15/12/2025
Het jaar zakt uit.
Niet om af te sluiten. Wel om te rusten in wat al aanwezig is.
Ik ben dankbaar voor het vertrouwen waarin lagen zichtbaar mochten worden. Voor het vertrouwen waarin er een blik werd geworpen op wat rauw was, stil, luid, of nog naamloos.
Dankbaar voor wat gezien werd precies zoals het verscheen.
Voor het samen blijven wanneer helderheid schuurt en niets hoeft te verschuiven. Voor scherpte die niet snijdt, maar opent.
Moge deze eindejaarsdagen niets vragen.
Geen richting, geen belofte.
Alleen ruimte.
Ruimte.
Niet om iets te worden, maar om te laten zijn wat al aanwezig is.
Ruimte.
Waarin ook het nieuwe jaar al aanwezig is.
Wat komt, komt.
Wat blijft, blijft.
En wat wegvalt, valt precies goed.
Liefs,
Rosalien
Tussen 20 december en 5 januari geef ik geen begeleidingen. Niet als onderbreking, maar ales dezelfde ruimte waarin alles verschijnt en verdwijnt.