25/01/2025
Nabeschouwing NK jeugdveldrijden Woerden.
Ik kan niet anders dan beginnen met respect voor alle deelnemers, wat hebben jullie vandaag moeten doorstaan!
Opgeven stond vandaag niet in het woordenboek. Strijd leveren stond juist met grote letters in dat zelfde boek.
Strijd tegen de elementen, strijd tegen je concurrenten en vrienden, strijd tegen jezelf.
Dit alles maakt zo een dag zo mooi.
Vreugde vanwege de kampioenentrui of de medaille, een super prestatie geleverd waar je zo hard voor gestreden hebt.
maar ook verdriet, een 4e plaats die nu even heel slecht voelt, een fiets die niet of nauwelijks nog profijt had van de wielen omdat er kilo's modder aan vast zat.
Jullie waren erbij en over 20 jaar herinner je deze wedstrijd nog maar al te goed.
in alle categorieën hebben we een prachtig podium gezien. Een glijpartijtje hier en daar maakte bij enkele categorieën het verschil in kleur vd medaille of zelfs wel/geen medaille.
Hartverscheurende tranen van Vera Hoogenboom, die na 50mtr. met een kettingbreuk haar wedstrijd ziet eindigen..
Hou vol meid, jou tijd komt echt nog wel.
Sjerp Möhlmann wiens fiets alleen nog maar op de nek kon waardoor hij genoegen moest nemen met plek 4.
Jackie Berniers en Lotta Vos die in enkele 100en meters meerdere keren op de grond lagen, maar ontzettend dapper doorstreden tot de streep.
Vreugdetranen van Naud Hooikammer, die nu zijn felbegeerde trui in de kamer mag hangen.
Julia Herman en Jens Thissen die nagenoeg foutloos rond reden.
Leon Hulzebosch die naar een prachtige bronzen medaille rijdt.
En nieuwelingen jongens en meiden die ook zonder fiets er als beesten uit kunnen zien.
Machtig mooie dag en zoveel niet gezien 🤔