25/05/2026
Heb je je wel eens afgevraagd waarom het zo verdomd móéilijk is om 'nee' te zeggen?
Waarom je mond soms al 'ja hoor, prima!' heeft geroepen, nog vóór je er over na kon denken?
Dat is geen gebrek aan ruggengraat.
Dat is je sympathisch zenuwstelsel dat de regie volledig overneemt. 🧠⚡️
Je sympathisch zenuwstelsel is de gaspedaal van je lichaam. Het bereidt je voor op actie bij stress. Alleen gaan we tegenwoordig niet meer op de vlucht voor een sabeltandtijger, maar voor de afkeuring van onze baas, partner of vrienden.
Dit is wat er op dat moment achter de schermen in jouw lichaam en geest kan gebeuren:
👉Sneller praten (en vaak met een hogere, zachtere stem)
👉Omhoogschietende hartslag (bonzen in je keel of borst)
👉Oppervlakkige ademhaling (hoog in de borst, of je adem inhouden)
👉Knopen en spanning (een brok in je keel, een harde knoop in je maag)
👉Fysieke onrust (friemelen met je handen, tikken met je voet, trillen)
👉Temperatuurwisselingen (plotseling zweten, klamme handen of juist
👉Gedachten racen: Direct in je hoofd scenario's uitdenken: "Wat bedoelt hij daarmee? Is ze boos?"
👉De automatische 'Ja': Je stem zegt al 'ja' voordat je hebt kunnen voelen of je het wel wilt.
👉Blokkade: Je eigen mening of behoeften vallen op dat moment letterlijk even helemaal weg.
👉Spier spannen aan (onbewust je kaken op elkaar klemmen of je schouders optrekken)
👉Droge mond (moeite met slikken door de acute stress)..
De volgende keer dat je merkt dat je sneller gaat praten, je ademhaling omhoogschiet, je zweet of koud krijgt en je de omgeving begint te scannen... stop dan heel even.
Breng je hand naar je buik, adem heel bewust langzaam uit, en besef:
Ik ben nu veilig. Ik hoef mezelf niet weg te cijferen om te overleven. 🤍
Knusje
Ines
🫂💙
