emocja jest akceptowalna, a każdy błąd jest okazją do nauki, przyczyniasz się do zmian i zostawiasz świat trochę lepszym każdego dnia.

Z miłością do szczególnie bliskiej mi emocji - wstydu 💚🙏
Karola

Zdjęcie prywatne: Valdez, AK🧊❤

03/07/2025

Gdzie kończy się jeden zmysł, a zaczyna drugi?
Czy można tak naprawdę rozdzielić dźwięk śmiechu od ciepła, które wtedy czujemy w ciele?
Albo zapach lasu – od wrażenia przestrzeni, które pojawia się w klatce piersiowej?

To, co widzisz – wpływa na to, co czujesz.
To, co słyszysz – wpływa na ciało.
To, jak pachnie pomieszczenie – może przywołać obraz sprzed lat i przypomnieć zapomniane smaki.
Zmysły nie działają oddzielnie.
Nigdy nie działały.
To my – ucząc się je opisywać – rozdzieliliśmy je na części: słuch, wzrok, smak, węch, dotyk.
A przecież one tworzą jedną całość.
Jedną, żywą mapę obecności.

To właśnie dzięki integracji zmysłów czujemy, że jesteśmy „tu i teraz”.
Integracja zmysłów to coś więcej niż „działanie razem”.
To powrót do pełni, do siebie.

👉 W tym tygodniu sprawdzaj, co ci pomaga poczuć siebie w całości. Bez podziału na części. Wszystkimi zmysłami naraz.

To już ostatni post z cyklu zmysłów. Gratulacje dla Ciebie, jeśli przez ostatnie tygodnie uważnie przyglądałeś/aś się sobie :) Pytania tu zostaną, zawsze możesz do nich wrócić.

Jeśli chcesz podziel się w komentarzu, co Ci dały te ćwiczenia.

Pozdrawiam,
Karola

30/06/2025

Wybór strategii zamiast automatu.

Agresywne zachowanie to jedna ze STRATEGII wyrażania złości.
Słowo „strategia” wydaje mi się tu kluczowe, bo pokazuje, że mamy WYBÓR.
Wybór innej strategii, bardziej dla nas funkcjonalnej, gdzie widzimy siebie, dajemy sobie przestrzeń i czas na przeżycie złości, frustracji, irytacji w bezpiecznym środowisku.

To, co może pomóc, to zrozumienie przyczyny złości. Może jej powodem są sytuacje, kiedy:
👉 nie dostaję czegoś, czego bardzo chcę,
👉 obwiniam kogoś za to,
👉 zaraz coś zrobię lub powiem, przez co na pewno nie dostanę tego, na czym mi zależy.

Jak rozumiem przyczyny, nazwę je – mam wybór, jak chcę się zachować i zareagować. Może wybiorę rozmowę, gdy „emocje już opadną”, lub tupanie, by rozładować napięcie?
Ćwiczenia na samoregulację siebie w złości znajdziesz w poprzednim poście.

👉 Zachęcam Ciebie do przyjrzenia się sobie i strategiom, jakie podejmujesz, by wyrażać złość. Czy są one z wyboru, czy z automatu i później ich żałujesz?

złość, emocje, strategie, samoregulacja, agresja, wybór, przyczyny złości, zarządzanie złością, frustracja, irytacja, rozwój osobisty.

26/06/2025

Czasem mówimy: „po prostu wiedziałam”
Ale skąd to wiedzenie przyszło?
Z głowy? Z emocji? A może z głębiej?

Szósty zmysł. Intuicja. Wewnętrzne czucie.

👉W tym tygodniu obserwuj, co wiesz, zanim pomyślisz.
Coś, co czujesz w sobie, zanim zbierzesz „dowody”.
Jakieś tak lub nie, które po prostu przychodzi.
Nie oceniaj. Nie analizuj. Zapisz.

23/06/2025

Pamiętacie film "W głowie się nie mieści"? Myślę, że w prosty sposób oddaje esencję podstawowych emocji. W tym filmie złość jest czerwona i wybuchowa... no i tak właśnie z nią jest. Potrafi być jak wulkan, który wybucha czasem w najmniej oczekiwanym przez nas momencie.

Kiedy rozmawiam w gabinecie z klientami, bardzo często złość to efekt długo trzymanego wstydu, smutku czy żalu. To kumulacja emocji, które już od dłuższego czasu kotłowały się w środku, w ciele.

Złość to też ta emocja, która kojarzy nam się negatywnie, ale czy naprawdę o to chodzi w złości, aby była czymś "złym"?

👉Jakie są Twoje doświadczenia z złością? Czy umiesz ją zlokalizować i nazwać przed "wybuchem"?

Zapisz post, aby do niego wrócić i życzę Ci ciekawych podróży wgłąb swojej złości.
Karola

19/06/2025

Czasem możemy usłyszeć, jak ktoś mówi: „dotknęło mnie to”.
Co dokładnie ma na myśli?

Czy to pochodzi z głowy – ktoś naruszył czyjeś wartości, przekroczył wewnętrzne granice?
Czy z ciała – ktoś podszedł za blisko, przekroczył fizyczny dystans?
A może… tego podziału już nie ma.

Granica pomiędzy tym, co pomyślane, a tym, co poczute – zaciera się coraz wyraźniej.
Dotyk działa bezpośrednio na układ nerwowy.
Łagodny – koi.
Szorstki, niechciany – zostaje w ciele na długo.

Skóra – nasz największy organ zmysłowy.
To przez nią poznajemy świat od pierwszych chwil życia.
To w niej zapisują się wspomnienia bezpieczeństwa i zagrożenia. Czułości i dystansu.
Dotyk mówi więcej, niż czasem potrafimy ubrać w słowa.

👉 W tym tygodniu zwróć uwagę na to, co naprawdę dziś dotykasz – i co cię dotyka.
Dosłownie i symbolicznie. Co wspiera, daje ukojenie, a co powoduje napięcie, czasem nie wiadomo skąd.

Ciało czasem po prostu szepcze: „dobrze mi tu" lub „uważaj na to miejsce”.

Z czułością,
Karola

16/06/2025

W pracy z klientami smutek często przychodzi… jako pierwszy.
W spojrzeniu, w zapadniętym ciele, w braku sił.

Ale to właśnie wtedy zaczyna się coś najważniejszego: ✨ powrót do siebie ✨

Smutek to nie wróg.
To wołanie o uznanie tego, co było ważne.
I szansa, by towarzyszyć sobie naprawdę.

👉Daj znać, co Ci zostało z tego posta – obraz, zdanie, ćwiczenie, refleksja?

Z czułością,
Karolina