05/05/2026
Wat ik vaak terughoor in mijn praktijk is dit… ⤵️
“Ja, maar… ik kan niet verhuizen, want ik woon al jaren naast mijn ouders.”
“Ja, maar… ik kan geen ‘nee’ zeggen tegen deze klus, want anders gebeurt het niet.”
“Ja, maar… als ik bij mijn partner weg zou gaan, ben ik al twee keer gescheiden.”
Als we verder praten met elkaar, blijkt het zelden te gaan over wat iemand zelf écht wil. Het gaat over wat jij denkt dat er van je verwacht wordt. Door je ouders. Je familie. Je vriend(inn)en. Je baas. De vereniging. De vereniging. De maatschappij…
Niet omdat ‘de ander’ dit letterlijk zegt, of vraagt. Maar omdat jij het zo hebt leren voelen.
Dus…
✨ Je blijft in een huis wonen dat eigenlijk niet meer past?
✨ Je zegt ‘ja’ tegen taken die je leeg trekken?
✨ Je blijft geven in relaties waar het niet meer stroomt?
En ergens voelt het als: ik heb geen keuze?
Als je eerlijk bent, is die keuze er wel. Altijd! Alleen komt daar iets anders bij kijken… Schuldgevoel. Spanning. De angst om iemand teleur te stellen.
Want wat gebeurt er als je besluit te verhuizen? Of dit keer wél nee zegt tegen je baas? Als je kiest voor jezelf? Precies! Dan verandert er - misschien - iets in de relatie. En dát is vaak het spannendste…
Veel mensen die bij mij komen, zijn niet zozeer op zoek naar wat ze willen. Ze voelen dat vaak allang. Ze ‘vragen’ toestemming.
Toestemming om:
✨ hun eigen pad te kiezen
✨ iemand teleur te stellen
✨ het anders te doen dan er verwacht wordt
En, als je het mij vraagt: dat is de kern. Niet dat je niet weet wat je wil. Maar dat je hebt geleerd dat de ander daarin voor gaat. Omdat het zo hoort. Omdat kiezen voor jezelf egoïstisch zou zijn. Omdat… (vul maar in)
Totdat je diep vanbinnen steeds meer gaat voelen: mijn leven is van mij. En van niemand anders.
Dat betekent niet dat de ander er niet meer toe doet, maar wel dat jij jezelf er niet langer uit weg laat.
Ik zeg vaak tegen mijn cliënten in de praktijk:
“Bekende pijn voelt veiliger dan onbekend geluk.”
Laat deze zin eens even bezinken…
En voel dan opnieuw wat JIJ wil. En of je bereid bent alle consequenties van jouw keuze te aanvaarden, te (ver)dragen. Ook als dat spannend of nieuw voor je is.
