24/02/2026
De opvang belt: "Je meisje is ziek, ze heeft koorts ze ligt nu lekker te slapen, maar het is denk ik wel fijn als er iemand komt haar halen." Tuurlijk, ik regel wat er kom eraan.
Want een ziek kindje op de opvang is voor niemand fijn, voor het kind zelf niet, de andere kids en ook voor de pedagogisch professionals niet. Dus in de actie en zorgen dat ze zo snel mogelijk wordt opgehaald.
Voor mij een logisch gevolg, één keer lukte het mezelf niet omdat ik toen letterlijk aan de andere kant van het land zat, maar toen kon ik opa en oma inschakelen om haar direct op te halen.
Sinds ik moeder ben is het perspectief op "wat is echt belangrijk" veranderd en wordt alles in perspectief geplaatst, waar draait het echt om.
Zodra mn meisje ziek is, wil ik er zijn. Want wat is het fijnste als je ziek bent?
Tijdens het werk in het sociaal domein komt dit ook vaak naar voren, wie is beschikbaar in geval van nood voor je kind?
Een antwoord wat ik dan geef, "Tenzij je in de OK staat met het hart/hersenen/leven van iemand anders letterlijk in je handen, kunnen we allemaal wel 5 minuten het werk laten vallen om iets te regelen zodat je kind wordt opgehaald, door jezelf of iemand anders. En als je van te voren al weet dat je niet beschikbaar bent, dan heb je achterwacht geregeld zodat die gebeld worden als er iets is."
Hoe is dat voor jou?
Wat doe jij als je wordt gebeld dat er iets met je kind is?
