04/06/2026
"Je dochter heeft een achterstand en daarom beslissen we dat ze aangepaste oefeningen in een kleinere apparte niveaugroep krijgt."
BAM!
Dat kregen wij te horen in de lagere school, na één test.
Een test waarvan onze dochter niet eens begreep waarom zij die moest maken en de andere kinderen niet. Ze bleef tijdens de test hangen in haar emoties, werd onzeker, bleef met de vraag "waarom moet ik deze test maken?" En dat is wat er vanbinnen werkelijk gebeurde.
Onze dochter begon aan zichzelf te twijfelen, ze moest zich aanpassen aan een systeem dat niet zag wie ze werkelijk was en niet begreep wat er in haar leefde
en het ging bergaf.
Wij bleven er bij, "neen dit klopt niet, ze voelt teveel, ja dat klopt" maar wat wij ook deelde en haar kwaliteiten zagen er werd niet geluistert naar ons en naar het kind. Telkens opnieuw werd verwezen naar die ene test en resultaat. Niet naar haar kwaliteiten, niet naar wie ze werkelijk was.
Het jaar daarna veranderden we haar van school.
Daar kwamen leerkrachten op haar pad die niet naar resultaten keken, maar naar haar als persoon. Ze zagen haar kwaliteiten, ze motiveerden haar, ze boden veiligheid, zachtheid en vertrouwen en al vlug begon ze opnieuw te groeienen te stralen.
In één jaar tijd verwerkte ze leerstof van twee schooljaren met prachtige resultaten en vertok met trotsheid naar het A*O!
Nu, vijf jaar later, horen we op oudercontacten vooral lof en behaal ze prachtige resultaten, maar nog belangrijker ze straalt weer zelfvertrouwen uit omdat ze zich gezien en gehoord voelt. Omdat er iemand voorbij het label keek.
Een kind is zoveel meer dan een test, zoveel meer dan een rapport, zoveel meer dan een label. Kinderen hebben niet extra druk nodig, ze hebben vooral iemand nodig die rust , vertrouwen en veiligheid biedt en de ruimte om te ontdekken wie ze werkelijk zijn. 💛
