01/09/2026
De zomer van 2026. Zwoel, heet, droog, natuurrampen, een periode vol verandering vanbinnen en vanbuiten.
Eén week na het ondertekenen van de akte vertrokken ik en mijn vriend Oscar op reis naar Mexico. De reis was prachtig!
Achter die mooie beelden begon echter een reis naar binnen, oude patronen terug tegenkomen, en beseffen dat ik niet meer wist hoe ik tot rust kon komen. Wat je niet ziet op de eerste foto is dat ik 10min later een paniekaanval kreeg, het gevoel controle te verliezen. Dit moment was een uitnodiging naar leven in vertrouwen.
Er is veel veranderd de laatste maanden, ik begon in oktober 2025 met yogalessen geven. Living my own dream, maar iets erin putte me uit, er klopte iets niet. Ik werkte vooral met mijn hoofd en niet met mijn lichaam. Ik zat vast in survival mode.
Dus zette ik de stap naar therapie en leerde ik mezelf kennen op een andere manier. Door te luisteren naar mijn lichaam, kon ik ontdekken wat er diep gegraven zat. Onder die angst, gejaagdheid en stress zat iets heel kwetsbaar, iets wat wou erkend en gezien worden.
Hoe mooi de zomer ook was voor mij, was ze ook rauw, met veel tranen en verdriet. Een deel in mij was aan het rouwen.
Ik rouw om alle vorige versies van mezelf.
Om de vrouw die ik was, en die onderweg zoveel veranderd is. Om delen van mezelf die ik heb achtergelaten, maar die me ook hebben gebracht tot wie ik vandaag ben.
En misschien rouw ik vooral om de versie van mezelf die in Leuven is opengebloeid. Die daar steeds meer zichzelf durfde te zijn.
Leuven was mijn thuis, zelfs meer dan mijn eigen geboortestad. En nu verhuis ik weg van die plek. Ik laat een huis, straten en een periode achter. Maar niet de herinneringen. Die neem ik mee.
Loslaten betekent niet dat iets weg moet, loslaten is een proces waar je mag rouwen om wat geweest is, terwijl je tegelijk dankbaar kan zijn voor wat het heeft gebracht. En dat je soms pas echt verder kan groeien wanneer je durft te voelen wat je achterlaat. 🤍
Leuven zal altijd een plek zijn waar ik naar zal terugkeren. Dank aan Hilke Dehaes voor de begeleiding. Dank aan Oscar om me op te vangen. Dank aan vrienden en familie die altijd aan mij zijde staan.
