30/01/2026
'२०४६ सालमा पञ्चायती ब्यवस्था फालेपछी प्रजाको तन्त्र आउँछ भन्दै उचाले । होला त नि भनेर चैत्र २४ गते मैतिदेवीमा गोली खाइयो । तर, पजेरोतन्त्र मात्र आयो ।
त्यसपछी मदन भण्डारीको हत्या भयो । हत्यारा पत्ता लागेपछि न्याय मिल्छ भनेर हौस्याए, होला त नि भन्ठानेर आन्दोलन गर्दा २०५० साल जेष्ठ २५ गते टुकुचामा चोपले । तर, न हत्यारा पत्ता लाग्यो न त हत्याको कारण !
त्यसपछी 'काङ्ग्रेसलाई बहुमत दिए प्रजातन्त्र र समाजवाद एकैचोटी आउँछ' भनेर पम्प लगाए, होला त नि भन्ठानेर आफ्नै साथीको टाउको फुटाईयो तर समाजबाद हैन बरबादमात्र आयो ।
त्यसपछी फेरी जनयुद्धबाट मात्र समानता मिल्छ भनेर ०५२ सालमा उचाले, होला त नि भनेर मौन समर्थन गरियो तर जनयुद्धको जगमा धनयुद्ध मात्र मौलायो ।
त्यसपछी राजा वीरेन्द्रको हत्या भयो । प्रजातान्त्रिक राजाका हत्यारालाई पत्ता लगाएपछी न्याय मिल्छ भनेर बिच्क्याए, होला त नि भन्दै कपाल खौरिएर सडकमा उत्रिईयो तर हत्यास्थल नै नष्ट गरियो ।
त्यसपछी बहुदलले बरबाद बनायो भन्दै तत्कालीन राजा ज्ञानेन्द्रले सत्ता लिए, हो कि क्या हो भनेर मौन बसियो तर हात्ती आयो हात्ती आयो फुस्सा !
फेरि गणतन्त्रबाट मात्र जनतन्त्र सम्भव छ भन्दै उफारे, होला त नि भनेर जनअन्दोलमा होमिईयो तर नाम अनुसार काम हुन सकेन ।
फेरि सम्बिधानसभा पछि रामराज्य हुन्छ भनेर दिमाग भुटे । होला त नि भनेर जनता उचाल्दै हिँडियाे, सम्बिधान आयो तर पानाबाट निस्किएर नागरिकलाई नाना, छाना र दाना बन्न सकेन ।
फेरि माओवादीले मात्र परिवर्तनलाई आत्मसात गर्न सक्छ भनेर फुर्क्याए, होला त नि भनेर बहुमतका लागि बुरुक बुरुक गरियो, आफ्नै ब्यहोराले पछारिए ।
दुई तिहाईको सरकारबाट मात्र स्थिरता हुन्छ भनेर कान फुके, होला त नि भनेर भोट माग्दै हिंडियो तर जनताले दिएको दुई तिहाईको ईस्टकोटलाई धोती बनाएर सडकमा नाङ्गै नाँचिरहे ।
मैले भोगे अनुसार २०४६ सालपछि आधा दर्जन राजनितिक परिवर्तन भएछन् । दर्जनौं प्रधानमन्त्री बनेछन् । सयौं मन्त्री र केहीले हजार राजनैतिक नियुक्ति लिएछन् ।
यी राजनैतिक परिवर्तनले केही थान मान्छेको जीवनमा यस्ता आर्थिक परिवर्तन पनि ल्यायो कि उसका सात पुस्ताले समेत खाई नसक्ने सम्पती भ्रष्टाचार गरेर जोडेका कुरा हामीले सुन्न पाएकाछौँ ।
तर, सर्वसाधारण नागरिकले कोरोनामा सिटामोल नपाएर, अनिकालमा अन्न नपाएर, रोगमा उपचार खर्च नपाएर सर्वसाधारण नागरिकसँगै सहयोगको अपिल गर्दै बस्नु परेको छ ।
जनता सहभागी भएका आजसम्मका यी राजनितिक परिवर्तनहरु कसका लागी थिए ? के नागरिकको अधिकार मतदान स्थलसम्म मतदानकालागिमात्र सिमित थियो ? हामीले ल्याएका यी विभिन्न परिवर्तनको उपलब्धिभित्र आम मान्छे किन पर्दैन ?
सर्वसाधारण नागरिकको गाँस, बास, कपास, शिक्षा र स्वास्थ्यसम्म राज्य किन पुग्दैन । र, जनता किन राज्यसम्म पुग्न सक्दैन ? 🤔 राज्य र नागरिकबिच यती अग्लो पर्खाल कसले लगाई रहेको छ ? र, त्यो पर्खाल भत्काउने कुनै व्यक्ती वा व्यवस्था होला कि नहोला ? म आफैंसँग प्रश्न गरिरहेको छु....🇳🇵
-मनोज गजुरेल
‘सोसल मिडिया’ न्युज, फोटो तथा भिडियो पत्याईहाल्नुअघि, शेयर गर्नुअघि र कमेन्ट ठोक्नुअघि यी दशवटा काम गर्ने गर्नोस...
