Grow To Be Alive

Website

Grow To Be Alive Grow To Be Alive helpt mensen om te groeien op hun weg naar innerlijke genezing en herstel.

Wat als je dat kleine kind in jezelf helemaal niet kunt omarmen?Je kijkt naar haaren voelt geen warmte.Misschien voel je...
06/10/2026

Wat als je dat kleine kind in jezelf helemaal niet kunt omarmen?

Je kijkt naar haar
en voelt geen warmte.

Misschien voel je afstand.
Kou.
Weerstand.

En wanneer je dichterbij probeert te komen,
lijkt zij zich juist van je af te keren.

Alsof ze zegt:
Jou vertrouw ik ook niet.

Dat kan pijn doen.
Want ergens weet je misschien
dat jij nu degene bent die bij haar mag blijven.

Maar …hoe doe je dat
als niemand jou ooit heeft geleerd
hoe het voelt wanneer iemand werkelijk blijft?
Hoe geef je haar iets
wat je zelf nauwelijks hebt ontvangen?

Misschien begint verbinding daarom niet
met haar in je armen nemen, maar begint het veel eerder…

Met niet weglopen
wanneer je merkt dat je niets voelt.
Of wanneer je schrikt
van wat je wél tegenkomt.

Met de afstand niet veroordelen.
De afweer niet doorbreken.
De kou niet wegduwen.

Maar voorzichtig erkennen:
Dit is waar we nu zijn.
Ik weet nog niet hoe ik bij je moet komen.
En jij hoeft mij nog niet te vertrouwen.

Maar misschien kan ik leren
om niet opnieuw bij je weg te gaan.

Zacht zijn voor jou en mij🤍

Soms kan het leven zo ingewikkeld zijn.Zo verwarrend.Dat je niet meer weet hoe verder…Je kunt zo in elkaar gedoken zitte...
02/10/2026

Soms kan het leven zo ingewikkeld zijn.
Zo verwarrend.
Dat je niet meer weet hoe verder…

Je kunt zo in elkaar gedoken zitten door de pijn die je meedraagt.
Je trekt je terug, het liefst alleen, zodat niemand je ziet.

Ergens is er schaamte.
Omdat je geen stap meer kunt zetten.
Of niet meer durft.

En hoe moeilijk is het om nog vreugde te voelen wanneer verdriet, angst en gebrokenheid zoveel ruimte innemen.

Ik zie het om me heen.
De pijn.
De verwarring.
De angst.
En die stille schreeuw vanbinnen…

Help. Hoe moet ik verder?

Soms zijn het omstandigheden die je gevangenhouden. Je ziet geen uitweg, geen vrijheid om werkelijk jezelf te zijn.
En soms is die vrijheid er wel, maar zit je vanbinnen vast.

Ik ken het. Ik ben er geweest.

Maar ik ken ook Jezus, mijn vriend.
En God, mijn Vader.
En zonder Hem was ik niet gekomen waar ik nu ben.

Misschien kun je het bijna niet geloven als je zo diep zit… of geloof je het wel, maar kun je het even niet zien of voelen.

Toch wil Hij je verder helpen.
Hij kan omstandigheden omkeren, maar Hij kan je ook leren ermee te leven.
Hij wil licht laten schijnen waar jij het zelf niet meer ziet.

Hij is begaan met je.
Hij kent je en wil dichtbij je komen.
Hij kent je tranen en huilt met je mee.

We hebben Hem zo nodig in deze wereld van donkerheid en gebrokenheid.
Zijn licht dat het donker doorbreekt.

Waar is de stem die Waarheid spreekt?
De Ene die de wereld in Zijn hand houdt?
De Ene die weet waar ik sta en hoe ik verder moet?

Hij zegt:
Richt je op Mij!
Op Mij, van wie alle goede dingen komen.

Sta stil…

Sta stil en weet dat Ik God ben.
Laat deze waarheid binnendruppelen in jouw geest, jouw lichaam, in elke vezel van wie jij bent.

Voel je veilig in Mijn omarming.
Zie jezelf door Mijn ogen, want wat Ik tegen je zeg is waar:

IK HEB JOU LIEF

Geef Mij alles wat je vandaag belemmert of moeilijk te dragen is.
Houd niets achter.
Laat Mijn liefde op jou schijnen
en leef deze dag met Mij.

Van daaruit zal Ik jouw stappen leiden,
je voeten bewegen,
als vanzelf zul je gaan…

Dank… loop… dans…
en huil als je huilen moet… het mag.

Ik bewaar jouw tranen in Mijn kruik.
Ze zijn kostbaar voor Mij.

Net als jij!

‘Niet alles wat je voelt, gebeurt in het nu’Soms kan iets kleins je ineens helemaal uit balans brengen.Een berichtje dat...
28/09/2026

‘Niet alles wat je voelt, gebeurt in het nu’

Soms kan iets kleins je ineens helemaal uit balans brengen.
Een berichtje dat onbeantwoord blijft.
Een blik die anders is dan je gewend bent.
Iemand die afstand neemt.
Een ander die niet beschikbaar is.

En plotseling is daar die angst.
De angst om verlaten te worden.
Niet belangrijk te zijn.
Er niet toe te doen.
Je hoofd weet misschien best dat er niets ernstigs aan de hand hoeft te zijn.
Maar je lichaam vertelt iets anders:

De spanning neemt toe.
Je buik trekt samen.
Je gedachten blijven maar doorgaan.
Je wilt bevestiging.
De ander dichtbij halen.
Of juist zelf afstand nemen,
voordat de ander dat doet.

Misschien is het niet alleen de situatie van vandaag die zoveel in jou raakt, maar wordt er iets aangeraakt van dat jonge deel in jou…
Dat ooit zo bang was om alleen achter te blijven.
En voelt het verleden alsof het opnieuw gebeurt.

Maar vandaag ben je niet meer dat kleine kind van toen.
Al voelt dat misschien nog niet zo.

Langzaam mag je leren onderscheiden wat van vroeger is en wat er vandaag werkelijk gebeurt.

Niet door je angst weg te duwen.
Niet door jezelf te vertellen dat je je niet zo moet aanstellen, maar door voorzichtig stil te staan.
Wat gebeurt er nu eigenlijk in mij?
Wat heeft deze situatie aangeraakt?
En wat heb ik op dit moment nodig?

Misschien mag je eerst je voeten weer voelen.
Je adem opmerken.
De grond onder je.
En ontdekken dat je niet onmiddellijk iets hoeft te doen met die angst.
Dat je niet meteen hoeft te vluchten, niet hoeft vast te klampen.
Niet jezelf hoeft te verlaten om de verbinding met een ander vast te houden.

En ontstaat er zo langzaam een beetje ruimte.
Ruimte tussen wat je voelt en hoe je daarop reageert.
En mag dat jonge deel in jou steeds opnieuw ervaren, dat het niet meer alles alleen
hoeft op te lossen.

Je mag leren aanwezig te blijven bij jezelf, ook wanneer de ander even niet beschikbaar is.

Wees zacht voor jou 🤍

Je innerlijke kind hoeft niet langer alleen het stuur vast te houdenNiet omdat het weg moet.Niet omdat je eindelijk ‘ove...
23/09/2026

Je innerlijke kind hoeft niet langer alleen het stuur vast te houden

Niet omdat het weg moet.
Niet omdat je eindelijk ‘over je verleden heen’ moet zijn.

Maar omdat dat jonge deel
ooit taken op zich heeft genomen
die te groot waren.

Het leerde opletten.
Zich aanpassen.
Vasthouden.
Bevestiging zoeken.
Weglopen wanneer iets te dichtbij kwam.

Het probeerde je te beschermen
met wat het toen tot zijn beschikking had.

En soms gebeurt dat vandaag nog.

Een afstandelijke blik.
Iemand die niet reageert.
Een verandering in iemands stem.
De angst dat iemand weggaat.

En ineens voelt het niet meer
als iets van vandaag.

Je lijf reageert alsof je opnieuw
dat kind bent dat alleen achterblijft.

Misschien wil je vluchten.
Je vastklampen.
Verdoven.
Pleasen.
Of alles onder controle krijgen.

Niet omdat er iets mis met je is.

Maar omdat een jong deel in jou
nog steeds probeert te zorgen
dat jij veilig blijft.

Heling betekent dan misschien niet
dat dit deel moet verdwijnen.

Maar dat er langzaam iemand anders
naast haar komt staan.

Het volwassen deel in jou
dat langzaam leert te blijven.

Dat haar niet wegstuurt
wanneer ze bang wordt.

Dat niet van haar vraagt
om eindelijk eens rustig te zijn.

Maar steeds een beetje meer
kan zeggen:

Ik voel hoe bang je bent.
Je hoeft dit niet meer alleen te dragen.
Ik ben hier.
Ik ga niet bij je weg.

Misschien geloof je die woorden
nog niet meteen.

Misschien kan dat jonge deel
ze nog niet ontvangen.

Ook dat hoeft niet.

Een hand uitsteken
is soms al genoeg.

En misschien hoeft dat kleine deel
dan heel langzaam
niet meer alleen
het stuur vast te houden.

Wees zacht voor jou 🤍

afgewezen en afgevallen...zo kan het schreeuwen diep van binnen het is niet waarzegt Uje kreeg míjn naamIk hou ...
21/09/2026

afgewezen
en afgevallen...
zo kan het schreeuwen
diep van binnen

het is niet waar
zegt U
je kreeg míjn naam
Ik hou van je
en Ik ben bij je!

ik kan het niet
het doet zo'n pijn
fluister ik nog...

nooit laat Ik je alleen
nooit zal Ik je verlaten!

omarm je scherven
omarm jezelf
met Mij
ga zo naar binnen
elke keer

Ik ben erbij
en zie
en maak je heel..
scherven verdwijnen
pijnen keer ik om
je naam
je nieuwe naam
je mag hem dragen ....
want Ik heb je gekroond!

‘Wat als je helemaal niet lief wilt zijn voor je innerlijke kind?Je hoort misschien:Geef haar wat ze vroeger niet kreeg....
15/09/2026

‘Wat als je helemaal niet lief wilt zijn voor je innerlijke kind?

Je hoort misschien:
Geef haar wat ze vroeger niet kreeg.
Neem haar bij je.
Vertel haar dat ze veilig is.

Maar wat als je dat helemaal niet kunt?
Wat als je weerstand voelt?
Irritatie.
Boosheid.
Misschien zelfs afwijzing?

En je vervolgens óók nog schaamt
omdat je vindt dat je liefdevol zou moeten zijn
naar dat kleine kind in jou.

Dan hoeven we daar niet te beginnen, want ook die weerstand heeft iets te vertellen.

Misschien moest je ooit juist afstand nemen
van dat kwetsbare, afhankelijke deel van jezelf.

Daar was voelen niet veilig.
Was iets nodig hebben te pijnlijk.
Moest je sterk zijn.
Doorgaan.
Jezelf redden.

Dan kan dat jonge deel in jou
precies dát aanraken
waar je zo lang van weg hebt moeten blijven.

Dan is belangrijk dat we de weerstand niet weg proberen te krijgen, maar eerst gaan zitten bij het deel dat zegt:

Ik wil daar niet naartoe!

Wat maakt het zo moeilijk
om dat kind dichtbij te laten komen?

Wat zou er kunnen gebeuren
als je haar werkelijk zou voelen?

Misschien hoeft er vandaag
nog niemand omarmd te worden.

Misschien is dit voor nu genoeg:
Ik merk dat ik bij je vandaan wil.
En ik wil voorzichtig gaan begrijpen waarom…

Ook dát kan het begin zijn
van niet meer bij jezelf weggaan.

Wees zacht voor jou 🤍

‘Als je innerlijke kind nog steeds het stuur vasthoudt’Je weet dat er een jong deel in jou is dat iets nodig heeft.Maar ...
08/09/2026

‘Als je innerlijke kind nog steeds het stuur vasthoudt’

Je weet dat er een jong deel in jou is dat iets nodig heeft.
Maar wat als je helemaal niet naar haar toe wilt?

Misschien voel je weerstand.
Irritatie.
Boosheid zelfs.

Waarom blijft ze zo bang?
Waarom heeft ze zoveel bevestiging nodig?
Waarom kan ze niet gewoon loslaten?

Je weet inmiddels misschien waar het vandaan komt…

Dat ze niet kreeg wat ze nodig had.
Dat ze alleen was met gevoelens die te groot waren.
Dat ze bang was om verlaten te worden.
Dat niemand haar hielp dragen wat zij nog niet dragen kon.

Maar iets begrijpen
betekent nog niet dat je er ook naartoe kunt.
Want misschien heeft ook de volwassene in jou
nooit geleerd hoe je bij dat kind blijft.
En dus probeer je haar nog steeds weg te krijgen…

Je sust haar.
Negeert haar.
Wordt boos op haar.
Zoekt bevestiging bij een ander.
Vult de leegte.
Verdooft.
Vlucht.

Niet omdat dat jonge deel jouw leven wil overnemen.
Maar omdat ze nog steeds probeert te krijgen
wat ze toen zo nodig had.

En wanneer iets in het heden raakt aan die oude wond,
kan het voelen alsof het nu gebeurt.

Alsof je werkelijk verlaten wordt.
Alsof je werkelijk niet zonder de ander kunt.
Alsof de leegte onmiddellijk gevuld moet worden.

Dan is het niet meer alleen de volwassene van vandaag die reageert.
Er staat ook een jong deel vooraan.
En misschien is de eerste stap daarom niet:
Hoe krijg ik haar rustig?

Maar…
Kan ik begrijpen waarom ik haar nog steeds niet dichtbij kan laten komen?
Waar ben ik bang voor?

Want misschien heeft zelfs dát deel in jou
eerst iemand nodig die niet weggaat.
Je hoeft je innerlijke kind niet ineens lief te hebben.
Je hoeft niets te forceren.
Misschien begint het met een bewustwording
en erkenning dat ze er is.
En begint het met niet opnieuw bij haar weggaan.

Wees zacht voor jou🤍op welke plek je ook staat.

🤍

“Misschien kun je beter voelen dan je denkt”Ik kan niet voelen. Ik vind het zo moeilijk om te voelen.Als vanzelf zit je ...
01/09/2026

“Misschien kun je beter voelen dan je denkt”

Ik kan niet voelen. Ik vind het zo moeilijk om te voelen.
Als vanzelf zit je in je hoofd.
En zolang je alles op een rijtje zet in je hoofd, blijf je op afstand van wat er in je lichaam gebeurt.
Je begrijpt waarom je bang bent zonder de angst toe te laten bv.

Denken en begrijpen geeft controle.
Voelen vraagt om veiligheid.

Je zegt:
‘Ik voel eigenlijk niets.’
‘Ik kan niet bij mijn gevoel.’

Maar ondertussen voel je haarfijn aan hoe de ander erbij zit.

Je merkt een verandering in een stem.
Een blik.
Een stilte.
Een kleine verschuiving in sfeer.

Je voelt spanning bij de ander nog voordat er iets gezegd is.
Misschien heb je juist heel vroeg geleerd om te voelen.
Alleen niet naar binnen.

Je sensitiviteit raakte naar buiten gericht.
Naar wat er om je heen gebeurde.
Naar wat de ander nodig had.
Naar wat jij moest doen om de verbinding te bewaren.

Aanpassen.
Pleasen.
Vooruitdenken.
Scannen.

En wanneer je dan naar binnen probeert te gaan,
kan het stil worden.

Wat voel ík eigenlijk?
Wat gebeurt er in míj?
Wat heb ík nodig?
Waar ben ik?

Misschien is daar niet meteen een antwoord, maar dat betekent niet dat je niet kunt voelen…

Daar heb je alleen nog te leren
dat je aandacht niet voortdurend buiten jezelf hoeft te zijn.
Dat je langzaam mag zakken naar je lichaam.
Naar je adem.
Je buik.
Je borst.
Je keel.
Je voeten.

Niet om iets te moeten voelen, maar om voorzichtig te gaan ontdekken: Wat tref ik hier, in mij, eigenlijk aan?
En misschien begint voelen wel precies daar.
Niet bij een groot gevoel.
Maar bij het durven blijven
bij wat zich heel voorzichtig laat zien.

Wees zacht voor jou 🤍

24/08/2026

En in alles wat je tegenkomt
hoef je de weg niet alleen te gaan.

‘Laat God delen in alles wat je doet,
dan kan Hij je levensweg bepalen.’

Spreuken 3:6

Heling is niet de afwezigheid van kwetsbaarheid.Het betekent niet dat niets je meer raakt.Dat oude pijn niet meer voelba...
11/08/2026

Heling is niet de afwezigheid van kwetsbaarheid.

Het betekent niet dat niets je meer raakt.
Dat oude pijn niet meer voelbaar is.
Dat je nooit meer bang, verdrietig of onzeker bent.

Heling is veel meer dat je leert om bij jezelf te blijven wanneer iets je raakt.

Dat je kunt voelen wat er is,
zonder er helemaal in te verdwijnen.
Dat je stil kunt staan bij wat er gebeurt
zonder dat het je volledig overspoelt.

Dat je lichaam langzaam mag gaan ervaren:
ik hoef hier niet meer van weg.
Ik hoef het niet weg te duwen.
Ik hoef mezelf niet te verlaten.

Ik mag kwetsbaar zijn
én tegelijkertijd bij mezelf blijven.

Niet steeds sterker worden.
Maar steeds meer aanwezig kunnen blijven
bij alles wat er in jou leeft.

Wees zacht voor jou 🤍

Adres

Toutenburglaan 19
Grootegast
9861DB

Openingstijden

Dinsdag 09:00 - 17:00
Woensdag 09:00 - 15:00
Donderdag 09:00 - 17:00

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Grow To Be Alive nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Categorie