24/06/2026
Vanmiddag zaten we op een terrasje.
Plots passeerde een dame die onlangs in een van onze lezingen had gezeten.
Ze herkende ons meteen, kwam enthousiast naar ons toe en haalde twee kaartjes uit haar handtas.
Eentje met de eilanden, en eentje met wat ze zichzelf toewenste…
“Ik heb die altijd bij mij,” zei ze.
“Ze hebben mij zoveel inzicht en kracht gegeven.”
En daar zaten we dan.
Een beetje stil.
Een beetje verbaasd.
Want soms vraag je je af wat er blijft hangen van een lezing, een gesprek of een verhaal dat je deelt.
Je hoopt dat iets raakt.
Je hoopt dat iets helpt.
Maar meestal weet je het niet.
Tot iemand je onverwacht toont dat jouw woorden niet stopten toen de lezing eindigde.
Dat ze mee naar huis gingen.
Mee in een handtas.
Mee in moeilijke momenten.
Dat kleine kaartje maakte vandaag een groot verschil.
Niet alleen voor haar.
Ook voor ons. ♥️