Bernadette Bekkers, coach Puur Verbinding

04/09/2026

De keuze voor die 'verkeerde' vrienden.
De keuze helemaal niets voor school te doen.
De keuze weg te lopen voor problemen.

Je snapt soms waar ze vandaan komen. En vaak ook niet. Je ziet de last van school en hoe docenten hier bij kunnen helpen. Een kleine moeite, lijkt het.
Ook in de zorg herken ik dit. "Als ze nou toch gewoon ... zouden doen"

Het systeem vraagt om verandering. Heeft het hard nodig. Jouw kind heeft er de last van.

En precies daar heb jij wel een keuze.
Mag jouw kind zichzelf zijn? Vast.
Mag jouw kind zijn of haar problemen zelf oplossen? Waarschijnlijk denk je meteen JA, en help je het ook zoveel mogelijk voorkomen.

Ja, daar hebben we een rol in.
Maar wat als jij niet de probleemoplosser of zelfs probleemvoorkomer bent?

Hier zit volgens mij steeds onze keuze als ouder, als hulpverlener of als docent. De keuze om er te zijn. Aanwezig. En zo zonder weg te kijken de ander de ruimte bieden de eigen uitdaging aan te gaan.

Te mogen vallen.
En te mogen ervaren hoe ze zelf weer opstaan.
Zonder quickfix. Maar wel in verbinding❤️

En ja, ik mag mezelf hier ook regelmatig aan herinneren. Maar de vraag 'mag ik het ook op mijn manier oplossen?' helpt me. Naast het vertellen wat het doet, waar je van baalt, wat je volgende keer anders doet.
Voor ieder zijn de uitdagingen anders. Op basis van de kennis van human design help ik zo ook jou om jezelf en jouw kind beter te begrijpen.

En ook deze week hebben we daarin weer prachtige stappen gezet💖

Meer weten wat ik voor jou kan betekenen?
Stuur een berichtje, dan hebben we het er over💝

03/09/2026

28/08/2026

Zelf-leiderschap is voor mij dat je weet wat jou helpt, en dat je daarvoor jezelf ruimte

25/08/2026

Niet het perfecte plaatje, de perfecte tekst.
Wel goed zoals je bent, en nog belangrijker.. genieten in het moment met de mensen met wie het er toe doet!

Je hoeft jezelf en anderen niets te bewijzen.
Jouw zelfzorg helpt je in het moment.

Vanuit jouw zachte kracht❤️

25/08/2026

Het gaat er om wat je er mee doet. Die spontane ideeen, die ingevingen, vanuit de verbinding met jouw natuur.
Je hebt ze mogelijk ook gevoeld deze zomer. "Er mag iets anders". "Ik mag meer voor mezelf kiezen". "Ik mag mezelf mijn ontwikkeling gunnen." "Bewust mijn ruimte innemen".
Vanuit ieders human design op een andere manier, vanuit jouw eigenheid.

Eerlijk.. echt jouw gevoel durven volgen, omdat je het waard bent en je weet dat de wereld om je heen het zo nodig heeft dat jij jezelf niet langer aanpast aan het systeem.

Er komen leuke samenwerkingen, mooie ontmoetingen EN mogelijkheden voor zorgzame systeemvernieuwers die vanuit eigen zachte kracht hun beweging willen maken.💖🌱

Ik deel het snel met je😎

07/07/2026

Wat zie jij gebeuren in de zorg?
En nog mooier misschien.. wat helpt jou vanuit jouw regie beter naar jezelf te luisteren?

Te doen waarvan je weet dat het goed is voor je.
Te laten wat jou niet helpt, dus daar NEE tegen zeggen.

Laten we t anders doen.
Voor ons zelf.
Voor onze kinderen.
Voor een toekomst waar ieders unieke zijn echt gewaardeerd wordt.

Wedden dat het meer gezondheid en energie brengt?

Hoe zie jij dit?

19/06/2026

Het voelde alsof ik geen grip had.
Dat ik te hard werkte.
Het niet weten raakte me meer dan ik had verwacht.
En ook het feit dat er steun is, die ik mag verwelkomen maar niet ontvang.

In de intervisie die mij als coach laat groeien, dacht ik mijn vraag te ontdekken : hoe kan het makkelijker?
(Al schrijvend nu zie ik weer herkenning bij de ondernemende moeders die ik begeleid🙃)

Mijn hoofd draait overuren in goed willen doen (hello actief brein😬) Mijn 3 lijn is klaar met steeds 'vallen en opstaan' (en ook veerkrachtig). Mijn lijf voelt continu wat van anderen is, maar wat is nu van mij? De projector in mij is 'aan'. Ik voel wat ik niet meer wil, die spanning/ druk.

Ik weet dat zowel eigen oude last als het patroon in de organisatie en dit team door me heen speelt.

En ik.. ik ben op zoek naar mijn plek, mijn ruimte.
Zoekend terwijl ik er ben.
In het moment.
Het verwart. Ik voel tintelingen over mijn rug, en warmte golven.
Precies zoals ik de dag ervoor in de systemische opstelling als representant mocht voelen. Overgevoelig, wat veranderde in flow. In leunen.

In die opstelling waarin de Vrager mocht ontdekken dat haar ouders er waren, wachtend tot zij hun steun en liefde toeliet.
Geduldig, tot deze les geleerd was.

Hoe kan ik het makkelijker maken?
(En jij wellicht zelf ook 😉)
🌱Mijn gevoel meer benoemen, of juist alleen 'dit voelt niet goed of kloppend'.
🌱Een nieuw laagje van die oude last aankijken, of vooral herkennen. Ik hoef al lang niet meer alleen te geven, niet van mij, niet vanuit mijn omgeving. Wat ik afwees, mag verzachten. Los. Voor mij, en voor hen.
🌱 Opnieuw verbinden met het veld, de leegte, vanuit mijn verzamelpunt.
🌱Speel gewoon, doe 'je ding' en experimenteer.
🌱Besluit dat ontvangen echt mag en gedraag je ernaar.
🌱Breng energie in beweging.. letterlijk..
Een rondje fietsen, tranen die wilden stromen, een wandeling met de hond.. helpend voor mij, het er oordeelloos te laten zijn.

Zonder te hoeven weten, voel ik weer in verbinding met het bewustzijnsveld, voel ik me dankbaar voor de steun om me heen.
Steun van thuis, vrienden, ondernemers en collegas.

Die helpen groeien. Of vooral 'zijn'.

Wat help

19/06/2026

Het voelde alsof ik geen grip heb.
Het niet weten raakte me.
En ook het feit dat er steun is, die ik mag verwelkomen maar niet ontvang. Zelfs op het moment dat ik dacht dat ik dat toeliet.

In de intervisie die mij als coach laat groeien, dacht ik mijn vraag te ontdekken : hoe kan het makkelijker?
(Al schrijvend nu zie ik weer herkenning bij de ondernemende moeders die ik begeleid🙃)

Mijn hoofd (actief brein in human design) draait overuren in goed willen doen. Mijn 3 lijn is klaar met steeds 'vallen en opstaan'. Mijn lijf voelt continu wat van anderen is (hello poort 57😊), maar wat is nu van mij? De projector in mij is 'aan'. Ik voel wat ik niet meer wil, die spanning/ druk.

Ik weet dat zowel eigen oude last als het patroon in de organisatie en dit team door me heen speelt.

En ik.. ik ben op zoek naar mijn plek, mijn ruimte.
Zoekend terwijl ik er ben.
In het moment.
Het verwart.
Het geeft tintelingen over mijn rug, en warmte golven. Precies zoals ik de dag ervoor in de systemische opstelling als representant mocht voelen. Overgevoelig, wat veranderde in flow. In leunen.

In die opstelling waarin de Vrager mocht ontdekken dat haar ouders er waren, wachtend tot zij hun steun en liefde toeliet.
Geduldig, tot deze les geleerd was.

💝 Hoe kan ik het makkelijker maken?
(En jij wellicht zelf ook 😉)
🌱Mijn gevoel meer benoemen, of juist alleen 'dit voelt niet goed of kloppend'.
🌱Een nieuw laagje van die oude last aankijken, of vooral herkennen. Ik hoef al lang niet meer alleen te geven, niet van mij, niet vanuit mijn omgeving. Wat ik afwees, mag ik verzachten. Loslaten. Voor mij, en voor hen.
🌱Speel gewoon, doe 'je ding' en experimenteer.
🌱Besluit dat je het echt mag ontvangen, en gedraag je ernaar.
🌱Breng energie in beweging.. letterlijk..
Een rondje fietsen, tranen die wilden stromen, een wandeling met de hond.. helpend voor mij, het er oordeelloos te laten zijn.

Zonder te weten, weer in verbinding met het bewustzijnsveld, voel ik me dankbaar voor de steun om me heen. Steun van thuis, vrienden, ondernemers en collega's.
Die ik steeds meer en beter kan ontvangen.💞

🫶 Wat helpt jou om het jezelf makkelijker te maken