Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 14:00 Dinsdag 09:00 - 14:00 Woensdag 09:00 - 12:00 Donderdag 09:00 - 14:00 Vrijdag 09:00 - 14:00

Basalt Buitencoaching

Startpagina
Nederland
Delft
Basalt Buitencoaching

Basalt Buitencoaching biedt krachtige buitencoachingstrajecten, zowel individueel als in groepsverband. En als een ‘reclaim’ voor jouw leven en het leven zelf.

Met de natuur als spiegel naar jouw bron.
'Reconnect the soul with Nature' Ik geloof dat de grootste uitdaging van nu is, om dicht bij onszelf te blijven. In deze overweldigende wereld raken we meer en meer verwijderd van onszelf. Ik geloof dat de natuur en de stilte ons terug brengt naar het wezenlijke. Zo wordt weer helder wat echt belangrijk is in ons leven. Daarom begeleid en inspireer ik jou

om die oer-verbinding met jezelf, met de natuur en de wereld om je heen terug te veroveren. Als ‘reframe’ om te weten wat goed is voor jou en wat niet. Ben je zo’n ‘door-denderaar‘ die zich verantwoordelijk voelt voor alles en iedereen? Kom je nauwelijks toe aan jezelf? Knaagt er van binnen iets, maar je kunt er de vinger niet op leggen? Zie je bij jezelf een verschuiving van “Dit is mijn realiteit. Bevalt het me?” naar “Wat wil ik echt?”

Soms wordt je behoefte om jezelf weer eens te bezinnen of te ‘resetten’ groot. En tegelijkertijd voel je angst. Angst om eerlijk naar jezelf te kijken: ‘Wat als mijn huidige leven me niet bevalt, wat durf ik daar aan te doen…?’
Je wil tijd voor jezelf. Je wilt rust, helderheid en lef om andere keuzes te maken die passen bij deze fase van je leven. Je wilt weer doen waar je hart ligt. Met buitencoaching ervaar je dat direct en op een heel natuurlijke, open manier.

– Rozemarijn –

22/07/2024

Soms kan het leven ons wel eens overspoelen. Dromen, wensen en plannen drijven van ons weg, niet meer vast te grijpen.
Het enige wat we kunnen doen, is ons hoofd boven water proberen te houden en zien waar we weer aan land komen.
Te ontdekken of we de kracht kunnen vinden om weer op te staan. Te zien of de afgedreven wensen en plannen ook ergens zijn aangespoeld en zijn terug te vinden. Of dat er misschien nieuwe visioenen en ideeën liggen op de plek waar we weer vaste grond onder onze voeten hebben gevonden.

Afgelopen maanden ben ik ook overspoeld geraakt, door een teveel aan dingen en een acute ziekenhuisopname.

Ik kwam tot het besef dat ik geen ‘wonderwoman’ ben (en ook nooit zal worden en niet eens wil zijn, trouwens). En dat die zogenaamde ‘overvloeds-gedachte’ van het kan ‘èn-èn’ in plaats van ‘of-of’ me liet overspoelen. Ik ben niet gemaakt om van alles tegelijk en door elkaar te doen, zeker niet voor langere tijd. Die constante energie heb ik niet.

Terug naar de belangrijkste prio’s.
En daarmee viel de rest even in het water, zo ook mijn creaties voor Basalt Buitencoaching. Het gebeurt me vaker dat ik mijn Basalt-creaties in de wachtstand zet.
En ook al vind ik het frustrerend, voelt het soms als opgeven, toch vertrouw ik op de juiste timing. ‘Basalt’, zoals ik mijn bedrijf vaak als afkorting noem, is heel geduldig. Als een eeuwenoude, fonkelende, met mos begroeide, ronde, grote steen, is het er, en het zal er altijd blijven.

Dus wederom, vertrouw ik op het proces, mijn groeiproces, waarbij ik soms 2 stappen naar voren zet en weer 1 (of meer) naar achter. En waar ik nu eerst opnieuw op krachten heb te komen.

Na onze zomervakantie hoop ik je meer te kunnen vertellen over mijn volgende creatie voor Basalt, waar ik achter de schermen voorzichtig beetje bij beetje aan werk. Ik heb een vorm gevonden, waarin allerlei creaties, schrijfsels, audio’s, programma’s op hun plek gaan vallen. Ik kijk er naar uit, om je daar in mee te nemen.

Voor nu wens ik je een hele fijne en hartverwarmende zomerperiode.

Liefs, Rozemarijn.

27/01/2024

- van de radar verdwenen geweest -

It’s been a long, long time.

Ik had niet gedacht dat ik zo lang niets van me zou laten horen en zien.

En al die tijd bleven er woorden en zinnen stromen, tijdens het mediteren, tuinieren, douchen en het wandelen. Stukken tekst, flarden van beelden en verhalen die wellicht maar voor een paar zielen in deze wereld bedoeld waren.

Misschien waren ze alleen voor mij. En misschien ook voor jou. En toch hield ik ze in. Ik schreef ze zelfs niet op in mijn journal.

Eigenlijk had ik zelfs niet gedacht dat ik toch weer iets zou schrijven vanuit Basalt.

En nu voel ik in mijzelf weer groen licht om me opnieuw te verbinden en te delen wat er door mij heen geuit mag worden. Zo voelt het echt; dat wat dóór mij heen naar buiten mag.

Graag deel ik een stukje over afgelopen jaar dat voor mij als een soort ‘innerlijke reset’ heeft gediend. De paar mensen die ik heb gesproken, hebben ook zo’n soort ‘inner-reset-proces’ ervaren. Wellicht dat jij je er ook in herkent…

Mocht je verder willen lezen, de hele post staat op mijn Instagram-account:

https://www.instagram.com/rozemarijn_hamelink?igsh=MXNseXFmYmVqNnAxYg%3D%3D&utm_source=qr

Ik vind Instagram een prettigere plek.

Mocht je Instagram niet gebruiken, dan kun je je ook inschrijven op mijn nieuwsbrief via het inschrijfformulier op mijn website:

https://www.basaltbuitencoaching.com/

Liefs, Rozemarijn.

10/05/2023

Het nieuwe groen verwelkomt me.
Het bos omhult me met groen.
De kwetsbare blaadjes, de zachte vormen en het zonlicht dat er doorheen schijnt,
geven me een gevoel van geborgenheid, verwondering en zuiverheid.
Deze plek vind ik fijn.
Het maakt me stil en nederig.
Nieuw begin.
Nieuwe energie.
En wat een immense groeikracht.

05/04/2023

April: een goed idee of een prachtwens verlangt naar een mooie vorm

Ondanks de nachtvorst wordt het overdag al stukken warmer. De zon wordt steeds feller en het daglicht duidelijk langer.

Hier in de wijk komen we weer uit onze schulpjes en als buren praten we weer wat langer met elkaar.

Onze kamer staat vol met zaailingen voor de volkstuin, die we sinds kort hebben. Het frisse groen is nog kwetsbaar en niet alles blijft even sterk doorgroeien.

Ik vind het prachtig om het ontkiemen uit die kleine zaadjes te volgen en ze te verzorgen.

De kilte, het teruggetrokkene en het donkere van de winter licht weer voorzichtig op. Ik merk het meteen aan mijn energie en mijn stemming.

Ook bij ons thuis fleuren we weer op. We hebben weer zin in dingen, krijgen leuke ideeën en maken plannetjes.

En dat is nu ook wat de energie van april ons meegeeft:

Doen wat we willen, waar we enthousiast en geïnspireerd over zijn.

Onze dromen en wensen volgen.
Ze mooi maken.
Denken in mogelijkheden. Dingen uitproberen.
Uitgaan van het goede.

Want wat zou je doen als je vrij was?
Want dat zijn we nog altijd, ook al beseffen we ons dat niet altijd door de dagelijkse hectiek en (schijn)zekerheden die ons soms vast lijken te zetten.

Over de groeifase van april heb ik weer een video gemaakt. Het video's maken dat ik sinds januari doe, voelt voor mij ook nog kwetsbaar. Ik leer elke keer weer en ik ga ervaren hoe dit verder mag groeien.

Je kunt de video bekijken via de link

20/03/2023

-Laat de lente je wakker kussen -
Leven volgens het ritme van de seizoenen.
Hoe doe je zoiets? En waarom zou je het willen?

In onze toch wel hectische wereld, lopen we onszelf en onze eigen pure wensen en oorspronkelijke intenties makkelijk voorbij.

De natuur brengt ons gemakkelijk en snel terug naar nu, naar de essentie van het leven en naar het wezenlijke in onszelf.

Bewust mee leven
en mee bewegen met de seizoenen, kan ons helpen meer aanwezig te zijn in het nu, waardoor we ons handelen daar op kunnen afstemmen.
Zo ontwikkelen we ons op een natuurlijk tempo en op een natuurlijke manier.

Nu vind ik de overgang naar de lente altijd een feest na de winterperiode.

Vooral de levensenergie die beetje bij beetje zichtbaar en voelbaar wordt, vind ik zo fijn.

Leven volgens het ritme van de seizoenen kunnen we ten eerste doen door bewust de natuur en haar seizoenswisselingen waar te nemen.
En vervolgens hier onze eigen betekenis aan te geven.

En omdat de lente voor mij altijd extra magisch voelt en vol beloftes lijkt te zitten, kreeg ik inspiratie om hier een online programma van te maken.

Zo heb je een leidraad en wat steun om te leren leven volgens de lente.

Je leert in 4 weken je bewust te verbinden met de lente.
Je ervaart meer rust, gronding en harmonie door te ‘zijn’.
Je ontdekt wat er aan nieuws zich ontvouwt in de natuur en in jou.

Daarvoor krijg je elke week een audio en een hand-out (in pdf) met oefeningen en rituelen die je met en in de natuur doet, met creatieve opdrachten en inspiratievragen.
En af en toe zijn er geleide meditaties die je al zittend of wandelend kunt doen.

Je kunt dit programma op je eigen manier en op je eigen tempo doen. Het hoeft ook niet in 4 weken af. Je kunt er de hele lente over doen.

Laat de lente je wakker kussen.

Ervaar het nieuwe begin, de hernieuwde start van weer een volgende lente, buiten in de natuur èn in jou.

Mocht je je willen onderdompelen in dit sfeervolle online voorjaars-programma, dan kun je naar de link in mijn profiel .
Je kunt direct starten met het eerste thema.

Liefs, Rozemarijn.

17/02/2023

- Wat te doen als je fundament is weggeslagen? -

In ons leven gebeuren soms dingen die ons doen schudden op onze grondvesten.
Alsof onze benen onder ons lijf vandaan gerukt worden.
Alsof onze fundering wegzakt en we het gevoel hebben dat er niets meer over blijft waar we ons aan kunnen vastgrijpen.

Een ontslag, een scheiding, een langdurige of ernstige ziekte, een overlijden, burn-out raken, financiële tegenslagen, geen (goede) woonruimte, een ongeluk, een ‘naked-to-the-bone-gesprek’ met een geliefde, een stukgelopen vriendschap, getuige zijn van iets gewelddadigs op straat.
En vaak is het zelfs een opeenstapeling van meerdere dingen.

Niet gehoord, afgewezen of onbegrepen worden in iets waar we zo heilig in geloven, of iets wat niet doorgaat waar we zó naar verlangen en zó naar toe gewerkt hebben. Onze emoties vliegen alle kanten uit. De controle die we denken te hebben over het leven, is er niet meer. De juiste woorden zijn er niet. Ons lichaam reageert met de bekende stress-signalen. De overleef-reacties gaan aan.

Hoe krijgen we dan weer vaste grond onder onze voeten?

Mijn ervaring is om er echt mee te leren ‘zijn’.
Hoe kort of hoe lang ook maar nodig is. Te zijn met die gevoelens, al die gedachten en reacties.
Het recht aan te kijken, vanuit een soort milde betrokkenheid naar onszelf.

Te doorvoelen. Te doorleven.

Zonder te hoeven vechten, of te vluchten of te verstijven. En als dat wel gebeurt, dat gewaar zijn en onszelf weer terugbrengen naar wat er nu gevoeld en ervaren wil worden.
Zonder er meteen iets aan te moeten doen. Geef het de ruimte die het nodig heeft.

Het doorvoelen zorgt ervoor dat we het een plek kunnen geven.

En dàt is weer de eerste bouwsteen voor die fundering.

Leren om ons eigen fundament te zijn en daar telkens weer naar terig kunnen keren, is naar mijn idee van wezenlijk belang.

Hoe we dat kunnen doen? Ik deel mijn ervaringen en geef tips in mijn nieuwste blog.

Die kun je vinden via de link .

Mocht je willen delen hoe jij dat doet, deel het hieronder.

🙏🏼💛💫 Rozemarijn

10/01/2023

"Winter is a time to pause, reflect and renew for the coming Spring".
- Eileen Anglin -

We zijn in de laatste fase van de winter terechtgekomen. En januari is de periode van leegte, van rust en stilte.

Wanneer we het nieuwe jaar ingaan, zijn we vaak geneigd om met goede voornemens en nieuwe plannen enthousiast te starten. Toch is dit ook de periode om juist nog in winterslaap te zijn, om zo onze krachten te versterken en als vanzelf hernieuwen we ons weer.

In januari is vrijwel alles nog kaal en leeg. Onder de grond maakt het leven zich voorzichtig klaar om opnieuw te beginnen.

Ook in ons is dit proces gaande.

Door de leegte en de stilte te ervaren, kun je in contact komen met de diepte van het bestaan en van jouw essentie, als opmaat voor het komende jaar.

Omarm de leegte.
Wacht. Ben.
Slaap. Rust.
Zolang het nodig is.

Warme groet,
Rozemarijn

Ps:
Lees verder in de blog: Vertrouw op de leegte van januari via de link

06/12/2022

"Roos, soms ben ik bang dat ik je kwijtraak", zei een dierbare vriendin tegen mij vorige week.
Het was een reactie op mijn ontboezeming, dat ik merk, dat er een verschuiving in mij gaande is, van me steeds meer terugtrekken, van onthechten en van een soort helderheid.

Tranen rolden over onze wangen, van het durven uitspreken wat er diep in ons verscholen lag op dat moment. Het voelde even beladen. Maar de tranen gaven het de juiste plek. De plek van eerlijk zijn en oprecht. Zonder te weten waar het heen mag gaan.

De behoefte om me terug te trekken wordt steeds sterker. Het is niet vanuit afkeer van de wereld. En al helemaal niet vanuit somberheid. Het is dat telkens terugkerende verlangen van voelen van het wezenlijke. En dat doe ik het liefst alleen of in de kleine kring van dierbaren.

De volkstuin die ik sinds kort heb, met het tuinhuisje, is mijn wereld (op de momenten dat ik er in mijn eentje ben). De kluizenaar in mij is zo dankbaar voor deze plek. Het heeft iets in mij geopend. Het voelt zelfs alsof de tuin nog maar het begin is van het vinden van een wijdse en afgelegen plek waarin ik graag vertoef.

En dat wat ik allemaal voor (soms 'mindblowing') informatie heb gelezen, beluisterd en heb geleerd over de wereld, de aarde, de kosmos en de mensen afgelopen tijd; het voelt rond. Het is meer van hetzelfde. Ik doorzie steeds meer. En ik merk dat ik afhaak. Het voedt mij niet meer.

En wat ik ook tot me neem, telkens weer kom ik terug bij wat er werkelijk toe doet voor mij (en dat geldt voor ons allemaal thuis, trouwens):
de bron van onuitputtelijke inspiratie, veiligheid, liefde, groei en bezieling huist IN ons.

En we hoeven ons enkel te focussen op wat dichtbij is en waar we van houden.
Zonder opsmuk of schone schijn.
Juist in die pure eenvoud.

Mijn dierbare vriendin omschrijft het zo mooi: “Waar onze paden ook heen gaan, van kwijtraken is geen sprake. We hebben een gezamenlijke wereld midden in ons hart.”

En zo is het. ❤️

18/10/2022

- Opgesplitst in dichte mist -

Dagen gaan voorbij.
De tijd vliegt.
Moe en uitgeput krijgt ze haast niks gedaan.
Veel houdt haar bezig.
Het voelt als chaos en enorme onrust.
Het gaat alle kanten op.
Paniek hangt in de lucht.
Ze vindt dat ze er iets aan moet doen.

Het is de stem van haar ‘rationele regel-deel’ die maar roept en probeert haar ‘doe-deel’ weer in beweging te krijgen.

Tegelijkertijd lijkt alles in haar vertraagd.
Vertraagd in haar denken,
in haar vragen en in haar antwoorden,
in haar doen en in haar laten.

Elke beweging die ze wil inzetten wordt afgeremd. Alles in haar trekt haar terug naar stilstand.

Ze staat stil, midden in de dichte mist.
Al meer dan twee jaar.

Ze weet niet meer waar ze is.
Ze heeft geen herkenningspunt.
Ze kan zich niet oriënteren.
Het is haar ‘doe-deel’ die in de freeze-modus staat.

Haar ‘doe-deel’ wil zich niet te verroeren, omdat ze bang is om nog meer verdwaald te raken in de mist.

Heel stilletjes blijft ze, opgerold als een balletje ineengedoken op de grond, zodat ze onzichtbaar en onhoorbaar oplost in de mist.

Ongrijpbaar voor het gevaar dat misschien opdoemt uit de wit grijze, verstilde wereld.

Haar rationele deel wil haar doe-deel zo graag de hand uitsteken om weer in beweging te komen en samen uit de mist te stappen. Maar ze kunnen elkaar niet vinden.

De mist in haar hoofd zijn de onzekerheden en onduidelijkheden van studieopdrachten, stage en werk, de gevoelde druk vanuit haar ouders en haarzelf en de vele angstgedachten die ze sinds kleins af aan heeft.

Zodra we de mist benoemen en een plek geven, veranderen ze in mistflarden.

En door uiteen te zetten wat er per mistflard nodig is voor de beide delen, ontstaat er weer zicht.

Zo vinden de delen elkaar weer om verder op pad te gaan.
Samen.

Ze willen zo graag weer het avontuur tegemoet,
onbekende paden ontdekken, genieten van onderweg zijn zonder een duidelijke richting.

Weer LEVEN.

20/09/2022

Een paar keer per jaar loop ik hen tegen het lijf. En zij tegen de mijne.

Zij hebben de neiging om te willen overheersen, boven mij te gaan staan, te wijzen met vingers, te zwaaien met regels, te dreigen met van alles als ik me er niet aan zou houden…

En ik had lange tijd de neiging om te pleasen, op te volgen, alles maar om de harmonie te behouden… terwijl het van binnen verre van harmonieus voelde.

Boosheid en driftigheid draag ik van kleins af bij me. Ik heb het afgeleerd. Geleerd om me in te houden, het in te slikken. Terwijl voor mij boosheid dient als alarmsignaal wanneer iets niet zuiver, oneerlijk of onwaar is.

Tegenwoordig heb ik de neiging om rustig te luisteren, aanwezig te blijven als een rustige rots, er dwars doorheen te prikken, en kritische vragen te stellen.

En dan vervolgens een duidelijke streep trekken wanneer ik voel dat het zuiver, eerlijk, rechtvaardig of gelijkwaardig mag worden. In mijn ogen althans 😆.

Bij zulke ontmoetingen onderzoek en doorvoel ik mijn triggers.
En omdat ik de meesten intussen wel herken, glimlach ik in mezelf, om de situatie die zich keer op keer lijkt te herhalen.

Tot vorige week. Het begon bij de herkenning en de glimlach bij weer zo’n ontmoeting. En al snel werd ik woest. Ik voelde zo sterk dat de grens bereikt was. Dat ik niet van mijn plek wilde. En de ander daardoor ook steeds meer aan me trok en duwde.

Deze keer raakte het een diepere laag, de laag van onderdrukking van generaties voor mij, uit tijden van lang geleden.

Ik blijf nu echt staan. Hier stopt het.
Ik trek het open om op de laag van gelijkwaardigheid en kwetsbaarheid te verbinden.

En daarin heb ik niet alleen zelf te leren.
Ook de ander die mij tegen het lijf loopt, leert.
Het lijf dat intussen feilloos aanvoelt en waar ik op mag vertrouwen.
Waarin ik soms de rol heb om iets recht te zetten.

Liefs, Rozemarijn.

14/09/2022

- September: Blijf heel en bezield -

September; ik vind het altijd een prachtige fase in het jaar.

Langere schaduwen.
Lage zon.
Warm licht.
Vroeger donker.

De zomerenergie raakt op.
En maakt plaats voor het najaar.

De oogst van het afgelopen jaar staat te rijpen op het veld en kan worden binnengehaald.

Er komt een eind aan de tijd van de zomergroei.

Verandering is gaande, al valt niks nog echt op zijn plek.

Ons terugtrekken, stilstaan bij onszelf en onze bezieling is wat ons rest.

Dat staat misschien haaks op de opstartactiviteiten zo na de zomer.

We hebben ons af te sluiten van de ruis uit de buitenwereld.

Tijd om terug te schakelen, langzaamaan te doen. En het belangrijkste is om heel en bezield te blijven.

Lees er meer over in mijn nieuwste blog .

Ook vind je er weer inspiratievragen bij.

En je vind er een afstem-oefening en een grondingsoefening die je kunnen helpen bij het afsluiten van de ruis uit de buitenwereld en om heelheid te ervaren in jezelf door te gronden.

Liefs Rozemarijn.

26/07/2022

- Waarom ik het woord ‘basalt’ in mijn bedrijfsnaam gebruik -

Basalt herinnert mij aan mijn Zeeuwse ‘roots’. Basalt wordt in Zeeland vaak toegepast voor dijken, kademuren, golfbrekers en strandhoofden, omdat het zo sterk en slijtvast is. Als kind vond ik het heerlijk om na het zwemmen een basaltsteen uit te zoeken onderaan de duinen. Zittend op een warme basaltsteen keek ik uit over de zee, voelde ik hoe de zilte druppels op mijn huid droogden door de wind…

Basalt is een vulkanisch stollingsgesteente. Bij de stolling ervan, vormt basalt zich tot zeshoekige zuilen. Door deze vorm passen basaltzuilen als een puzzel in elkaar wat een sterk onderling verband maakt.

Basalt staat voor mij voor oerkracht en wijsheid, bestand tegen storm en golven. Het past voor mij bij de kracht in onszelf te (her)vinden, naar ons diepste zelf te gaan. De elementen aarde en vuur van basaltsteen in onszelf te voelen.

Ook het verbonden voelen met de wereld wordt gesymboliseerd door de zeshoekige basaltzuilen die met elkaar een krachtig patroon vormen.

En daar komt mijn zielsmissie en zielsverlangen volledig in terug. Dat diepe verlangen om vanuit onze puurste zelf verbonden te zijn met de wereld om ons heen. Samen te kunnen zijn in de diepte, waar alles één is.

Eén basaltzuil staat voor het proces van ‘to become’ en eigen plek innemen rijzend vanuit de diepte.

Het patroon van de zeshoekige basaltzuilen samen symboliseert de verbondenheid tussen de basaltzuilen, als het proces van ‘to belong’.
Samen één vanuit ieders eigen oorspronkelijke plek.

Mijn Basalt-model gebruik ik als grondlegger voor het diepgaande groepstraject dat in oktober start.

Daarbij is de aardende, zelfheldende en zacht activerende basalt-energie het hart van dit groepstraject.

Meer weten over dit groepstraject? Lees er alles over op deze pagina:

https://www.basaltbuitencoaching.com/oerquest

Je kunt je ook alvast vrijblijvend inschrijven als VIP voor dit programma.

Adres

Delft

Openingstijden

Maandag	09:00 - 14:00
Dinsdag	09:00 - 14:00
Woensdag	09:00 - 12:00
Donderdag	09:00 - 14:00
Vrijdag	09:00 - 14:00

Telefoon

+31624578182

Website

http://www.basaltbuitencoaching.com/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Basalt Buitencoaching nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.