07/09/2026
Het kerngezin maakt kinderen kwetsbaarder dan ooit.
In het midden van de vorige eeuw zijn we in de westerse cultuur steeds meer gaan geloven dat het kerngezin, twee ouders en een paar kinderen, de enige juiste vorm is om kinderen groot te brengen. Alsof het altijd zo geweest is. Maar dat is niet zo. Het kerngezin is geen oeroude waarheid; het is een construct dat langzaam is ontstaan. Een ideaal dat steeds strakker werd, steeds meer als norm ging voelen, tot het leek alsof er geen andere manier bestond.
En juist dat maakt kinderen kwetsbaar.
In andere culturen dragen moeders samen, vanuit een vanzelfsprekendheid die niet bedacht is maar geleefd. Omdat ze nog leven in een gemeenschap die meebeweegt met het leven. Daar is zorg geen taak, maar een bedding die door meerdere handen wordt gevormd. Kinderen groeien op in een veld dat groter is dan hun huis, en juist daardoor leren ze hun eigen perspectief kennen, hun eigen plek in het leven.
Hier is dat bijna verdwenen.
We zijn gaan geloven dat opvoeden iets is wat je binnen vier muren moet oplossen. Dat je het zelf moet kunnen, dat je het goed moet doen, dat je niet mag laten zien waar het schuurt. Terwijl het juist die openheid is die lucht geeft. Wanneer je uitspreekt wat je tegenkomt, wanneer je deelt wat je niet begrijpt, wanneer je durft te zeggen dat het soms veel is, dan komt er ruimte. Dan wordt opvoeden geen taak die je afvinkt, maar een spirituele les die je uitnodigt om jezelf te ontmoeten, om te groeien, om te helen.
En als we er echt voor onze kinderen willen zijn, met alles wat het leven van ons vraagt, dan hebben we gemeenschap nodig. Vanuit verantwoordelijkheid voor onze kinderen. Want kinderen hebben het nodig om gezien te worden. En moeders hebben andere moeders nodig, vaders, kinderen, een veld dat groter is dan hun eigen huis. Een veld dat ademt, dat beweegt, dat draagt.
Ik werk al langer met dit thema; natuurlijk ouderschap, bewustzijn, de kracht van delen. Daarom start er bij Eik op 21 oktober de moedercirkel.
De moedercirkel is ontstaan vanuit mijn overtuiging over gemeenschap. Vanuit eigen kracht delen met anderen. Zodat we weer bewust worden van onze rol, onze verantwoordelijkheid, onze innerlijke weg. Zodat we opvoeden vanuit bewustzijn. Vanuit het stuk in ons dat wil openen, dat wil leren.
