28/04/2023
Ik deel graag even onze ervaring over:
👉 Hoe een orthodont ons leerde dat we mogen opkomen voor onze fijngevoelige kant …
👉 Hoe zij me bevestigde dat ik door te gaan heb met mijn missie…
👉 Maar vooral hoe ons gevoel ons bracht naar de juiste persoon om ons te helpen…
Tibe werd doorverwezen naar een orthodont en zoals zo velen onder ons, ging ik op zoek naar eentje dichtbij én waar er snel plaats was. We konden na enkele weken al op eerste bezoek gaan. Op aanraden van de tandarts belden we deze op voorhand op. Ik gaf wat achtergrondinformatie rond Tibe zijn spanning om te komen en wat er zou kunnen helpen volgens ons aanvoelen. Ze ging er rekening mee houden, maar op de moment dat we daar waren mocht ik niet mee naar binnen om hem veiligheid te geven. Niemand van de ouders die in de wachtzaal zaten. Zij zaten daar met grote pubers, ik met een 8-jarige die voor de eerste keer ging. Voor mij was er een groot verschil zichtbaar, voor haar niet. De manier hoe er toen gecommuniceerd is geweest, naar mij, maar ook naar hem, was alles behalve menselijk en fijngevoelig. ‘Hij zou niet wenen en hij zou maar gewoon moeten doen.’ We waren allemaal in shock, ook de andere mama’s in de zaal. Ik voelde op dat moment een grote tornado in mij razen, eentje waarvan ik wist dat ik hier iets mee mocht doen. Door alle emoties heen, heb ik mij als een moederlijke leeuwin in het oog van de storm gezet en heel rustig mijn mening gegeven, weg gestapt, samen met Tibe geëvalueerd en hen opnieuw gebeld. Ik legde hen uit waarom we nooit zullen terugkeren en dat dit alles te maken heeft met onze zelfzorg, die helemaal niet strookt met hun eenheidsworst. Zelfzorg is ook de juiste mensen uitkiezen om je mee te omringen en je te laten helpen. Een orthodont zie je meestal voor jaren, dus we kiezen iemand waarbij we ons goed voelen, in ons geval voor iemand die graag op maat werkt en ruimte biedt voor zijn fijngevoeligheid.
“Een orthodont is toch een gewoon een orthodont? Zij doen toch allemaal hetzelfde?”, hoor ik je al denken? Ondertussen weten we dat dit écht niet zo is! Deze ervaring, ons gevoel erbij én het delen met de juiste mensen, bracht ons naar een praktijk waar ze allemaal ervaring hebben met fijngevoelige kinderen en kiezen ze voor een holistische aanpak op maat. Hen bezig zien met Tibe geeft mij hoop in de wereld. Ze geven hem tijd om de omgeving te scannen, zijn waarom-vragen te stellen en te oefenen.
Het voelde heel spannend want ik was nog nooit zo abrupt weg gestapt uit een situatie die door anderen als ‘normaal’ werden gezien, maar voor mij als mama niet oké voelde. En die situatie, hoe onbegrepen we ons toen ook voelde, het heeft ons iets moois gebracht, nl.:
🧚♀️ Dat ik als ouder hierin geen enkel opvoedboek nodig had want ouderlijke intuïtie wijst duidelijk de weg!
🧚♂️ En Tibe leerde dat het dik oké is om je eigen gevoel te volgen en de juiste mensen rondom je te kiezen.
