20/08/2026
🌿 Wist-je-da-tje
Autisme is een hot-topic, en al zeker online. Maar erover praten is niet zonder risico's, ten minste niet als het over jezelf gaat. Daarmee wil ik absoluut geen promotie maken om je eigen autisme te verbergen. Eerder wil ik mij zowel richten tot diegenen mét een diagnose, diegenen die zich onbegrepen en alleen voelen, zowel als tot iedereen die zich openstelt voor correcte (wetenschappelijke) informatie over het onderwerp.
Als ikzelf op social media kijk, heb ik ook regelmatig momenten waarop het lijkt alsof er een autisme-explosie is ...
🌿 Weliswaar … meer zichtbaarheid, betekent niet per definitie dat iets ook meer voorkomt.
Autisme wordt vandaag sneller opgemerkt (bij een aanzienlijk deel van de groep). Er is meer kennis en diagnoses op latere leeftijd, komen — verhoudingsgewijs — frequenter voor. Mensen die vroeger minder snel herkend werden, komen nu vaker in beeld.
Dat juich ik toe met heel mijn hart 🌿
Maar tegelijk ontstaat er online een ander beeld: dat iedereen zich wel in autisme herkent, dat bepaalde eigenschappen op zichzelf al wijzen op autisme, of dat we allemaal “een beetje autistisch” zijn.
En daar is wat nuance nodig.
Autisme is geen verzameling van enkele losse kenmerken waarin iedereen zich wel eens kan herkennen. Wie de griep heeft heeft koorts, maar wie koorts heeft, is niet per definitie besmet met de griep. Met andere woorden: enkele symptomen leiden niet tot een diagnose.
Een diagnose gaat over een duurzaam en samenhangend patroon van kenmerken, dat al vroeg in de ontwikkeling aanwezig is en invloed heeft op het dagelijks functioneren.
Ook al moeten diagnostici het doen met de gedragskenmerken, daarbij wordt — in principe — wel degelijk de verbinding gemaakt met waar het om gaat in de hersenen zelf (iets wat niet zichtbaar is). Het is dus bovendien, niet eens bij iedereen zichtbaar voor de buitenwereld.
Volgens de KU Leuven gaat het in België om ongeveer 100.000 mensen. Dat is een grote groep — maar het betekent ook dat de overgrote meerderheid van de bevolking géén autisme heeft.
Dus ja: autisme verdient meer zichtbaarheid en meer begrip.
Maar misschien is het net daarom belangrijk om ook de andere kant te blijven vertellen:
niet iedereen die zich herkent in iets wat bij autisme kan voorkomen, heeft daarom autisme. En wie naar buitenkomt met een diagnose, verdient in de eerste plaats om au serieux te worden genomen in het verhaal dat die brengt.
Bron: KU Leuven – Leuven Autism Research.
