27/04/2026
HIJ
Gevormd door overleven.
Door chaos.
Door verlies dat nooit echt een plek kreeg.
Hij leerde één ding:
niet voelen.
Doorgaan.
Dragen.
Verdoven.
En vooral… sterk blijven.
Tot hij daar staat.
Tussen de paarden.
En niets meer kan verbergen.
Want zij kijken dwars door hem heen.
Niet naar zijn woorden,
maar naar alles wat hij wegduwt.
En dan gebeurt het.
Wat hij zo lang heeft tegengehouden,
komt binnen.
Breekt open.
Begint te stromen.
Emoties die er nooit mochten zijn.
De controle glipt weg.
De spanning zakt.
Hij hoeft het niet meer vast te houden.
Niet meer alleen te dragen.
Hij hoeft niet altijd sterk te zijn.
Hij mag ook breken.
En precies daar…
begint het verzachten.
Zijn zenuwstelsel vindt rust.
Zijn lichaam laat los.
Kwetsbaar.
Rauw.
Echt.
