16/09/2025
Samen klimmen op de Vreugdeberg; breinwerk.
Dat is toch stom…. toch?? Anita kijkt me aan alsof ze alleen nog even bevestiging wil.
Ik zie ook een andere vraag in haar ogen: ‘Ik ben toch niet echt stom’?
Ik heb net naar haar verhaal geluisterd en ik snap helemaal waarom ze regelmatig een huilbui heeft. En nee, ik vind dat zeker niet stom. Ik zie en merk echter dat zij daar wél een oordeel over heeft.
Dan vind ik het tijd dat ik iets uitleg geef over haar woordeloze huilbuien. Want alleen erkenning en bevestiging van haar verdriet gaat hier niet helpen.
Het is ook fijn als zij zichzelf gaat begrijpen, dan zal ze haar strenge oordeel over zichzelf makkelijker kunnen loslaten.
Ik zeg bewust ‘iets’ uitleg. Het is niet mijn bedoeling om haar brein te overspoelen met teveel informatie!
Halverwege deze uitleg zie ik tranen opwellen in haar ogen. Ik stop met praten,
“Wat zeggen je tranen?” vraag ik.
“Dat heb ik nooit gehad, die aandacht en die liefde. Ik voelde me niet gewenst, er was geen tijd voor die liefdevolle ogen”.
De ontdekking dat haar woordeloze gevoel zo diep zit, is tegelijk zwaar maar ook een verlichting.
Voor vandaag is het genoeg, met toch meer opluchting en begrip gaat ze de deur uit.
Het eerste stuk van de uitleg die ik Anita gaf:
Ons rechter- en linkerbrein schematisch weergegeven:
zie de bijgevoegde foto!
Ons brein
Ons brein bestaat uit een linker en een rechter helft, ze zijn heel verschillend maar werken nauw samen. Het werkt het best als beide helften gezond zijn ontwikkeld en goed op elkaar zijn afgestemd. Wat we weten/horen moet kloppen met wat we ervaren.
Als iemand zegt dat hij blij is, maar alleen zijn mond lacht en zijn ogen lichten niet op, dan kloppen zijn woorden niet bij wat wij ervaren. We horen met het linkerbrein de woorden, ons rechterbrein vertelt ons wat we ervaren (de non-verbale signalen). En in dit geval klopt het niet en dat geeft verwarring tussen de beide helften.
De rechterhersenhelft
Deze helft is belangrijker voor relaties en voor geliefd voelen en liefhebben. Dit deel van ons brein heeft geen woorden, is non-verbaal. En de ontwikkeling begint direct na de geboorte, te beginnen bij:
Niveau 1: De Thalamus. Hier vindt de hechting plaats. De thalamus en de basale ganglia regelen het dopamine gehalte (vreugdestof).
Niveau 2: De Amygdala of de poortwachter, deze regelt het adrenaline niveau. De poortwachter bepaalt of iets goed, slecht of eng is. Dat is ook zijn enige functie, meer smaken heeft hij niet.
Deze twee niveaus liggen in ons onderbewustzijn en zijn het fundament voor het goed functioneren van ons bewustzijn. Alles wat daar opgeslagen ligt blijft ook in het onderbewuste (je had er toen ook geen woorden voor) , maar heeft een sterke invloed op hoe we ons voelen en wat we opslaan in ons linkerbrein.
Ons rechterbrein ontwikkelt zich dus na de geboorte als eerst en blijft de rest van ons leven in staat om te groeien. Het goede nieuws voor iedereen die niet kreeg waar hij of zij behoefte aan had: ons rechterbrein blijft de rest van ons leven in staat om te groeien!
Benieuwd naar de rest van het verhaal? zie onderstaande link:
https://www.vreugdeberg.nl/.../samen-klimmen-op-de.../