01/03/2025
~๐๐ณ๐๐ซ๐ ๐ฃ๐ฆ๐๐ต๐๐ญ๐๐ฏ๐ - ๐ฝ๐ฆ๐๐ง ๐๐๐ด๐ก๐ฆ๐ ~
| JE "TREKT" MISBRUIK NIET AAN |
Het is mogelijk, dat zonder dat we daar zelf iets aan konden doen, geconditioneerd zijn om te geloven dat we in wezen minderwaardig, gebrekkig, verkeerd, slecht of fundamenteel gebroken zijn en we daarom ons eigen innerlijke kompas niet kunnen vertrouwen.
Het is mogelijk dat we, zonder dat we daar zelf iets aan konden doen, enigszins vervreemd zijn geraakt van onze eigen intuรฏtie, onze ๐๐ข๐๐ฉ๐ฌ๐ญ๐ ๐ฐ๐๐๐ซ๐ก๐๐ข๐, het ๐ช๐ฒ๐๐ฒ๐ป ๐ถ๐ป ๐ผ๐ป๐๐ฒ ๐ธ๐ฒ๐ฟ๐ป.
Het is mogelijk, dat we daardoor, zonder dat we daar zelf iets aan konden doen, aangetrokken worden tot narcistische, charismatische, manipulatieve personenโvrienden, partners, familieleden, spirituele leraren, therapeuten, leiders.
Waarom? Hoe ze met ons omgaan en met anderen omgaan, voeltโฆ zoโฆ vertrouwd. Ze voelen dichtbij, als familie. Als mama. Als papa. We โkennenโ hen. Hun manipulatieve patronen, hoe schadelijk ook, zijn ons bekend, voorspelbaar, โveiligโ.Hun manieren voelen alsโฆ thuis. Hun controle en misbruik voelen alsโฆ liefde. Of ten minste, wat we helaas van liefde zijn gaan verwachten.
We โtrekkenโ geen misbruik aan, wat new-age spiritualiteit en poppsychologie ons ook vertellen. Misbruik en geweld zijn nooit onze verantwoordelijkheid, en we verdienen het nooit. Niemand verdient dat.
Maar we kunnen, zonder dat we daar zelf iets aan konden doen, onze diepste gevoelens, onze grenzen, onze authentieke verlangens, onze waarschuwingssignalen en rode vlaggen, onze oprechte twijfels en onderscheidingsvermogen om waarheid van illusie te onderscheiden, en die wijze, liefdevolle innerlijke stem onderdrukken die zegt: "Je verdient veel, veel beter dan dit."
Of zelfs: "Ga weg."
Wanneer we losgekoppeld zijn van ons diepste gevoel van eigenwaarde en autonomie, kunnen we in sommige gevallen โtoestaanโ dat anderen ons slecht behandelen, onze grenzen overschrijden, ons persoonlijke domein te doorbreken en ons als voorwerp te laten behandelen..
We kunnen onze ๐ก๐๐ tot zwijgen brengen. We kunnen bepaald gedrag ondergaan en tolereren, niet spreken of terugslaan (en ik erken dat het in sommige gevallen volstrekt onmogelijk is om terug te vechten, en dat we slim zijn om onszelf op welke manier dan ook in veiligheid te brengen).
We zijn geprogrammeerd om vast te houden aan de โveiligheidโ van wat we kennen, aan het vertrouwde, aan de oorspronkelijke โ(familie) dynamiekenโ en de oorspronkelijke โschaduwkantenโ (mythologisch gezien).
Ons zenuwstelsel probeert ons letterlijk te beschermen tegen de waargenomen dreiging van verandering, van het losmaken van de groep, en het op eigen kracht verdergaan. We klampen ons vast aan wat we kennen, zelfs als het ons schaadt.
Dit is de nalatenschap van trauma.
En dan, op een dag, beginnen we wakker te worden. We beginnen eindelijk te luisteren naar die innerlijke ๐ก๐๐, en we begeven ons naar de ware veiligheidโฆ van het Onbekende en het Onontgonnen.
Het vergt immense moed om je uit te spreken. Het vergt immense moed om een goeroe, een gewelddadige partner, een familielid of een sekte te verlaten. Het vergt immense moed om eindelijk te eren wat ons gevoel ons al zo lang vertelt. Om te luisteren naar onze diepste innerlijke leiding en onze authentieke woede te uiten. Om te luisteren naar onze liefdevolle innerlijke ouder, en om ons kostbare innerlijke kind te eren en te beschermen.
We โtrekkenโ misbruik niet aan.
We zijn niet, door enige fout van onszelf, 'het misbruik' of zelfs 'kwaad' aan het manifesteren, door negatieve vibraties of door onze niet-gebalanceerde of verkeerde gevoelens of gedachten.
We kunnen echter de heilige schreeuw in onze kern het zwijgen opleggen, de heilige woede van het innerlijke kind, dat deel van ons dat WEET. Dรกรกr ligt onze kracht en onze heling. Wat onderdrukt is, kan opnieuw geuit worden, en wat werd afgesloten, kan weer opbloeien.
Breek wat muren af.
Beledig sommige mensen.
Maak er een puinhoop van.
Spreek je waarheid.
Wanneer jij eraan toe bent.
En geen moment eerder.
โ Jeff Foster
YOU DO NOT โATTRACTโ ABUSE
We may, through no fault of our own, have been conditioned to believe that we are basically inferior, flawed, wrong, bad, or broken at our core, and therefore we cannot trust our own internal guidance system.
We may, through no fault of our own, be somewhat out of touch with our own intuition, our deepest truth, the Knowing in our guts.
We may, therefore, through no fault of our own, be drawn to narcissistic, charismatic, manipulative beingsโfriends, partners, family members, spiritual teachers, therapists, leaders.
Why? Their treatment of us, and others, feelsโฆ soโฆ familiar.
They feel close, like family.
Like mummy. Like daddy.
We โknowโ them. Their manipulative patterns, however harmful, are known to us, predictable, โsafeโ.
Their ways feel likeโฆ home.
Their control and abuse feel likeโฆ love.
Or at least, what we sadly have come to expect of love.
We do not โattractโ abuse, no matter what the new-age spiritualities and pop psychologies tell us. Abuse and violence are never our fault, and we never deserve it. Nobody does.
But we may, through no fault of our own, ignore our deepest feelings, our boundaries, our authentic yearnings, our alarm bells and red flags, our authentic doubts and discernments, and suppress that wise, loving inner voice that says, โYou deserve much, much better than this.โ
Or even, โGet out.โ
When we are disconnected from our deepest sense of self-worth and sovereignty, we may, in some cases, โallowโ others to treat us badly, overstep our boundaries, intrude, and objectify.
We may silence our NO. We may tolerate certain behaviors, not speak up or fight back (and I acknowledge that in some cases it is utterly impossible to fight back, and we are intelligent to keep ourselves safe in any way we can).
We are wired to stay with the โsafetyโ of what we know, with the familiar, with the original โfamilyโ, and the original โsinโ (mythologically speaking).
Our nervous systems are literally trying to spare us from the perceived danger of change, of leaving the pack, and setting off on our own. We tend to cling to what we know, even if itโs harming us.
This is the legacy of trauma.
And then, one day, we begin to wake up. We finally begin to listen to that inner NO, and we forge ahead towards the true safetyโฆ of the Unknown and the Unexplored.
It takes immense courage to speak up. It takes immense courage to leave a guru, an abusive partner, a family member, or a cult. It takes immense courage to finally honor what our guts have been telling us for so long. To listen to our deepest inner guidance, and express our authentic anger. To listen to our loving inner parent, and to honour and protect our precious inner child.
We do not โattractโ abuse.
We are not, through any fault of our own, โmanifestingโ maltreatment, or even โevilโ, through negative vibrations or through our misaligned or wrong feelings or thoughts.
We may, however, be silencing the holy scream in our guts, the sacred rage of the inner child, the part of us that KNOWS. Therein lies our power and our healing. Whatever has been suppressed can be expressed again, and whatever has been shut down can blossom once more.
Break down some walls.
Offend some people.
Make a mess.
Speak your truth.
When you are ready.
And not a moment before.
- Jeff Foster
