24/12/2023
De kracht van een loser
2023 Het jaar waarin ik heb verloren, maar daardoor juist veel heb gewonnen.
Begin dit jaar vonden we ook in Nederland ons droomhuis en na een intensieve verbouwing en verhuizing werd het dit voorjaar ons thuis. Hard werken loont. Een heerlijke plek met veel ruimte, groen, licht en van binnen lekker warm en gezellig. Veel aanloop van lieve mensen en vooral kinderen die blijven eten en logeren. En ons gezinnetje is onlangs aangevuld met twee schattige puppies.
Mijn B&B in Gennep draaide top! Wandelaars die het Pieterpad lopen kwamen een nachtje logeren en ook een aantal vaste gasten die hier in de regio werken vinden het heerlijk om in één van mijn appartementjes te verblijven. Mijn B&B geeft me een stuk zekerheid, waardoor ik financieel onafhankelijk ben en dankzij mijn topteam tijd heb om me te richten op mijn coachingsbedrijf.
Ook Casa Rosa draaide een super succesvol seizoen met weer twee prachtige retreats van onszelf, een aantal partner retreats en mensen vanuit de hele wereld wisten ons te vinden voor een fijne vakantie. In de zomer kon het niet meer stuk! Het was tijd om next level te gaan. Casa Rosa 2.0. De basis in Nederland was eindelijk op orde en ik was er helemaal klaar voor!!!
Maarrrrr, helaas gebeurde er vanaf begin augustus een opeenstapeling van dingen die ik niet zelf in hand had. Mensen die dichtbij ons staan weten van onze privé situatie, waardoor ik er weer alleen voor kwam te staan met mijn kinderen…in ons nieuwe droomhuis. De zorg voor mijn gezin en huishouden en het draaiende houden van twee B&B’s (in Nederland en Mallorca), terwijl de verhuisdozen nog niet eens allemaal uitgepakt waren en er nog veel onafgewerkte klusjes lagen was zwaar voor me. De rest van de zomer is dan ook als een waas langs me heen gegaan en ik leefde op de automatische piloot. Alle ballen hoog houden. Stoer blijven en doorgaan.
In september kwam de man met de hamer. Ik was moe en vooral verdrietig. Intens verdrietig. Ik heb het echt moeilijk gehad en wanneer de kinderen bij hun vader waren, zijn er dagen geweest dat ik de gordijnen dicht hield en ’s middags nog in mijn badjas liep. Het samenwonen, waar ik maanden naar toe had geleefd. Acceptatie van onze relatie waar we al vijf jaar voor hebben moeten “vechten” en waarvan ik oprecht dacht “Nu zijn we er!” Het werd allemaal van me afgenomen. Onverwachts. Zo voelde dat. Oneerlijk. Waarom? Die vraag ik heb ik mezelf wel 100.000 keer gesteld. Maar het antwoord bleef uit.
Vanaf oktober voelde ik me weer ietsjes beter. Mijn lieve vrienden en vriendinnen sleurden me van de bank en namen me mee uit. Ook naar de “foute” tentfeestjes, maar dat was juist ff heerlijk! Ja! Ik leef weer, ik ben er nog!!! Mama nam me een dagje mee shoppen en ik boekte een paar dagen weg. Alleen. In een luxe thermen resort mezelf in de watten laten leggen. Dat deed me goed.
Tja…en toen kwam ook nog het moment dat we moesten besluiten om te stoppen met Casa Rosa. Ook weer door redenen die ik niet zelf in de hand had. Dus hoppa, weer afscheid nemen, weer een rouwproces door. Net nu ik alles op orde had, de liefde en het succes me toe leken te lachen en ik me echt gelukkig voelde, kwamen deze situaties als donderstenen in heldere hemel mijn leven in gebanjerd. Woeiiiiiiii, de grond onder mijn voeten werd weggeveegd. Alles wat ik in vijf jaar na mijn scheiding had opgebouwd. In drie maanden tijd. Foetsie!
Waarom gebeurt dit? Mijn hele leven hard gewerkt, mezelf meer dan 100% gegeven en na al het harde werk zou ik nu eindelijk de vruchten gaan plukken. Tijd voor rust, mezelf en de mensen die er echt toe doen. Maar nee, ik werd weer teruggeworpen in de tijd. Nog een tandje erbij, weer sterk zijn, gas erop, knallen met die ballen, niet opgeven en doorgaan.
Alles in mij schreeuwde NEEEEEEEE!!!! Dit is NIET de bedoeling!!!! Wat kan ik hiervan leren? Hoe kan ik dit patroon doorbreken? Niet door maar te blijven werken en vechten totdat ik er zelf bij neer val.
En vanaf toen besloot ik me er maar volledig aan over te geven.
How low can you go? Ik had het zelf niet meer in de hand, vechten had geen zin meer. Ik zocht hulp bij mijn coach en zij stelde mij de vraag: “Mag jij van jezelf de loser zijn?” Het voelde als falen. Zowel in de liefde als zakelijk. En ik kwam tot het inzicht dat ik inderdaad vooral NIET de loser wilde zijn. Want? “Ja, want wat dan Dorien? Ben je dan niet goed genoeg? Wanneer je weer een alleenstaande moeder bent en je je bedrijf moet sluiten? Ben je dan dus een loser?”
En daar kwam ie! F**k it!!! Dan ben ik maar een loser!!! Maar wel een leuke, lieve, gezellige, ondernemende, altijd vol met goede ideeën loser. En ook hier komt deze loser wel weer uit. Ik heb in mijn leven veel beproevingen moeten doorstaan, eerder al opnieuw begonnen en dat gaat me nu zeker ook weer lukken!!!
En vanuit die instelling ging het weer stromen. Mijn beste vriend bood me een leuke interim klus aan, waar ik direct kon beginnen en waardoor ik het (samen met mijn B&B) financieel weer helemaal prima heb en ik in dit huis kan blijven wonen. De komst van onze puppies zorgden voor veel blijheid in huis en als de kinderen bij papa zijn heb ik nog lekker mijn handen vol aan die twee druktemakertjes hihi. Ik vond mijn ontspanning in schilderen, super leuk om te doen en gelijk wat mooie persoonlijke aankleding in het huis. En afgelopen week op de kerstborrel van het “werk” heb ik sinds lange tijd weer buikpijn gehad van het lachen!!! En de liefde? Die is er nog wel en ik durf nu heeeeeel voorzichtig te zeggen dat we er misschien toch wel gaan komen samen. De tijd zal het leren…
Maar! Nu eerst even heerlijk genieten van twee weken vakantie. We gaan veel leuke dingen doen en ook lekker uitrusten. En hoe 2024 er uit gaat zien? Geen idee!!! Maar dat is ook oké. Op dit moment is er even geen doel, stip op de horizon, grote plannen of iets dat ik p***e wil nastreven! Ik wil vooral leven in het moment, gelukkig zijn met mijn kindjes en dieren. En nog even leven vanuit overgave. Wat komt dat komt!
Want wat er ook gebeurt, hoe diep je ook zit en hoe zwaar het ook is. Het komt altijd weer goed!!! Juist vanuit de overgave komt er iets op je pad, dat je zelf niet zou kunnen bedenken, maar op dat moment wel de bedoeling voor je is.
Ik zwaai 2023 met een lach goodbye. Het was bikkelen, bu****en, door het stof. Weer opkrabbelen en klimmen. Maar hoe zwaar het ook was, het heeft me veel mooie inzichten gegeven. Ik heb mezelf weer een stukje beter leren kennen, ben liever voor mezelf en goed is goed. Beter, best is lekker voor de rest! En ja! 2023 heeft me in alle opzichten sterker gemaakt! En dat neem ik mee het nieuwe jaar in.
Mijn kracht!! Ook al was ik een grote loser ;-)
