De Verademing-Bewust ouderschap

De Verademing-Bewust ouderschap Bewustzijn creëren voor een liefdevolle generatie

29/07/2026

haha het resoneerde toch hoor... het stuk rond de praktijk hé 😉

28/07/2026

Eergisteren stonden we letterlijk tussen de stenen van Avebury. De grootste steencirkel ter wereld, duizenden jaren oud. Je voelt het meteen: dit is geen gewone plek.

We werden er stil van. Onder de indruk van wat er nog leeft in die stenen, op die plek.

Het bracht ons terug bij iets wat we al lang weten, maar wat we opnieuw intens mochten ervaren. Hoeveel kracht er zit in een ritueel, in ontmoeting, in échte verbinding. En hoe groot de kracht van een groep kan zijn, net op die momenten van overgang, transformatie en groei.

Dat is precies waarom we doen wat we doen bij De Verademing. Mensen samenbrengen rond keerpunten, rond de natuur, rond de grote thema's van het leven: transformatie, ouderschap, verbinding, je plek vinden.

Nummer 2 en 4 kwamen bij mij binnen. Niet omdat ik ze niet weet, maar omdat ik mezelf er soms ook nog op betrap.Als ik v...
27/07/2026

Nummer 2 en 4 kwamen bij mij binnen. Niet omdat ik ze niet weet, maar omdat ik mezelf er soms ook nog op betrap.

Als ik verlegen ben in een groep, noem ik het introvert. Als mijn kind dat is, voel ik me al snel verveeld tegenover de ander en vraag ik hen om hallo te zeggen.
En als ik mijn eigen dingen niet wil delen, heet dat grenzen bewaken. Maar als mijn kind iets niet wil afgeven, noem ik het egoïstisch. Niet fair toch?!

Thuis probeer ik bewust te kijken naar wat er achter het gedrag zit. Wat heeft mijn kind nu nodig? Niet: wat verwacht ik van mijn kind? Dat is soms één kleine stap, maar het maakt een wereld van verschil.
Maar dat gaat de ene dag natuurlijk gemakkelijker dan de andere...

Welke punten raken jou het meeste en waarom?

26/07/2026

Het is altijd verkeerd wat ik doe, zei mijn zoon van negen laatst tegen mij. Ik doe nooit iets goed.
Ik voelde meteen de neiging om het tegen te spreken, om te zeggen dat dat toch niet waar is. Maar beschaamd realiseerde ik me dat er ergens wel een kern van waarheid in zat.

Met ADHD moet hij zoveel vaker gecorrigeerd worden dan andere kinderen. Niet omdat hij stouter is, maar omdat zijn brein nu eenmaal anders werkt, en de wereld daar weinig ruimte voor laat.
Toch wil ik niet dat hij opgroeit met het gevoel dat hij nooit iets goed doet. Want dat weegt door, op zijn zelfbeeld, op zijn eigenwaarde, op wie hij denkt te mogen zijn.

Ik weet nog niet hoe ik dat evenwicht vind. Tussen bijsturen wat bijgestuurd moet worden, en toch laten voelen dat hij goed is zoals hij is.

Herken jij deze spanning, tussen corrigeren en toch het zelfbeeld beschermen?

25/07/2026

Als er vaak geroepen wordt op een kind, leert hij dat jouw stem iets is om voor op te passen.

En dan, heel stilletjes, sluit hij zich af: hij deelt minder, hij vecht terug, hij roept zelf ook, want dat is het enige wat hij heeft mogen zien. En ondertussen wordt zijn zelfvertrouwen kleiner, vaak nauwelijks zichtbaar.

Dit is geen oordeel, elke ouder heeft momenten waarop het emmertje overloopt en het volume stijgt. Maar wat als we die momenten eens van een andere kant bekijken? Niet als falen, maar als een signaal van jouw zenuwstelsel.

Bewust ouderschap begint niet bij je kind, het begint bij jou.

Herken jij dit? Reageer hieronder.

Ik had drie keer gevraagd om te gaan slapen. Rustig en verbindend, ruimte gegeven aan hun "maar ik ben nog niet moe" en ...
24/07/2026

Ik had drie keer gevraagd om te gaan slapen.
Rustig en verbindend, ruimte gegeven aan hun "maar ik ben nog niet moe" en rustig benoemd dat we tóch gaan slapen.
Alles volgens het boekje 😉

En toen hoorden de buren versie vier 😅
Het is soms ploeteren hé, zeker in de zomervakantie. 🙃

Wie heeft deze week ook al eens een volgens-het-boekje-moment gehad dat plots geen volgens-het-boekje-moment meer was?

23/07/2026

Maar we zijn nog niet weg 😉misschien pikt mijn systeem het nog wel op 😅

22/07/2026

Het leven van een mama in de zomervakantie is een dag vol tegenstrijdige gevoelens, en dat is helemaal oké.
Eindeloze dagen zonder wekker, en toch verlang ik soms stiekem naar een terrasje in stilte. Schuldig voel ik me daar dan weer over, tot ik ze 's avonds buiten zie spelen tot het bijna donker is en denk: dit is precies waarom ik van de zomer hou.
Om tien uur 's avonds kijk ik naar ze terwijl ze slapen en dan kan ik me niet herinneren waarom het zo ploeteren was vandaag 😉

Wat vind jij het lastigst aan de zomer?

20/07/2026

Eén ding dat ik mijn kinderen wil meegeven:
wat anderen over jou denken, gaat zelden over jou. Het gaat over wat zij dragen: hun pijn, hun angst, hun onverwerkte stukken.
Ik wil kinderen grootbrengen die zichzelf niet wegstoppen omdat anderen niet omkunnen met hun eigen onverwerkte stukken.

17/07/2026

Voor het eerst in lange tijd gingen we opnieuw kamperen met de kinderen.
Sinds we terug zijn, zit er een ander ritme in hun lijfje. Ze komen thuis van een dagje kamp en vertrekken meteen weer met de fiets. Ze nemen vriendjes mee naar huis, ze voetballen tot het bijna donker is op het plein, ze spelen zoveel buiten dat ze elke avond om nog tien minuutjes vragen als ik zeg dat het bedtijd is.
Heerlijk vind ik het. En zij ook.
Hoe ziet de zomer er bij jullie uit dit jaar?

Adres

Oliebergstraat 92
Deerlijk
8540 DEERLIJK

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer De Verademing-Bewust ouderschap nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen

Type