Het Woold - Heren 1

18/04/2019

MERWELANDEN MAATJE TE GROOT VOOR HEREN 1

Afgelopen zondag was het tijd om koers te zetten richting Toxandria voor een wedstrijd tegen de koploper én titelfavoriet De Merwelanden. Na de perfect verlopen thuisdag vorige week, waarvoor heel veel dank richting al het personeel (!), waren we vooral blij zelf weer te mogen spelen en ons te meten tegen een team dat vorig jaar nog in de Hoofdklasse speelde.

Veel druk zat er niet op de wedstrijd, aangezien we ons praktisch al gehandhaafd hebben in de 1e Klasse dankzij onze ruime overwinning in week 1. Zoals Nick, die er overigens zelf niet bij kon zijn, mooi verwoordde: “Zij moeten, wij mogen”.

Net als De Batouwe was Toxandria een nieuwe baan voor bijna al onze spelers en was de ronde voorspelen erg belangrijk. Of beter gezegd, dat dachten we. Ondanks dat Toxandria tot de “Oude Negen” behoort en de omgeving erg mooi is, valt de lay-out technisch gezien erg mee. Fairways zijn relatief gezien breed en veel holes zijn recht en lijken op elkaar. Het enige waar op gelet moest worden waren de kleine greens, die er overigens niet goed bij lagen.

Aangezien we wederom als tweede wedstrijd zouden starten, hoefden we “pas” na 7:00 uur te vertrekken. Achteraf gezien bleek dat alsnog veel te vroeg, want toen we aankwamen waren de zomergreens nog dicht en zouden we wanneer mogelijk later starten. Helaas was de captain van Toxandria vergeten dit naar alle captains te sturen, alleen De Haenen was hiervan op de hoogte. Na enige onzekerheid of de wedstrijden wel door zouden kunnen gaan, bleken we rond half 11 alsnog te kunnen starten. Waar we vorig jaar rond deze tijd van het jaar zonnebrand mee de baan in namen, zaten er deze keer een muts, wanten en een extra trui in onze tassen.

Zoals elke week Ted & Rens S. voorop, met deze keer daarachter Bjorn & Jules en Rens V. & Raymond, die deze week voor de zoals al eerder vermeld afwezige Nick inviel. Gedurende de ronde bleek dat geen enkel duo van ons team onder deed voor de duo’s van De Merwelanden. Alle partijen bleven redelijk in evenwicht en moesten door tot het einde. Omdat we ’s ochtends last-minute hoorden dat we vanaf hole 10 moesten vertrekken, zou een eventueel einde op hole 9 plaatsvinden: een par 3 van 175m, uphill en omringd door bunkers. Ted & Rens S. wisten op deze hole hun 1up voorsprong vast te houden en zorgden voor de eerste punten. Daarachter hadden Bjorn & Jules wat pech en verloren op hole 8. Rens V. & Raymond waren nog in de baan, stonden gelijk maar verloren hole 8 en moesten dus op hole 9 proberen een gelijkspel uit het vuur te slepen. Ondanks een knappe par save wisten ook de tegenstanders een par te maken en daardoor stonden we met de lunch 2-4 achter. Niets aan de hand, we hadden gevochten voor wat we waard waren en waren klaar om ’s middags te kijken of een stunt mogelijk zou was.

Dit bleek helaas niet het geval. In de middag kwamen de individuele krachten van de Zuid-Hollanders bovendrijven en hierdoor moesten Ted, Rens S., Bjorn & Raymond zich gewonnen geven. Alleen Rens V. en Jules zorgden met een gelijkspel en knappe winst voor punten ’s middags. Vooral voor Jules was dit knap, aangezien hij al snel ver achter kwam te staan maar zich knap terugvocht. Eindstand 5-13 en ondanks dat iedereen goed weerstand bood bleek De Merwelanden nog een maatje te groot voor ons team.

Het kampioenschap is uit zicht, maar we zijn al zo goed als zeker van handhaving en kunnen dus zonder druk toewerken naar onze laatste twee wedstrijden. Aankomende zondag zijn we vrij vanwege het Paasweekend, maar de week daarop spelen we tegen De Batouwe op Crayestein, de thuisbaan van De Merwelanden. Hierbij zullen we alle learnings van afgelopen zondag meenemen, inclusief die we ’s avonds op tv hebben gezien:

“Never give up.” – Tiger Woods.

02/04/2019

HEREN 1 SCHIET UIT DE STARTBLOKKEN OP EERSTE COMPETITIEDAG

Regen, ijs, sneeuw, hagel, windkracht 8 en een temperatuur variërend van -5 tot 18 graden: we hebben het afgelopen winter allemaal meegemaakt tijdens onze voorbereiding op de competitie. Aangezien er deze winter dus in zo’n beetje de meest uiteenlopende weersomstandigheden getraind werd, dachten we klaar te zijn voor de eerste competitiedag. Op de agenda stond een wedstrijd op de Batouwe in Tiel tegen het 1e team van De Haenen.

Dit team kwamen we twee seizoen terug ook al tegen en gezien de kansloze nederlaag van toen hoeven we niet uit te leggen dat er behoorlijk wat revanchegevoelens opspeelden in ons team richting deze wedstrijd.

Omdat bijna niemand van ons de baan kende, alleen Jules heeft hier ooit een jeugd open gespeeld, was voorspelen in de week vooraf erg leerzaam. We zijn daarom ook blij met onze sponsoren die dit mede mogelijk maken: Identipack & Buiting & Hurkmans, alvast enorm bedankt voor de support dit seizoen! Voor wie de baan niet kent: De Batouwe heeft 3 lussen, de Peren-lus, Appel-lus & Kersen-lus, waarvan de eerste twee genoemde lussen waren uitgekozen voor onze competitiedag. Deze parkbaan met meerdere waterpartijen is erg leuk en variërend maar is niet al te lastig, waardoor er wel goed gescoord moest worden om resultaat te boeken.

bjornvanasseldonk 360Met deze informatie in het achterhoofd werd er op zondagochtend rond 7:00 uur koers gezet richting Tiel. Het elkaar dollen maakte langzaam plaats voor steeds serieuzere gezichten naar mate de klok richting onze tee time van de foursomes tikte. 9:30 uur, zoals ze het op de PGA Tour ook wel noemen. Dit jaar speelt ons team de foursomes in de duo’s Ted & Rens S, Rens V. & Nick en Bjorn & Jules. Ted & Rens S. begonnen prima en kwamen al snel op voorsprong door een aantal fouten van de tegenstanders af te straffen. Deze voorsprong werd gedurende de ronde langzaam uitgebreid en uiteindelijk wisten ze op hole 15 de eerste punten binnen te brengen. Achterin waren ook Bjorn & Jules bezig met een sterke wedstrijd en zij wisten zelfs op hole 14 hun winst al binnen te slepen. Alleen bij Rens V. & Nick wilde het niet vlotten. Zoals ze zelf zeiden speelden ze vooral “een wedstrijd tegen zichzelf” en moesten door het verliezen van hole 16 en 17 de partij gewonnen geven. Maar goed, niets aan de hand: 4-2 voor met de lunch en erg veel perspectief in de middag gezien het spel van iedereen.

Bij de competitie is het mogelijk om de startvolgorde van het team te wijzigen als meerdere spelers dezelfde playing handicap hebben. Deze situatie kwamen wij tegen, waardoor plek 3 t/m 6 verwisselbaar was in de middag. Besloten werd Jules met zijn sterke spel naar voren te schuiven in de startvolgorde, waarbij we hoopten dat dit voor ons positief zou uitpakken. En dit bleek ook het geval te zijn. Rens V. en Bjorn hielden flink huis en wonnen respectievelijk met 8&7 en 7&6. Daarnaast wisten ook Ted en Jules hun single relatief makkelijk te winnen. De winst was hierdoor al binnen, omdat ons team inmiddels 12 van de 18 punten had verdiend. Alleen Nick en Rens S. waren nog in de baan en hadden het een stuk lastiger. Beide spelers stonden het merendeel van de partij down. Gelukkig paste het slot perfect bij de rest van de dag: Nick wist zijn achterstand om te buigen in een overwinning op hole 17, terwijl Rens S. door mocht tot hole 18, die hij met een birdie won en speelde daardoor gelijk.

Einduitslag 15-3! Iedereen heeft punten gepakt, wat de uitslag een echte teamprestatie maakt. In deze poule met sterke tegenstanders zoals De Merwelanden en Toxandria is daarom deze uitslag extra motiverend om de komende weken onbevangen verder te gaan. We moeten alleen wel twee weken wachten, want aankomende zondag zijn we gastheer en spelen dus niet.

18/05/2018

🥇

Leadingcourses.com reikt de Golfers' Choice Awards van 2018 uit

07/05/2018

HEREN 1 EINDIGT ALS TWEEDE EN BLIKT TERUG

Afgelopen zondag werd op onze baan de competitie afgesloten door de andere teams. 3 teams maakten nog kans op de eerste plaats, waarvan er een van hun ook nog kon degraderen (Brunssummerheide). Raar? Ja, enorm. Maar dat tekent onze poule van dit jaar ook, aangezien iedereen van elkaar kon winnen. De eerste wedstrijd was de “derby” Hoenshuis – Brunssummerheide, waarbij de mannen uit Brunssum met een invaller hun team een flinke kwaliteitsimpuls gaven. Dit had ook zeker baat, want uiteindelijk wonnen ze met 13-5. Hierna moesten ze wachten op de uitslag van De Peelse Golf – Best, aangezien De Peelse Golf met een overwinning de eerste plaats zou pakken. Na een 5-1 voorsprong bleken ze het alleen in de middag echt weg te hebben gegeven en verloren uiteindelijk met 8-10. Hierdoor eindigde Brunssummerheide op plaats 1 met 5 punten en wij op plaats 2 met 4 punten voor Hoenshuis & De Peelse Golf op basis van doelsaldo. Best degradeerde met 3 punten.

En zo eindigde onze competitie dus met een zeer verdiende tweede plaats, iets wat we vooraf niet verwacht hadden maar wel enorm hard voor gewerkt hebben gedurende de gehele voorbereiding. Vanaf begin november is er namelijk week in week uit getraind en werd iedereen door elkaar bij elke training gepusht om net dat beetje extra te geven. We hebben dit niet alleen zonder steun kunnen doen en willen daarom via deze weg een aantal partijen bedanken. Ten eerste het personeel van de golfbaan voor de perfect verlopen thuisdag en de goede condities van de baan. Daarnaast Rob Mouwen voor het verzorgen van alle lessen gedurende ons traject. Verder natuurlijk de vereniging, Identipack en BAA voor het deels bekostigen van onze competitie, waardoor we echt een goed resultaat hebben weten te behalen. And last, but for sure not least, alle toeschouwers tijdens de afgelopen weken.

Nu is het best lastig om de competitie goed samen te vatten, want er is natuurlijk al een boel geschreven over alle dingen die gebeurd zijn. Daarom blikt deze keer elke speler individueel terug door middel van één hoogtepunt & één dieptepunt.

Ted Schulkes
Hoogtepunt: Mijn single tegen Daan van Best, waarbij ik na hole 17 1up stond en we uiteindelijk op de laatste hole allebei een birdie maken en ik zo mijn partij win.
Dieptepunt: Na de foursomes tegen De Peelse Golf allemaal square naar hole 18 gaan en uiteindelijk met 5-1 eraf komen.

Rens Vendrig
Hoogtepunt: De teamspirit en teamsfeer door alle training en dat het dan op de eerste wedstrijd dag meteen resulteert in 12-6. Erg gaaf en trots!
Dieptepunt: Na twee solide wedstrijddagen was ik de laatste twee wedstrijddagen volledig uit mijn spel en heb niet meer kunnen spelen zoals ik dat van mezelf verwacht. Hierdoor gaf ik wedstrijden weg die ik met solide spel wel had kunnen winnen.

Rens van der Schouw
Hoogtepunt: Persoonlijk was voor mij hole 17 tijdens de foursomes op Best tegen Hoenshuis het hoogtepunt van de competitie. We stonden all-square en Bjorn sloeg onze bal de bunker in. Met alle andere spelers als publiek hole ik deze bal bijna uit voor birdie, waarbij in die paar seconden de kern van competitie spelen samenkwam: wedstrijdspanning, teamgevoel en presteren onder druk, oftewel loon naar werken.
Dieptepunt: Het wekelijks goede spel in de ochtend niet kunnen doortrekken in de middag. Ik heb elke single tegen een gelijkwaardige tegenstander uiteindelijk niet kunnen winnen doordat ik het op de greens niet afmaak. Dat is zuur, zeker als je weet dat normaal putten het sterkste onderdeel van mijn spel is.

Jules Meuffels
Hoogtepunt: De eerste overwinning in de singles tegen Hoenshuis waarmee ik mijn eerste punten in de middag haalde.
Dieptepunt: De foursome tegen Hoenshuis met Nick, waarbij we geen kans maakten en al snel verloren.

Nick Bronzwaer
Hoogtepunt: De overwinningen als team tegen Brunssum en Best met daarbij in combinatie het meeleven bij elkaar wanneer de laatste spelers nog aan het spelen waren.
Dieptepunt: Het verlies tegen De Peelse Golf, zowel als team als mijn foursome met Jules. Het verliezen van een tegenstander terwijl je voelt dat je niet minder bent of zelfs beter bent is pijnlijk. Dit was voor ons echt een unieke kans om tijdens de laatste speelronde nog mee te doen om de titel, al is het eerlijk om te zeggen dat Hoenshuis de beste ploeg in de competitie is en wij misschien die eerste plaats dus niet zouden verdienen.

Bjorn van Asselt
Hoogtepunt: De allereerste foursome met Nick, gewoon dat we op de tee stonden en ineens met iemand anders moesten spelen door een verkeerd ingevuld scoreformulier. Uiteindelijk stonden we 1up op 17 en onze tegenstanders maakten een birdie put vanaf 12m. Wij hadden nog 3 à 4 meter over voor onze birdie en deze maak ik uiteindelijk en daarna halen we de wedstrijd binnen op 18. Het was de eerste dag en dan met een overwinning weglopen daar met een compleet “verkeerde” opstelling was wel highlight voor mij.
Dieptepunt: De laatste wedstrijddag op Best was wel een diepte punt... ik heb toen gewoon de eerste 8 holes maar 1 of 2 redelijke ballen geslagen maar de rest gewoon bijna gemist... zo slecht... Dat was wel een ding waarin zó erg van baalde, aangezien we uiteindelijk pas op 18 verloren en dus kans hadden gemaakt op meer met iets beter spel.

Zoals te lezen is, is de 18e hole tijdens onze foursomes tegen De Peelse Golf misschien wel het key-moment geweest van de competitie. We komen daar uiteindelijk 1-5 achter, maar dit had net zo goed andersom kunnen zijn en daardoor hadden we achteraf dus de eerste plaats in de poule kunnen pakken. Zulke momenten zijn erg leerzaam en dit nemen we dan ook mee voor in de toekomst. Wat in ieder geval wel duidelijk wordt is dat we trots zijn op de overwinningen die we wél behaald hebben met als gevolg een verdiende tweede plaats!

Voor nu kunnen we ons gaan focussen op het individuele seizoen, waarbij we over een aantal weken natuurlijk zullen duimen voor onze vrienden van Heren 1 27 holes, die een promotiewedstrijd gaan spelen voor een plaats in de Hoofdklasse.

30/04/2018

HEREN 1 KOMT TE KORT VOOR EEN STUNT

Afgelopen zondag stond voor ons de laatste wedstrijd op de planning tegen Hoenshuis op G&CC Best. Hoenshuis, een ervaren team in de 1e klasse met op papier ook het beste team, maakte net als ons nog kans op de eerste plaats in de poule bij winst en bij een misstap van de Peelse Golf in de laatste weken van de competitie. Zodoende stond er nog zeker iets voor beide teams op het spel en dat was ook zeker de gehele dag terug te zien in het spel.

De foursomes werden grotendeels afgewerkt in regen en miezer op een baan die er goed bij lag: strakke fairways en greens die misschien niet zacht waren maar wel eerlijk. Ted & Rens V. begonnen niet goed, maar wisten hun achterstand van 2down gedurende de ronde om te buigen in een knappe overwinning op hole 17. Hierachter speelden Rens S. & Bjorn, die opnieuw in een zware wedstrijd wisselend voor, gelijk of achter stonden. In de gehele ronde werden maar 3 holes gehalved, waarvan de eerste pas op hole 14. Zodoende gingen ze all square naar de laatste hole, maar verloren deze helaas. Achterin waren Jules & Nick al eerder klaar. Van de tee was het niet altijd scherp en op met name de bosholes van Best G&CC wordt dit vaak afgestraft. Dit resulteerde in een verlies op hole 14. Hierdoor stonden we 2-4 achter met de lunch en moesten we opnieuw aan de bak tijdens de singles om nog voor een stunt te zorgen. We waren daarom ook blij om een aantal bekende gezichten van Het Woold te mogen begroeten als support.

’s Middags was het gelukkig droog en werd er eigenlijk door alle spelers van beide teams goed gespeeld. In sommige wedstrijden gingen het gelijk op, in andere wedstrijden moest er van goede huizen worden gekomen om resultaat te behalen. Rens V. en Rens S. hadden het lastig tegen het goede spel van de spelers van Hoenshuis en verloren zo allebei hun singles. Jules daarentegen maakte meer kans in zijn single en won daardoor zijn wedstrijd op hole 15, ongeveer op hetzelfde moment als dat Ted zich gewonnen moest geven op hole 17 tegen de kopman van Hoenshuis. De wedstrijd was hierdoor al beslist (tussenstand 4-10) en Nick & Bjorn moesten daarom zorgen de schade beperkt te houden. Dit lukte ze zeer goed. Nick wist zijn tegenstander, die halverwege de ronde nog onder par stond, bij te houden en uiteindelijk zelfs te verslaan op hole 17. Daarachter wist Bjorn gelijk te spelen, waardoor de eindstand op 7-11 werd bepaald.

Zo werd de competitie in eerste instantie in mineur, maar later toch zeker met opgeheven hoofd afgesloten. Waarom? Na week 2 bleek dat we misschien voor een stunt konden zorgen, maar viel het in de weken daarna steeds de verkeerde kant op voor ons. Dat is zuur, maar vooraf was onze doelstelling om plaats 3 in de poule te halen en dat gaat naar alle waarschijnlijkheid lukken. Handhaving in de 1e klasse is zeker, we zijn nu alleen nog afhankelijk van de uitslagen volgende week op onze baan.

We kunnen daarom nu rustig aan de thuisdag gaan voorbereiden, waarop onze tegenstanders kennis zullen gaan maken met onze nieuwe back tee’s. We zijn benieuwd naar de meningen van andere competitiespelers, wij zelf zijn er namelijk erg over te spreken.

23/04/2018

HEREN 1 KOMT NET TE KORT TEGEN PEELSE GOLF

Week 3 van de NGF Competitie op Hoenshuis, een week die voor de competitie toch wel groot omcirkeld in onze agenda stond maar sinds vorige week om een heel andere reden belangrijk werd gezien. Vooraf hadden we namelijk verwacht dat wij samen met de Peelse Golf uit zouden moeten gaan vechten wie zich zou gaan handhaven en wie zou gaan degraderen. Maar goed, na twee speelrondes stonden wij juist bovenaan, won de Peelse Golf behoorlijk ruim van Hoenshuis en werd onze wedstrijd tegen hen ineens belangrijk voor de strijd om de koppositie in de poule… Hoe dan ook, het strijdplan bleef hetzelfde: alles geven en knokken voor alle punten!

Dit ging ons in de ochtend niet goed af. Er werd niet lekker gespeeld tijdens de foursomes: Ted & Rens V. stonden na verloop van tijd lichtelijk voor, Rens S. & Bjorn stonden zowat de hele wedstrijd achter en Jules & Nick stonden ook licht voor. Dit bleek allemaal niets te zeggen, want na 17 holes, na hole 8 omdat we op hole 10 waren gestart in de ochtend, stonden alle partijen (!) all square. Hole 9, een par 5 die eigenlijk door iedereen met een lay-up werd gespeeld, moest dus uitkomst bieden. Ted & Rens V. verloren deze hole, Rens S. & Bjorn speelden deze gelijk en Jules & Nick verloren net als Ted & Rens V. hier hun wedstrijd. Hierdoor stond het dus 1-5 met de lunch, terwijl dit dus ook zomaar de andere kant op had kunnen vallen. Maar goed, dat is golf en de wonderen zijn de wereld nog niet uit! Herpakken en na een korte lunch moest er gas worden gegeven in de middag.

De eerste score verlopen zagen er vooralsnog erg slecht uit voor ons. Iedereen stond down behalve Nick & Bjorn, terwijl er minimaal 8 punten nodig waren voor een gelijkspel. Gelukkig veranderde dit na verloop van tijd: ook Ted kwam inmiddels voor en zowel Rens V als Rens S. snoepten wat holes terug om weer in de wedstrijd te komen. Alleen Jules bleek het erg lastig te hebben en verloor ruim. Voor de snelle rekenaar: Ted, Nick & Bjorn zouden dus 6 punten binnen gaan halen en dat zouden dus 2 punten te weinig zijn voor een resultaat.

Rens V. bleek niet in staat zich verder terug te knokken en verloor op hole 16, dezelfde hole waar Rens S. aan begon met een 2 down achterstand. Alle drie de laatste holes moesten gewonnen worden om met een winst de benodigde 2 punten te scoren. Rens V. besloot hierdoor hem te gaan caddyen en de rest van het team liep de resterende holes mee als support. Hole 16 werd dan ook gewonnen en op 17 werd een goede birdiekans gecreëerd. Deze werd alleen gemist en zijn tegenstander maakte een goede par waardoor de wedstrijd in het slot werd gegooid. Een nederlaag was dus een feit, maar wat we vorig jaar geleerd hadden namen we nu mee: doelsaldo kan altijd nog van pas komen en werd hole 18 gewonnen dan werd de schade minimaal beperkt! Dit gebeurde dan ook. Hierdoor speelde Rens S. opnieuw gelijk en zo werd de eindscore op 8-10 vastgesteld.

Wat dit betekent? Alles ligt volledig open. De Peelse Golf heeft nu alles in eigen hand, maar makkelijke wedstrijden zal niemand meer hebben. Wij spelen aankomende zondag tegen Hoenshuis, die nog eerste kunnen worden met twee overwinningen en een misstap van de Peelse Golf. In dat opzicht zitten wij dus in hetzelfde schuitje, want ook wij moeten nu hopen op een misstapje van hun. De Peelse Golf speelt daarentegen nog tegen Brunssummerheide en Best, die vandaag gelijkspeelden tegen elkaar en dus allebei gebrand zijn om nog ergens te winnen zodat ze degradatie kunnen voorkomen.

Om een lang verhaal kort te maken: de aankomende twee weken zullen enorm spannend worden voor alle teams. We nodigen daarom ook iedereen uit om ons aankomende zondag aan te komen moedigen op Best G&CC. Onze starttijden: 9:30 uur & 14:15 uur. Dit zal voor ons meteen de laatste wedstrijd zijn, de laatste week zijn we namelijk gastheer. Dus, nog één week voorbereiden om zo alles op alles te zetten om de competitie goed af te sluiten. Hopelijk tot volgende week op Best G&CC!

22/04/2018

Vandaag helaas een 8-10 verlies tegen de mannen van De Peelse Golf.

‘s Ochtends stonden alle foursome all square na 17 holes en hole 9 (we zijn in de ochtend op hole 10 gestart) bleek niet onze vriend.

‘s Middags werd er goed teruggevochten, maar dit bleek niet genoeg voor een goed resultaat.

Tijd om nog één week voor te bereiden voor onze laatste wedstrijd tegen Hoenshuis op G&CC Best!

19/04/2018

Doordeweeks zijn we net zo druk als in het weekend deze periode! Gisteren een erg goede teamtraining gehad op de club en inmiddels heeft ook iedereen van ons team zijn voorspeelronde op Hoenshuis gespeeld. Baancondities: héél erg goed!

16/04/2018

HEREN 1 BLIJFT VERRASSEN

Na de overwinning van vorige week op Brunssummerheide was het tijd voor wedstrijd twee tegen Best op Brunssummerheide. Wederom met enorm goed weer, alleen deze keer dus op een baan met totaal andere ondergrond en lay-out. Voor degenen die Brunssummerheide niet kennen: het is behoorlijk heuvelachtig en momenteel erg zacht en nat, waardoor een bal in de rough vinden vaak best lastig is. Na een kort ontvangst was het tijd voor de warming-up en de start van de foursomes: Ted & Rens V., Rens S. & Bjorn en Jules & Nick. Iedereen was gebrand op revanche na de 15-3 nederlaag van vorig seizoen.

Wat we hierin meenamen als key points waren twee dingen: 1) De eerste 4 holes zijn enorm pittig; relatief lang en behoorlijk smal. Elk foutje wordt op deze holes afgestraft en het is daarom dus belangrijk niet al te aanvallend van start te gaan; 2) Wie op de even holes afslaat, heeft op papier veel meer approaches naar de green en op basis hiervan werd dus ook onderling de volgorde van afslaan afgesproken. Ted & Rens V. maakten net als hun tegenstanders wat foutjes, alleen konden hun tegenstanders die foutjes wel herstellen. Hierdoor waren ze al vroeg klaar en moesten de andere foursomes proberen de eerste punten binnen te halen. Rens S. & Bjorn liepen aanvankelijk vanaf het begin van de ronde achter de feiten aan, aangezien ze na 3 holes al 3down stonden. Hierna kwamen ze steeds ietsjes verder terug en uiteindelijk stonden ze na hole 16 zelfs voor. Dit konden ze alleen niet vasthouden en speelden uiteindelijk gelijk door een birdie van de tegenstander op hole 18. Ondertussen hadden Jules & Nick ervoor gezorgd dat ze hun tegenstanders verslagen hadden en hierdoor stond het met de lunch 3-3.

’s Middags leek het op papier een behoorlijk zware klus te worden, aangezien bijna iedereen tegen een tegenstander met betere handicap moest spelen. Na verloop van tijd bleek dat dit helemaal niet zo lastig bleek als verwacht: we speelden allemaal beter dan in de ochtend, moesten wel scherp blijven want een fout is zo gemaakt op Brunssummerheide, en steeds meer spelers van ons stonden voor. Nick & Bjorn brachten de eerste punten binnen door in rap tempo voor te komen en ruim te winnen. Jules had het lastig tegen zijn tegenstander en na zijn verliespartij stond het voorlopig 7-5 in ons voordeel. Ted, Rens V. & Rens S. waren nog in de baan en er waren nog 3 punten nodig voor de overwinning. Ted ging 1up dormie naar 18 en dankzij een birdie werd de partij beslist, ongeveer op hetzelfde moment dat Rens V. op hole 17 zijn wedstrijd in het slot gooide en ook won. Stand 11-5 en alleen Rens S. was nog in de baan. Hij stond net als in de ochtend al snel 3down, maar kwam nog voor backnine terug tot all square en stond later zelfs voor. Helaas moest hij door tot 18 en werd deze verloren, waardoor hij voor de tweede keer die dag gelijkspeelde en de eindstand op 12-6 bepaalde.

Opnieuw een overwinning! Op voorhand hadden we niet verwacht na 2 weken aan kop te staan en in onze poule worden wij opeens “de te kloppen ploeg” genoemd. Of dat zo is moet blijken, want De Peelse won, enigszins verrassend, van Hoenshuis en zij zijn volgende week onze tegenstander. We mogen dan opnieuw richting het zuiden, om 9:00 uur worden we op de tee verwacht op Hoenshuis. Iedereen komt steeds meer in vorm en dat geeft natuurlijk een enorm goed gevoel om ook aankomende zondag weer alles te geven voor een mooi resultaat.

15/04/2018

Another win! Halverwege nog gelijk, maar ‘s middags werd het verschil gemaakt voor opnieuw een 12-6 winst!

Volgende week gaan we proberen deze lijn weer door te trekken. We spelen dan tegen De Peelse op Hoenshuis.