19/01/2025
Sinds 16 december heb ik een nieuwe job. Ik ben meteen fulltime gestart, wat hier en daar tot bezorgde blikken leidde. Maar het lukt. Ik voel me goed – met het werkritme, de collega’s, de opdrachten, de omgeving en de omkadering.
Mijn grootste aandachtspunt tijdens deze eerste werkmaanden is de balans tussen werk en privé. Ik wil me op geen enkel moment gewrongen voelen om te kiezen tussen mijn dochter en mijn werk. Dankzij het tijd- en plaatsonafhankelijk werken lijkt dat gelukkig mogelijk. Al blijft de aard van het beestje hetzelfde: te veel verantwoordelijkheidszin en te weinig grenzen. Maar mijn collega’s leren me dat ik echt mezelf mag en kán vooropstellen. Wat een verademing.
Hoewel mijn focus op balans dé prioriteit blijft voor dit eerste kwartaal, voel ik me ook sterk genoeg voor een volgende stap in mijn burnoutherstel: het afbouwen van mijn antidepressiva. Rustig aan, onder begeleiding van mijn huisarts. Morgen begin ik eraan… zodat ik kan ontdekken waar mijn eigen veerkracht eindigt en waar de medicatie het overneemt.
Ik hoef je niet te vertellen dat deze stap zowel spannend als eng voelt. Maar ik voel me er klaar voor. Zeker nu ik merk dat de dagen langer worden en er steeds meer licht en lucht komt.
Ik deel dit met je omdat ik weet dat velen van ons zoeken naar balans, worstelen met grenzen of herstellen van moeilijke periodes. Het is oké om hulp te vragen, om stappen te zetten op je eigen tempo en om trots te zijn op kleine overwinningen. We zijn zoveel sterker dan we soms denken, vooral wanneer we leren kiezen voor wat echt belangrijk is: onszelf en de mensen die we liefhebben.
