30/03/2021
Aanrader: Penguin Bloom - Netflix
Het is een film over een moeder van drie kids die door een val verlamd raakt.
Ze worstelt met haar beperkingen en wil het liefst opgeven.
Haar zoontje Noah vindt op het strand een vogeltje. En noemt hem Penguin. Ze eet niet, ze piept, maar ze is lief... en hulpeloos.
De moeder wil er niet aan. “Geef het geen naam. Breng het dier weg naar een dierenasiel.”
Als de kinderen naar school moeten, vraagt Noah zijn moeder op Penguin te passen. Moeder ligt in bed, wil er niet meer uit, maar in de woonkamer piept Penguin... ze sleept zichzelf uit bed. Penguin stopt met piepen als ze dichtbij is. Maar moeder trekt het slecht, rolt weg in haar rolstoel.
Ze doet de radio hard aan zodat ze het gepiep niet hoort. Ze rolt weer weg.
Penguin trekt zijn eigen plan en eist haar aandacht op. Moeder gaat overstag.
De rest van de film groeit de band tussen moeder en Penguin. Penguin blijkt niet goed te kunnen vliegen, net als moeder niet kan lopen...
Moeder pakt gaandeweg weer dingen op. Contact met haar zus, haar moeder. Accepteert hulp. Kan weer dingen om zich heen zien die ze mooi vindt.
Zoals ik het zie:
Penguin staat in dit verhaal voor het gewonde hulpeloze deel in moeder. Daar wil ze eerst niet voor zorgen. Zodra ze dit toch begint te doen, verandert haar zelfgevoel. Waar ze eerst zei “Ik ben niets meer, dit werkt niet.” wordt dit “Ik doe ertoe.”.
Ik hou van dit soort films. Zo complex en pijnlijk als het emotionele stuk voelt in het begin. Rauw en Rouw. Boosheid. Onvermogen. Zo wezenlijk is de boodschap van groei, van het proces: acceptatie, doorzetten, leven.
Zorg voor de kwetsbare delen in je ♥️
