31/05/2026
QUINTUS ROLSTOELHANDBAL BIJNA PARA-NORMAAL
Zondag speelden we de paragames in Schijndel, als sportieve afsluiting van een meer dan geslaagd seizoen. Het was sowieso een zeer vruchtbaar seizoen. Onder de zeer deskundige en prettige trainingen van Menno werden wij ongeslagen kampioen. Menno zelf en Eric werden opa en het ene na het andere nieuwe lid diende zich aan. Alles loopt dus op rolletjes en zondag werd dat besloten met een laatste toernooi. Vreemd genoeg speelden wij daar, ondanks onze enorme selectie, met onder andere ons laatste verse lid Rookie Robin en twee broodnodige gastspeelsters van Vido. Van dat laatste schrok ik nogal. Ik wist niet beter of Vido betekende: Vrouwen In De Overgang. Doch dat bleek helemaal niet waar gelukkig. Integendeel het betrof hier een duo puike Purmerendse powergirls met een supergang in plaats van een overgang. Hun namen, die jaren in de jaarlijkse top 2000 geklonken hebben zeggen al genoeg: Josephine en Emmely. Wij zetten hen dan ook graag op onze payroll en dat payrollen betaalde zich prima uit. En zij waren niet de enige. Ondanks dat onze opstelling in eerste instantie los zand leek. Een maaltijd van kliekjes en leftovers van dit seizoen, werd al gaandeweg duidelijk dat ons achttal, subtiel gecoacht door Judit, het neusje van de zalm was. Want zie ons recept voor deze smaakvolle dag: men neme twee straffe eetlepels Vido, een terrine Hongaarse goulash, een hartige hap rookie Robin, een mespunt bejaarde baardaap, een stevige lurk Liers lachgas gekruid met wat Zoermeers strooizout en als bindmiddel een kordate keeper om je vingers bij af te likken en je hebt het ideale menu voor een supertoernooi.
Nu ook weer met Norbi erbij, die wij te lang hebben moeten ontberen, maar die zich nu weer, daar hij nog steeds zeer beperkt Nederlands spreekt, aanmeldde in de misvatting dat het hier om parengames ging, in plaats van Paragames. Hij was hierdoor zo teleurgesteld dat hij tegen BFC er meteen twee loeihard inpoeierde, wat de basis was voor een lekkere overwinning tegen dit altijd sympathieke team. De eerste twee punten binnen. Dat viel niet tegen voor zo’n bij mekaar geraapt zootje. De tweede match tegen Foreholte gingen wij in ene helemaal los. Via ongedacht kien en arglistig samenspel kwamen wij allemaal tot scoren, op Kelly na, die het bij een 8-0 stand zielig vond en haar kak nog even ophield. Zo niet Rookie Robin met zijn debuutdoelpunt, de gerichte knallen waar Jozefien mee aan de weg timmerde, het ludieke lobje van Emmely, Emmely, Emme Emmely, en het duo doelpunten van Angelique, die tegenwoordig zo zeker van haar zaak is, dat zij niet eens meer haar bal nakijkt als zij scoort. Volgende opponent was nieuweling Swift, een zeer fysiek team met slechts 1 vrouw in haar gelederen en voor de rest heel veel mannenvlees. Echt veel. Toen wisten wij echter nog niet dat zij eigenlijk wel sterk waren en later kampioen zouden worden, zodat wij er onbevangen tegenaan gingen en hen dankzij onze eigen mannen Norbi en Robin met 4-2 het nakijken gaven. Ja er kwam steeds meer schot in de zaak. Zo ook in onze volgende game tegen thuisploeg Zephyr, nu juist weer veel, lekker veel, vrouwenvlees, zodat Norby toch weer even hoop kreeg, die ons als goed opgevoede gastvrouwen onze volgende overwinning gunden. Tussendoor floten Keeper Ronald en Rookie Robin samen hun eerste wedstrijd, en Robin floot inderdaad als een robin, en speelden Jozefien en Emmely ook nog de ene na de andere wedstrijd bij BFC, zodat zij vandaag dus dubbel vreemd gingen. Zij deden dit echter met veel verve. Evenals scheids Koldobieke die weer de hele dag kiplekker en fris en fruitig aanwezig was, zo gezond als een vis uit een van zijn vijvers en deze toch al fraaie dag nog extra fleur en kleur gaf, zoals altijd. In de kruisfinale mochten we nogmaals tegen Swift en die waren nu gewaarschuwd. Zij telden nu dus voor twee en hoe gigantisch onze Ronald, zoals de hele dag al, zijn doel verdedigde, Swift schoot nu echt met scherp en gaf ons onze eerste nederlaag gedurende dit hele seizoen.. En toen was te zien onder wat voor spanning en druk wij al die tijd gespeeld hadden om die eer hoog te houden. In onze laatste match tegen CVO, met die Erik En**rd die ons echt geen goaltje gunt, in het doel, was het slechts nog Jozefien die met 1 tegendoelpunt onze eer hoog hield. En met deze laatste dus ook verloren match hadden wij vandaag een prachtige vierde plek en dito beker veroverd. Iets waar wij zeer trots en verguld mee waren. Een pracht prestatie van dit puike ploegje. Een mooi afscheid van her seizoen dus, welk wij culinair, maar dan echt, op 29 juni nog eens dunnetjes over gaan doen bij Frat & Elli. Want als wij zo doorgaan met spelen als vandaag, vreten wij alles en iedereen op.
Ton.
