01/09/2026
Vandaag vertrekt hier nog maar één iemand naar school...
Mijn man. 🙂
Wellicht zie je vandaag, 1 september, weer duizenden foto's en video's passeren van kinderen die met boekentas, fiets of veel te grote rugzak aan een nieuw schooljaar beginnen. Al dan niet met traantjes...
Vandaag vertrekt hier nog maar één iemand naar school...
Mijn man. 🙂
Wellicht zie je vandaag, 1 september, weer duizenden foto's en video's passeren van kinderen die met boekentas, fiets of veel te grote rugzak aan een nieuw schooljaar beginnen. Al dan niet met traantjes...
Ik denk dat ik zelf geen enkele 1 september-foto heb... 't Is nooit in me opgekomen. 😉
En vanaf vandaag hoef ik er ook niet meer aan te beginnen. Want voor het eerst in 24 jaar hebben wij hier geen peuter, kleuter, lagereschool- of middelbareschoolkind meer rondlopen.
Een tijdperk afgesloten en tijd voor een nieuw 'tijdperk'.
Joran start zijn derde jaar als ingenieur werktuigkunde bij Galloo.
Seppe is enkele weken geleden met zijn eerste job bij Myldes gestart als bouwkundig ingenieur en draait momenteel lange dagen mee op de werven.
Josse begint aan zijn vierde jaar burgerlijk ingenieur computerwetenschappen.
Minne is momenteel moedig haar weg aan het banen door haar tweede zit van het eerste jaar burgerlijk ingenieur.
En onze jongste, Annabel, start binnenkort aan haar studies kinesitherapie. Toch eentje die een ander studie-pad verkent. 😅
Er duiken ondertussen ook wat prille relaties op.
De dynamieken veranderen.
De gesprekken veranderen.
De thema's aan tafel veranderen.
Ik vind dat heerlijk.
Ik geniet oprecht van al die nieuwe beweging in ons gezin.
Van een leeg nest nog geen last, want ze wonen nog steeds allemaal in ons nest. Al vliegen sommigen er steeds vaker eens wat langer uit. 😉
En net nu, wanneer de kinderen beginnen 'uit te vliegen', voel ik dat de tijd rijp is om met mijn traject rond opvoeden naar buiten te komen. 😅
Het ritme van het leven...
Die natuurlijke rijping en timing...
Ik blijf het iets speciaals vinden.
Gezien ik het leven — en ook mijn aanbod — nog nooit heb geforceerd, zal ook deze timing wel weer helemaal blijken te kloppen.
Deze 10 weg-wijzers zijn niet ontstaan omdat ik op een dag bedacht dat ik een opvoedtraject wilde maken.
Hun wortels gaan terug tot 2008. Tot het geboortekaartje van Annabel.
En sindsdien zijn ze vooral geleefd, beleefd en doorleefd.
Met vijf heel verschillende kinderen die elk hun eigen unieke pad gaan. Ook al zou je op basis van hun studiekeuzes anders kunnen vermoeden... 🙈
Afgelopen zomer, toen ik in de fundamenten van Compagnon de Route dook, zag ik iets heel helder...
Deze 10 weg-wijzers zijn niet alleen de basis waarop ik opvoeding laat rusten. Ze zijn ook het fundament van mijn leven én van Compagnon de Route.
Ik leefde er uiteraard al naar, maar ik had nog nooit zo helder gezien dat dit de basis is waarop eigenlijk alles rust.
En net dat maakt dat ik mijn aanbod nu ook op een veel helderdere manier naar buiten kan brengen.
Wat geeft me dit een rust!
Ook nu onze kinderen steeds meer hun eigen weg gaan, blijven diezelfde weg-wijzers voor mij de grond van waaruit ik hen graag zie, met hen communiceer en hen probeer te laten zijn.
Welke wegen ze ook kiezen.
Ook wanneer ik wellicht nog vaak zal denken:
Zou je dat nu wel doen? 😉
Voel je je aangesproken?
Of ben je gewoon benieuwd?
Ontdek het traject 'Maak (op)groeien simpel' met de 10 weg-wijzers via onderstaande link.
Voor ouders, grootouders, wens-ouders en eigenlijk voor iedereen die bereid is om (op)groeien en (op)voeden terug te brengen naar hun natuurlijke eenvoud.
Want ook als je zelf geen kinderen hebt, ben je ooit kind geweest.
Je bent opgevoed.
Je bent onderweg gevormd.
En wat je daar hebt ervaren, werkt vaak nog mee in hoe je vandaag naar jezelf, anderen en het leven kijkt.
Op 18 september deel ik de eerste weg-wijzer.
Benieuwd met wie ik hierin onderweg mag zijn... 🙂
→ Ontdek de 10 weg-wijzers voor onderweg
https://home.compagnonderoute.be/maak-opvoeden-simpel
