Pink & CCC

Bellen Website Contact opnemen met het bedrijf

Pink & CCC Coach & sparringpartner voor creatieve ondernemers & werkenden. Helpt vastlopers weer in hun kracht.

Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan?Eigenlijk best een leuke vraag.Als kind doe je voortdurend di...
09/11/2026

Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan?

Eigenlijk best een leuke vraag.

Als kind doe je voortdurend dingen voor het eerst. Leren fietsen, zwemmen, nieuwe vrienden maken of een nieuwe sport proberen.

Maar hoe ouder we worden, hoe vaker we blijven doen wat we kennen.

Terwijl het juist zo leuk kan zijn om iets nieuws te proberen. Iets wat je spannend vindt, waar je misschien helemaal niet goed in bent, maar wat je wel nieuwe energie geeft.

Ik houd daarvan. Nieuwe dingen ontdekken, mezelf uitdagen en soms gewoon kijken waar iets toe leidt.

Maar de afgelopen tijd zie ik ook een heel andere kant van iets opnieuw leren.

Bij Serge.

Na alles wat hij heeft meegemaakt, moet hij zoveel dingen opnieuw leren die vroeger vanzelfsprekend waren.

Lopen, zijn handen gebruiken en allerlei kleine dagelijkse handelingen.

En dat is soms ontzettend frustrerend.

Want hoe lastig is het als iets wat je je hele leven hebt gekund, ineens niet meer lukt?

Het vraagt geduld, doorzettingsvermogen en accepteren dat het soms allemaal veel langzamer gaat dan je zou willen.

Maar ik zie ook hoe bijzonder die kleine overwinningen zijn.

Iets wat gisteren nog niet lukte, lukt vandaag ineens wel.

En dat maakt me iedere keer weer trots.

Het laat mij zien dat je niet overal meteen goed in hoeft te zijn. Dat kleine stappen soms enorme stappen zijn en dat je jezelf de tijd mag geven om iets te leren.

Natuurlijk is vrijwillig iets nieuws proberen heel anders dan noodgedwongen opnieuw moeten leren.

Maar wat ze gemeen hebben?

Durven proberen, fouten mogen maken en niet meteen opgeven als iets niet lukt.

Dus mijn vraag aan jou:

Wanneer heb jij voor het laatst iets voor het eerst gedaan?

En wat zou je eigenlijk nog weleens willen proberen?

Kijk eens in de spiegel. En geef jezelf een compliment.Klinkt simpel toch?Maar probeer het maar eens.Ga voor de spiegel ...
06/11/2026

Kijk eens in de spiegel. En geef jezelf een compliment.

Klinkt simpel toch?

Maar probeer het maar eens.

Ga voor de spiegel staan. Kijk jezelf echt even aan, lach naar jezelf en zeg iets aardigs.

Niet over iemand anders. Maar tegen jezelf.

En dan niet snel even tussendoor, maar meen het ook echt.

Best lastig hè?

We zijn vaak ontzettend goed in het geven van complimenten aan anderen.

Wat zie je er leuk uit!
Wat heb je dat goed gedaan!
Wat knap dat je die stap hebt gezet!
Je mag echt trots zijn op jezelf!

Maar wanneer zeggen we zoiets tegen onszelf?

We kijken vaak eerder naar wat beter kan. Naar wat niet gelukt is. Naar die paar dingen waar we onzeker over zijn.

En dat vind ik eigenlijk best jammer.

Want waarom zouden we voor anderen zoveel liever zijn dan voor onszelf?

Tijdens mijn coaching merk ik regelmatig hoe moeilijk mensen het vinden om hun eigen kwaliteiten te benoemen.

Vraag wat iemand niet goed kan en er komt vaak meteen een antwoord.

Maar vraag waar iemand trots op is of wat hij goed aan zichzelf vindt, dan wordt het ineens een stuk lastiger.

Daarom geef ik je vandaag een kleine uitdaging.

Ga de komende week iedere ochtend voor de spiegel staan.

Kijk jezelf aan.
Geef jezelf een oprecht compliment.
En lach eens naar jezelf.

De eerste keren voelt het misschien ongemakkelijk, gek of zelfs een beetje belachelijk.

Maar probeer het toch eens vol te houden.

Je zult merken dat het steeds makkelijker wordt om iets positiefs over jezelf te zeggen. En misschien merk je ook dat je met een fijner gevoel aan je dag begint.

Het hoeft niet groots te zijn.

Ik ben trots op hoe ik gisteren iets heb aangepakt.

Ik zie er vandaag leuk uit.

Ik heb iets spannends gedaan en dat heb ik toch maar mooi gedaan.

Of gewoon:

Ik ben goed zoals ik ben.

En vergeet vooral die glimlach niet.

Want soms begint een beter gevoel over jezelf met iets heel kleins.

Dus morgenochtend, voordat je aan je dag begint: kijk eens in de spiegel en geef jezelf een compliment.

En probeer dat dan eens een week lang.

Ik ben benieuwd of jij verschil merkt!

Heb jij vandaag al een geluksmomentje gehad?En dan bedoel ik niet iets groots of bijzonders.Geen vakantie, een weekendje...
02/11/2026

Heb jij vandaag al een geluksmomentje gehad?

En dan bedoel ik niet iets groots of bijzonders.

Geen vakantie, een weekendje weg of een speciale gelegenheid.

Maar gewoon zo'n klein momentje op een doodgewone dag.

Een kop koffie in de ochtendzon.
Een wandeling met de honden.
Een fijn gesprek.
Een liedje waar je vrolijk van wordt.
Een onverwacht berichtje.
Of even heerlijk lachen om helemaal niets.

We zijn vaak zo druk met wat er allemaal moet, dat we vergeten om stil te staan bij wat er ondertussen allemaal wél fijn is.

En dat is eigenlijk jammer.

Want ook op dagen die druk, chaotisch of vermoeiend zijn, kunnen er kleine geluksmomentjes zitten.

Ik probeer daar zelf steeds bewuster bij stil te staan.

Zeker na alles wat er de afgelopen tijd bij ons thuis is gebeurd, merk ik hoe waardevol die gewone, kleine dingen eigenlijk zijn.

Samen aan tafel zitten.
Even de zon op mijn gezicht.
Een gezellige wandeling.
Of gewoon een moment waarop ik denk: wat is dit eigenlijk fijn.

Het hoeft niet altijd bijzonder te zijn om bijzonder te voelen.

Ook tijdens mijn coaching geef ik mensen regelmatig de opdracht om hun geluksmomentjes op te schrijven.

Niet alleen om te kijken waar ze blij van worden, maar ook om te ontdekken wat voor hen écht belangrijk is.

Want in die kleine momenten zit vaak veel meer informatie dan je denkt.

Over wat je energie geeft.
Waar je behoefte aan hebt.
Wat je misschien te weinig doet.
En waar je graag meer ruimte voor zou willen maken.

Dus probeer het eens.

Sta iedere avond even stil bij één moment waarop je die dag blij was, moest lachen of gewoon even lekker in je vel zat.

En kun je geen enkel geluksmomentje bedenken?

Dan heb ik een kleine uitdaging voor je.

Zorg dat je er alsnog eentje maakt!

Bel die vriendin waar je altijd zo mee kunt lachen.
Zet je favoriete muziek op.
Ga nog even naar buiten.
Neem iets lekkers.
Of doe gewoon iets waar jij op dat moment blij van wordt.

Ook een rotdag mag best eindigen met iets fijns.

Want ik gun iedereen iedere dag op zijn minst één klein momentje van geluk.

En soms moet je dat geluksmomentje gewoon zelf creëren.

Wat was jouw geluksmomentje vandaag?

Wanneer stond jij voor het laatst op nummer één?En dan bedoel ik niet even snel een kop koffie tussen twee afspraken doo...
28/10/2026

Wanneer stond jij voor het laatst op nummer één?

En dan bedoel ik niet even snel een kop koffie tussen twee afspraken door.

Maar écht even tijd voor jezelf.

Even geen werk.
Geen boodschappen.
Geen huishouden.
Geen lijstjes in je hoofd met alles wat nog moet.

Gewoon even jij.

We zijn vaak zo druk met zorgen, regelen, werken en alles draaiende houden, dat we onszelf ergens onderaan het lijstje zetten.

En als er dan eindelijk een momentje overblijft, vullen we dat vaak ook nog met iets nuttigs.

Ik herken dat zelf maar al te goed.

Nu Serge weer thuis is en we ook een kleine man in huis hebben, is het soms best een uitdaging om tijd voor mezelf te vinden.

Er is altijd wel iets te doen. Iemand die aandacht nodig heeft. Iets wat geregeld moet worden. En voordat je het weet, is de dag alweer voorbij.

Terwijl ik juist zo kan genieten van die kleine momenten helemaal voor mezelf.

Weer even tijd maken om te sporten.
Op de bank een filmpje kijken, zonder ondertussen met van alles bezig te zijn.
Of een gezellige avond met vriendinnen, lekker bijkletsen en lachen.

Niets bijzonders misschien.

Maar voor mij zijn dat juist de momenten waarop ik weer even helemaal Petra ben.

Niet alleen ondernemer, moeder, partner of mantelzorger.

Maar gewoon mezelf.

En weet je wat het lastige is?

Dat je die momenten soms echt bewust moet organiseren. Want als je wacht tot er vanzelf tijd overblijft, gebeurt het vaak niet.

En soms voel je je dan ook nog schuldig omdat je even iets voor jezelf wilt doen.

Terwijl dat eigenlijk nergens voor nodig is.

Me-time is niet de tijd die overblijft als alles en iedereen is verzorgd.

Het is tijd die je jezelf ook gewoon mag gunnen.

Niet omdat je eerst alles hebt gedaan wat moest.
Niet omdat je het hebt verdiend.
Maar omdat jij er ook toe doet.

En ik zal de eerste zijn om toe te geven dat ik daar zelf ook nog regelmatig mijn weg in moet vinden.

Dus misschien moeten we wat vaker een afspraak met onszelf maken. En die net zo serieus nemen als alle andere afspraken in onze agenda.

Wat is voor jou echte me-time? En lukt het jou om daar voldoende tijd voor te maken?

Van onzeker binnenkomen naar met vertrouwen weer verdergaan.Dat is misschien wel het allermooiste aan mijn werk als coac...
25/10/2026

Van onzeker binnenkomen naar met vertrouwen weer verdergaan.

Dat is misschien wel het allermooiste aan mijn werk als coach.

Soms komt iemand voor het eerst bij me binnen en zie ik de twijfel bijna letterlijk op zijn of haar gezicht.

Niet goed weten wat je wilt.
Twijfelen aan jezelf.
Niet meer zien waar je goed in bent.
Of gewoon het gevoel hebben dat je ergens bent vastgelopen.

En dan gaan we samen aan de slag.

Niet met een kant-en-klare oplossing, want die heb ik ook niet voor iemand klaarliggen.

Maar door te luisteren, vragen te stellen, soms een spiegel voor te houden en vooral samen te ontdekken wat er onder die onzekerheid zit.

Wat ik zo bijzonder vind, is dat je gedurende een traject iemand ziet veranderen.

Soms heel geleidelijk.
Soms gebeurt er tijdens één gesprek ineens iets.

Een inzicht.
Een andere manier van kijken.
Het besef dat iemand eigenlijk veel meer kan dan hij of zij zelf dacht.

En langzaam zie je het vertrouwen groeien.

Mensen durven weer keuzes te maken. Ontdekken waar hun talenten liggen, wat ze belangrijk vinden en welke richting bij hen past.

En het mooiste moment?

Wanneer iemand tijdens onze laatste afspraak tegenover me zit en ik eigenlijk een heel ander persoon zie dan tijdens die eerste kennismaking.

Niet omdat diegene iemand anders is geworden.

Maar omdat hij of zij zichzelf weer ziet.

Met meer zelfvertrouwen.
Met een duidelijker doel.
En vooral met het gevoel: ik kan weer verder.

Natuurlijk verloopt niet ieder traject hetzelfde. Soms is er nog geen nieuwe baan of ligt de toekomst nog niet helemaal vast.

Maar als iemand weer vertrouwen heeft in zichzelf en weet welke stappen hij of zij wil zetten, dan is er al ontzettend veel veranderd.

En daar kan ik oprecht gelukkig van worden.

Dat ik daar een stukje in heb mogen meelopen, blijft bijzonder.

Dat is voor mij de mooiste kant van coachen.

Mis je je studiowerk niet?Die vraag krijg ik nog regelmatig.En ik snap hem ook wel.Drie jaar geleden zag mijn werk er no...
21/10/2026

Mis je je studiowerk niet?

Die vraag krijg ik nog regelmatig.

En ik snap hem ook wel.

Drie jaar geleden zag mijn werk er nog heel anders uit. Ik werkte veel meer in en voor de creatieve sector. Met collecties, producten, styling, concepten, kleuren, stoffen en ideeën.

Dat werk heeft jarenlang bij mij gepast.

Ik heb er veel van geleerd.
Ik heb er mooie dingen in mogen doen.
En het creatieve blijft ook altijd een deel van mij.

Maar eerlijk?

Ik mis het minder dan ik ooit had gedacht.

Want het werk dat ik nu doe, raakt me op een andere manier.

Mensen begeleiden.
Luisteren.
Meedenken.
Vragen stellen.
Samen helder krijgen wat er speelt.
Iemand helpen om weer richting, rust en vertrouwen te vinden.

Daar word ik zó blij van.

In het begin lag mijn focus vooral op creatievelingen helpen die vastliepen. Mensen uit de creatieve sector die zichzelf kwijt waren geraakt in hun werk, twijfelden over hun richting of voelden dat er meer in hen zat.

En nog steeds werk ik graag met creatieve mensen.

Maar mijn coaching is de afgelopen jaren veel breder geworden.

Het gaat niet alleen meer over werk of loopbaan. Het gaat ook over zelfvertrouwen, keuzes durven maken, energie, grenzen, persoonlijke groei en mensen die met zichzelf in de knoop zitten.

Waar ik vroeger bezig was met collecties en concepten, werk ik nu veel meer met mensen, verhalen, keuzes en mogelijkheden.

En eigenlijk is dat ook creatief.

Alleen op een andere manier.

Ik kijk nog steeds naar wat klopt.
Naar wat past.
Naar waar iets wringt.
Naar wat sterker mag worden.
Naar wat iemand misschien zelf nog niet ziet.

Alleen gaat het nu niet meer om een collectie of product.

Het gaat om mensen.

Om werk dat weer beter mag passen.
Om keuzes die weer kloppen.
Om energie die terug mag komen.
Om vertrouwen dat opnieuw mag groeien.

En juist dat geeft mij zoveel voldoening.

Dus mis ik mijn oude studiowerk?

Soms een klein stukje.

Maar vooral voel ik dat dit werk past bij wie ik nu ben.

En dat is misschien wel het mooiste wat er is.

Opnieuw je ritme vindenSoms denk je dat het leven vanzelf weer verdergaat zodra de grootste storm voorbij is.Maar zo wer...
25/09/2026

Opnieuw je ritme vinden

Soms denk je dat het leven vanzelf weer verdergaat zodra de grootste storm voorbij is.

Maar zo werkt het niet altijd.

Na een periode van zorgen, schakelen, doorgaan en overeind blijven, kom je niet zomaar terug in je oude ritme.

En misschien hoeft dat ook niet.

Voor ons is dat thuis ook zoeken.

Serge is weer thuis.
De vakantie zit erop.
Het gewone leven begint weer.
Werk, gezin, afspraken, therapie, school, huishouden, pleegzorg.

Alles vraagt opnieuw een plek.

En tegelijk is niets helemaal zoals het was.

Dan merk je dat je niet alleen fysiek moet wennen aan een nieuw ritme, maar ook mentaal. Je hoofd wil soms sneller dan je energie. Je agenda lijkt alweer vol te lopen, terwijl je lijf eigenlijk zegt: rustig aan.

Ik herken dat bij mezelf.

Ik wil weer opbouwen.
Weer werken.
Weer schrijven.
Weer zichtbaar zijn.
Weer vooruit.

Maar ik wil ook blijven voelen wat klopt.

Niet meteen terug naar altijd aan staan.
Niet alles tegelijk willen.
Niet doorgaan alsof er niets gebeurd is.

En dat zie ik ook vaak in coaching.

Mensen willen graag verder, maar weten niet goed hoe. Ze proberen hun oude tempo weer op te pakken, terwijl ze eigenlijk voelen dat dat niet meer past.

Dan is de vraag niet: hoe krijg ik mijn oude leven terug?

Maar eerder:

Wat past er nu?
Waar heb ik energie voor?
Wat vraagt aandacht?
Wat mag anders?
En welk ritme helpt mij om goed te blijven staan?

Een nieuw ritme vinden kost tijd.

Het vraagt mildheid.
Eerlijkheid.
En soms ook durven kiezen voor minder, zodat er ruimte komt voor wat echt belangrijk is.

Misschien ben jij ook bezig om opnieuw je ritme te vinden.

Na een vakantie.
Na een drukke periode.
Na verandering.
Of gewoon omdat je voelt dat het oude tempo niet meer werkt.

Weet dan: je hoeft niet in één keer terug naar hoe het was.

Je mag opnieuw ontdekken wat nu bij je past.

Ik ben iemand die veel zelf doet.Regelen.Doorgaan.Oplossen.Kijken wat nodig is en dan gewoon handelen.Dat heeft me vaak ...
21/09/2026

Ik ben iemand die veel zelf doet.

Regelen.
Doorgaan.
Oplossen.
Kijken wat nodig is en dan gewoon handelen.

Dat heeft me vaak geholpen.

Maar de afgelopen maanden heb ik ook weer gevoeld dat er een grens zit aan alles zelf willen dragen.

Toen Serge ziek werd, ging er zoveel tegelijk lopen. Ziekenhuis, revalidatie, gezin, pleegzorg, werk, huishouden, afspraken, zorgen, hoop houden.

En natuurlijk doe je dat.

Uit liefde.
Omdat het nodig is.
Omdat je er wilt zijn.

Maar dat betekent niet dat je alles alleen hoeft te doen.

Dat vond ik soms best lastig om toe te laten.

Mensen die eten kwamen brengen.
Vrienden die vroegen wat ze konden doen.
Iemand die even meedacht.
Een berichtje precies op het juiste moment.

In het begin dacht ik nog vaak: dat hoeft niet, ik red me wel.

Maar juist die hulp maakte verschil.

Niet omdat mijn situatie daardoor ineens makkelijk werd.
Maar omdat iemand even een stukje meedroeg.

En dat zie ik ook vaak in coaching.

Mensen komen binnen omdat ze al veel te lang alles alleen proberen op te lossen. Ze denken dat ze het zelf moeten weten. Zelf moeten kunnen. Zelf sterk genoeg moeten zijn.

Maar soms ontstaat er pas ruimte als iemand met je meekijkt.

Zonder oordeel.
Zonder haast.
Zonder dat je meteen alles hoeft te weten.

Hulp vragen is geen zwakte.

Het is eerlijk erkennen dat je mens bent. Dat je niet alles tegelijk hoeft te dragen. En dat samen kijken soms precies is wat nodig is om weer rust, overzicht en richting te voelen.

Dus als jij merkt dat je al lang aan het doorgaan bent, maar eigenlijk niet meer goed weet hoe:

je hoeft het niet alleen uit te zoeken.

Je hoeft niet meteen alles om te gooienAls je voelt dat iets niet meer klopt, kan dat best spannend zijn.Want vaak denke...
18/09/2026

Je hoeft niet meteen alles om te gooien

Als je voelt dat iets niet meer klopt, kan dat best spannend zijn.

Want vaak denken we meteen groot.

Moet ik stoppen met mijn werk?
Moet ik iets totaal anders gaan doen?
Moet ik mijn bedrijf omgooien?
Moet ik eindelijk die keuze maken waar ik al zo lang over nadenk?

Maar verandering hoeft niet altijd groot te beginnen.

Soms begint het veel kleiner.

Met eerlijk toegeven dat je moe bent.
Met een afspraak uit je agenda halen.
Met ergens nee tegen zeggen.
Met hulp vragen.
Met uitspreken wat je al langer voelt.
Met onderzoeken wat je eigenlijk mist.

Ik zie in coaching vaak dat mensen zo lang wachten met stilstaan, dat het gevoel steeds groter wordt. Alsof er meteen een enorme beslissing nodig is.

Maar meestal begint beweging juist bij helderheid.

Wat kost mij energie?
Wat geeft mij energie?
Waar loop ik op leeg?
Waar word ik weer blij van?
Welke kleine keuze kan ik vandaag maken?

Ook voor mij is dat de afgelopen tijd steeds weer belangrijk geweest.

Niet alles tegelijk willen oplossen.
Niet te ver vooruit kijken.
Niet streng zijn voor mezelf omdat dingen anders lopen dan bedacht.

Maar kijken naar vandaag.

Wat is nu nodig?
Wat kan wel?
Waar krijg ik lucht van?
Waar mag ik even loslaten?

Kleine keuzes lijken soms onbelangrijk, maar ze bepalen vaak hoe je je voelt.

Ze geven ruimte.
Ze geven rust.
Ze geven richting.

En soms is dat precies genoeg om weer een beetje beweging te voelen.

Dus als je merkt dat iets schuurt in je werk, onderneming of leven, hoef je niet meteen alles om te gooien.

Begin klein.

Met één eerlijke vraag.
Eén kleine keuze.
Eén stap die weer een beetje bij jou past.

27 jaar getrouwd.En ineens zijn we alweer een jaar verder. Wie had tijdens ons 26-jarige huwelijksfeest kunnen bedenken ...
17/09/2026

27 jaar getrouwd.

En ineens zijn we alweer een jaar verder. Wie had tijdens ons 26-jarige huwelijksfeest kunnen bedenken wat voor jaar ons te wachten stond?

Een jaar waarin we tot het uiterste moesten gaan. Waarin werkelijk alles voorbijkwam: mooie momenten, hoop en vooruitgang, maar ook angst, verdriet en zelfs afscheid nemen.

Maar midden in alle ellende was één ding vanaf het begin heel duidelijk: wij doen dit samen.

Ik wilde het liefst voortdurend bij Serge zijn en werkte zoveel mogelijk vanuit het ziekenhuis. En Serge had mij het liefst naast zich, als zijn vertrouwde gezicht, zijn steun en toeverlaat. Wat er ook gebeurde, we bleven elkaar vasthouden en gingen hier samen doorheen.

Met Serge noodgedwongen in de hoofdrol, maar wel dankzij een enorme crew van familie en vrienden om ons heen. Mensen die ons door dik en dun hebben gesteund. Die ons hebben geholpen, getroost, voor ons hebben gekookt en schoongemaakt, op de kinderen hebben gepast en voor taxi hebben gespeeld. Eigenlijk te veel om allemaal op te noemen.

Dankzij al die hulp konden wij zoveel mogelijk bij elkaar zijn en dit echt samen doen. Met steeds hetzelfde doel voor ogen: hier samen bovenop komen en samen oud worden.

Ware liefde zit voor mij niet in grote woorden of gebaren. Die zit juist in de kleine dingen. Iets voor elkaar doen zonder erbij na te denken. Samen genieten zonder iets te hoeven zeggen. Gewoon naast elkaar zijn, waarbij een glimlach of een knipoog al genoeg is.

En juist die kleine dingen heb ik het meest gemist toen Serge niet thuis was. Samen naar bed gaan. Wakker worden met iemand naast je. Dat hij thuiskomt van zijn werk en mij een kus geeft. Samen Koffietijd kijken, hij met koffie en ik met thee. Even sparren over de kinderen. Onze grapjes. En natuurlijk zijn verschrikkelijke muziek die veel te hard uit de speaker komt.

Na alles wat we dit jaar hebben meegemaakt, voelen die gewone momenten helemaal niet meer gewoon.

27 jaar getrouwd. Liefde is elkaar vasthouden als alles onzeker is. Er zijn als woorden tekortschieten. Samen blijven geloven in de toekomst.

Samen oud worden. Dat is en blijft het plan.

Adres

Kerkstraat 12
Enschot
5056AC

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Pink & CCC nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Pink & CCC:

Snelkoppelingen

Delen

Categorie

Sportscholen in de buurt


Andere sportscholen in Enschot

Alles Zien