20/02/2024
Largohet një tjetër kampion. Lamtumirë Andreas Brehme!
Po përse një mëngjarash vendos të godasë penalltinë më të rëndësishme të jetës së tij me këmbën e djathtë?! Brehme nuk është çmendur. Kjo zgjedhje vjen prej së largu, kur mençuria e të atit të tij i këshillonte: “kujt nuk ka lindur jashtë serie, një këmbë e vetme nuk i mjafton.” I ati i tij, ish lojtar i Hamburgut, kishte qenë mbrojtës i djathtë dhe me Andrean kishte kaluar orë të tëra pas stërvitjes për të ushtruar goditje me këmbën e djathtë. Dhe pas kohësh të gjata kaluar kështu, frytet nuk mund të mungonin. Si me fanellën e Interit ashtu edhe me atë të Gjermanisë ai tregon se c do të thotë të luash me të dy këmbët. Vetë Brehme shprehet se me këmbën e majtë ka më shumë fuqi, por më shumë precizjon me të djathtën. Dhe pikërisht me të djathtën, po sipas tij, ai ka shënuar një nga golat më të bukur të karrierës së tij, sepse këto cilësi të tij i shërbyen Gjermanisë në rrugën drejt triumfit botëror më 1990...... Jo vetëm i bukur goli me të djathtën i Brehmes, por edhe tejet i rëndësishëm. Ashtu si ai ndaj Anglisë në minutën e 60-të, në vijim të një goditjeje dënimi, ku si vetë Brehme shpjegon, saktësinë e korrigjon forca e goditjes, që edhe pas një devijimi e dërgon në portën e Shiltonit....... Argjentinasit protestojnë tepër, jo për një vendim që nuk mund të kthehet, por më shumë për të shpërqendruar Brehmen përpara ekzekutimit. Minuta që nuk ndikojnë në ftohtësinë e tij, madje i shërbejnë të mendojë saktësisht se ku dhe si do të godasë. Dhe kështu mëngjarashi Brehme godet në krahun e majtë me këmbën e djathtë. Një zgjedhje efikase duke shfrytëzuar aftësitë e tij edhe për të mashtruar, deri diku, në portier si Goekoecea që kishte habitur jo pak me pritjet e penalltive prej tij në atë Botëror. Minuta e 85-të dhe është këmba e djathtë e Brehmes që i dorëzon Kupën Gjermanisë.
(Pasazhe të shkëputura prej tekstit të dokumentarit "Bashkimi Gjerman" nga cikli "Histori Botërorësh")
