26/07/2025
Bijna 2 maanden heb ik niet ingelogd. Een complete detox - en die was hard nodig. Alles gaf signalen dat het even klaar was. Mijn lichaam, geest en alles was op. Doodmoe, een hersenschudding, ziekig, lamlendig. En dat was al veel langer, maar het kickte er nu echt in. Want ik had ook een complete black-out in mijn werk. Creëren lukte niet, zelfs pakketjes inpakken was teveel. Dus kwam er de pauze knop.
Mijn grootste valkuil is door gaan. Altijd maar door gaan. Zowel qua werk als privé. Uitputting? Jazeker die voel ik wel, maar toch ga ik door. Door alle pijn heen (yay voor chronisch ziekzijn) en door alle alarmbellen heen. Totdat het echt niet meer ging. En toen ging ik luisteren. Eerst heel veel rusten. En toen mijn spark💫 terugvinden. Leuke dingen doen, speeltuinen, strand momentjes en wandelen. Langzaam maar zeker ook weer readings gaan doen. Want dat is zoiets wat ik eigenlijk zó fijn vind om te doen.
Ik ben er nog niet. Neem nog steeds veel rust en zet mezelf (en daarmee Liam) op nummer 1. Alle ballen omhoog houden gaat, totdat ze vallen. En dan vallen ze allemaal. Natuurlijk is dit me al vaker overkomen. Bepaalde gewoontes zijn zo moeilijk af te leren. Maar voor het eerst in 4 jaar ben ik niet meer extreem moe. En ik zal je zeggen, dat is echt een verademing. Ik zal meer delen tzt over de reis die ik nu maak. Voor nu even een foto inkijkje in de afgelopen tijd. ♡ Liefs, Elise.