Jaarrond

Jaarrond Jaarrond helpt je bij het leven volgens je natuurlijke ritme. Je staat bewust stil bij de wisselende seizoenen en de uitnodiging die daarvan uitgaat.

Laatst liep ik rond middernacht door het parkje voor ons huis en keek omhoog. De maan zag ik meteen. Maar de sterren? Ik...
13/06/2026

Laatst liep ik rond middernacht door het parkje voor ons huis en keek omhoog.

De maan zag ik meteen.

Maar de sterren?

Ik moest ernaar zoeken.

Dat zette me aan het denken.

Onze voorouders leefden onder een hemel vol sterren. Ze zagen iedere nacht hoe klein ze zelf waren en tegelijkertijd hoezeer ze onderdeel uitmaakten van iets groters.

Ze hoefden zich niet verbonden te voelen met de natuur. Ze wisten dat ze er onderdeel van waren.

Wij leven onder kunstlicht. Onze agenda's lopen gewoon door, ongeacht het seizoen.

Misschien verklaart dat wel waarom zoveel mensen het gevoel hebben dat er iets ontbreekt.

We verlangen niet alleen naar rust of naar betekenis. Maar misschien ook wel naar het gevoel dat we ergens thuishoren.

Dat we onderdeel zijn van iets groters dan onze to-do-lijst, ons werk of de drukte van alledag.

Misschien is dat ook waarom de sterrenhemel, een oud bos of de eerste krokussen je soms zo diep kunnen raken.

Ze laten je iets herinneren.

Dat is waarover ik deel hier bij Jaarrond.





Soms kijk ik naar foto's en besef ik hoe snel het gaat.De kinderen groeien op. De seizoenen schuiven voorbij. En ondertu...
12/06/2026

Soms kijk ik naar foto's en besef ik hoe snel het gaat.

De kinderen groeien op. De seizoenen schuiven voorbij. En ondertussen zijn het juist de gewone momenten die me het meest dierbaar.

Misschien is dat ook wel wat leven volgens de seizoenen me steeds opnieuw leert.

Niet wachten op bijzondere momenten, maar zien hoe bijzonder de gewone al zijn.





08/06/2026

Jarenlang dacht ik dat rust iets was wat vanzelf wel zou komen.

Als de kinderen groter zijn.
Als de verbouwing af is.
Als het rustiger wordt op mijn werk.
Als, als, als…

Maar elke keer als er iets veranderde, schoof de eindstreep gewoon op.

Pas veel later begon ik te begrijpen dat mijn onrust niet alleen werd veroorzaakt door hoe druk mijn leven was.

Die zat vooral in mijzelf.

Leven volgens de seizoenen heeft me geleerd dat rust niet iets is waar je naartoe werkt.

Het is iets wat ik mezelf mag toestaan. Juist ook op drukke dagen, middenin de hectiek.

Nieuwsgierig naar die manier van leven?
Kijk dan eens rond op mijn profiel.





05/06/2026

Afgelopen woensdag kwam kunstenares Rosanne Versteeg naar mijn atelier voor de eerste van vier sessies waarin we samen gaan schilderen voor de cover van mijn nieuwe boek.

Ik merkte ik hoe snel mijn gedachten vooruit wilden lopen op het proces. Welke kleuren passen erbij? Welke vormen moeten terugkomen? Wordt het wel mooi genoeg?
Terwijl het daar die dag eigenlijk nog helemaal niet over ging.

Het ging over kijken, ervaren, experimenteren en ontdekken wat er ontstaat. Zonder dat ik al hoef te weten waar het precies naartoe gaat.

Het is precies hoe m’n kindjes elke dag tekenen en schilderen, maar ik vond het verrassend lastig. Blijkbaar zit er nog steeds een deel in mij dat graag wil weten wat het eindresultaat wordt en of het wel ergens toe leidt. Of het wel nut gaat hebben.

Misschien is dat ook niet zo vreemd. Veel van wat ik maak heeft uiteindelijk een doel. Een cursus, een viltpatroon, een boek of een lessenserie die af moet.

Het is fijn dat Rosanne me daar telkens aan herinnert.

Voorlopig hoef ik nog niets te weten. Alleen aanwezig te zijn bij wat zich ontvouwt. Lekker experimenteren en voelen. Precies zoals ik in mijn boek ook steeds meer leer.

Ik ben benieuwd wat de komende drie sessies gaan brengen.





Elke ochtend als ik mijn fiets pak voor mijn werk, kijk ik even omhoog.Naar deze hoge bomen achter onze tuin.Na een ocht...
03/06/2026

Elke ochtend als ik mijn fiets pak voor mijn werk, kijk ik even omhoog.

Naar deze hoge bomen achter onze tuin.

Na een ochtend vol boterhammen smeren, kinderen aankleden, ontbijt regelen en zorgen dat iedereen op tijd de deur uit is, voelt dat als een klein rustmoment.

Even omhoog kijken.

Even ademhalen.

En dan op de fiets naar school.

Het duurt misschien maar een paar seconden.

Maar het maakt voor mij een wereld van verschil.





02/06/2026

Vorige week liep ik deze route opnieuw, omdat mijn fietsband lek was en ik lopend naar de fietsenmaker moest.

Opeens was ik weer terug in de wijk waar ik ruim vijftien jaar geleden mijn eerste huis kocht.

Destijds werkte ik al op dezelfde school en liep ik deze route bijna dagelijks.

Er is veel veranderd. Waar vroeger wat verouderde supermarktjes zaten, staan nu appartementen. Er is een groen hofje bijgekomen. De wijk oogt verzorgder dan toen.

Maar sommige dingen zijn nog precies hetzelfde.
De oude bomen in het park.
De rozenstruiken in de voortuintjes.

En de boeddhabeelden die al jarenlang in een vensterbank staan. Beelden waar ik elke dag even naar keek, omdat ze steeds werden aangepast aan het seizoen of wat er speelde. Met een oranje muts tijdens het WK of een sjaal in de winter.

Terwijl ik daar liep, moest ik ineens terugdenken aan een collega die ooit tegen mij zei:
"Wat moet het vreselijk zijn om hier elke dag te moeten lopen. Zo'n verpauperd stukje Tilburg."

Ik weet nog hoe verbaasd ik toen was.

Niet omdat ze ongelijk had. Er lag zwerfvuil. Er waren verouderde panden.

Maar ik realiseerde me dat we blijkbaar naar heel verschillende dingen keken.
En ik denk dat dat ons leven misschien meer beïnvloedt dan we beseffen.

Dit soort kleine momenten vormen de basis van alles wat ik deel bij Jaarrond.

Op mijn profiel vind je meer.





29/05/2026

Sinds afgelopen winter word ik veel vaker ziek dan normaal. Ik dacht dat ik als docent op het mbo een aardige weerstand had opgebouwd, maar dat viel vies tegen.

Toen ik een paar keer noodgedwongen stilviel, ontdekte ik hoe moeilijk ik dat eigenlijk vind.

Alsof er ergens diep vanbinnen dan steeds een stem zit die zegt dat rust eerst verdiend moet worden. Dat ik pas ‘niets mag doen’ als alles af is en iedereen is verzorgd. En die er geen boodschap aan heeft dat ik me hondsberoerd voel.

Gisteren deelde ik een fragment uit mijn nieuwe boek over die voortdurende staat van alertheid. Over altijd doorgaan, altijd sterk moeten zijn. En hoe diep zo’n patroon soms in ons systeem opgeslagen kan zitten.

Ik merk steeds meer dat leven volgens de seizoenen voor mij niet gaat over alles perfect doen, maar juist over leren herkennen op welke momenten we onszelf voortdurend voorbijlopen.

Niet om ze meteen op te lossen.
Maar om ze eerst gewoon eerlijk te zien.





Na een lange dag examens afnemen is er niks fijners dan m'n fiets wegzetten, door tuin naar het huis lopen en zien dat d...
26/05/2026

Na een lange dag examens afnemen is er niks fijners dan m'n fiets wegzetten, door tuin naar het huis lopen en zien dat de prikneus in bloei staat. Bijna niks dan... nu eerst een knuffel van de kindjes ❤️




25/05/2026

Gisterochtend deden we een gezinsfotoshoot bij de Baardwijkse Overlaat, een natuurgebied vlakbij huis waar we nog niet eerder waren geweest.

We laten inmiddels iedere zes maanden foto’s maken door Hiske, omdat de kindjes in deze eerste jaren zo snel veranderen. Niet geposeerd, maar juist gewoon samen wandelen, bloemetjes plukken, naar kikkers kijken. Juist die kleine momenten vertellen later zoveel over deze jaren samen.

Deze keer vroeg ik voor het eerst ook wat beelden voor Jaarrond. Dat voelde ergens best bijzonder, omdat mijn persoonlijke leven en Jaarrond steeds meer in elkaar beginnen over te lopen. Waar ik voorheen probeerde een kunstmatige scheidslijn aan te houden, voelt het steeds natuurlijker om ze in elkaar over te laten lopen.

Ik ben heel benieuwd naar het eindresultaat!





23/05/2026

Ik zat een uur aan de Moezel terwijl Jurre en de kindjes een dutje deden in het appartement. Ik had een tijdschrift in mijn tas gestopt, maar toen ik eenmaal zat bleef ik kijken. Naar hoe het water bewoog. En hoe de bergen erin reflecteren.

En pas daar merkte ik hoeveel spanning mijn lichaam blijkbaar voortdurend vasthoudt in het dagelijks leven. Alsof mijn zenuwstelsel hier eindelijk even kon ontspannen.

Misschien is het geen toeval dat zoveel mensen verlangen naar meer groen, rust en ruimte om zich heen.





Adres

Tilburg

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Jaarrond nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Jaarrond:

Delen